Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ


Θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους τους αναγνώστες του ιστολογίου καλά Χριστούγεννα και χρόνια πολλά! Μακάρι τα επόμενα Χριστούγεννα να τα γιορτάσουμε στις απελευθερωμένες κατεχόμενες εκκλησίες μας!

Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010

Η Τουρκανταρσία του 63-64

Για όσους έχουν ψάξει 1-2 πράγματα παραπάνω, απ’αυτά που δεν διδάσκουν στα σχολεία αφού χαλούν την πολιτική του «καλού παιδιού» των κυβερνώντων, ξέρουν πως οδηγήθηκε η Κύπρος στη τραγωδία του ΄74. Μια σχεδιασμένη ενέργεια προς επίτευξη του «Σχεδίου Επανάκτησης Κύπρου» ήταν και η τουρκανταρσία του 63-64.

Μετά την απόρριψη από τον Τ/κ εκπρόσωπο Φαζίλ Κουτσιούκ το Νοέμβριο του 63, των αλλαγών που πρότεινε ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος στα άρθρα του Συντάγματος της Ζυρίχης του 1960 , τα περίφημα 13 σημεία που ουσιαστικά αναθεώρησαν το Σύνταγμα που έχουμε μέχρι σήμερα, αυτό που επιδίωκαν ήταν μια αφορμή για να εξεγερθούν κατά της νομιμότητας. Και παλαιότερα έδειχνε η Τουρκική μειονότητα στην πλειοψηφία της , ότι δεν ήταν διατεθειμένη να σεβαστεί τα κυρίαρχα δικαιώματα των Ελλήνων του νησιού και με τη στήριξη της Τουρκίας εξοπλιζόταν για να προετοιμαστούν για αυτό που επιδίωκαν.Απορώ σήμερα γιατί κάποιοι συνεχίζουν να επιμένουν στην ανύπαρκτη ελληνοτουρκική φιλία κόντρα στην ιστορία.

Η αφορμή πάρθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1963 όταν αστυνομικοί της Κυπριακής Δημοκρατίας στα πλαίσια της περιπολίας τους, σταμάτησαν για έλεγχο Τούρκους που θεώρησαν ύποπτους αλλά και γιατί υπήρχε έντονη στρατιωτική κίνηση των Τούρκων τις μέρες των γιορτών που όξυνε το κλίμα. Ο Τούρκος αρνήθηκε τον έλεγχο λέγωντας χαρακτηριστικά «Εμένα σε Έλληνα αστυνομικό δε διά τίποτε».Σκεφτείτε αύριο στα πλαίσια μιας Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας αν θα υπάρχει ανάλογη συμπεριφορά. Είμαι σίγουρος πως ναι.

Μετά το νταηλίκι που πήγε να πουλήσει ο Τούρκος μια πόρνη (κυριολεκτικά) Τουρκάλα, η Τζεμαλιέ ειδοποίησε τουρκικό όχλο για να λιντσάρουν τους αστυνομικούς που ήθελαν απλά να κάνουν τη δουλεία τους.Παρά την προσπάθεια των αστυνομικών να κατευνάσουν τους τόνους οι Τούρκοι ήταν Τούρκοι και αφού κλοτσοκόπησαν τον ένα αστυνομικό άρχισαν και οι πρώτες ριπές.Η Τζεμαλιέ και ένας άλλος Τούρκος έπεσαν νεκροί ενώ ο τούρκικος όχλος πιστός στο αγγλοτουρκικό σχέδιο επανάκτησης της Κύπρου πήρε την αφορμή που ήθελε και συνέχισε την ανταρσία όπου διά της βίας των όπλων ξεσπιτώναν πληθυσμούς.

Τότε όλο το φάσμα του πολιτικού χώρου καταδίκασε τα γεγονότα που ουδείς μπορεί να διαψεύσει.Σήμερα τους απενοχοποιούν μοιράζοντας τις ευθύνες, αφού αναφέρονται σε «δικοινοτικές ταραχές» ή «φασαρίες», αφού όροι όπως τουρκανταρσία, χαλούν το πνεύμα της ελληνοτουρκικής φιλίας και το συνεχιζόμενο μέχρι σήμερα «Σχεδίο Επανάκτησης Κύπρου» μέσω μιας Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Τα γραπτά όμως μένουν και ουδείς ξεχνά.

ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ: 47 χρόνια μετά την τουρκική ανταρσία του 1963 δυστυχώς υπάρχουν άτομα τα οποία αναφέρουν ότι την ευθύνη για τα γεγονότα φέρουν τα 13 σημεία του Μακαρίου και ότι την περίοδο εκείνη ήταν οι Έλληνες της Κύπρου που εγκλημάτησαν. Αγνοούν (σκόπιμα;) να αναφέρουν ότι οι Τούρκοι άρχισαν τον εξοπλισμό τους από την πρώτη περίοδο των υπογραφών των συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου. Όπως, αγνοούν να αναφέρουν ότι η "αυθόρμητη" εξέγερση τους τους βρήκε εντελώς τυχαία πάνοπλους! Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι τα άτομα που θέλουν να φορτώσουν τις ευθύνες της τουρκανταρσίας στους Έλληνες Κύπριους έχουν πρωτοστατήσει στην προσπάθεια για υπερψήφιση του σχεδίου Ανάν και στηρίζουν σήμερα τυφλά τις ενέργειες του Δημήτρη Χριστόφια στις συνομιλίες!

Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΝΕΚΡΟΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΣΕ ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ


Ο Χαράλαμπος Μούσκος γεννήθηκε στο χωριό Παναγιά, της επαρχίας Πάφου, στις 19 Μαΐου 1932. Γονείς του ήταν ο Γεώργιος και η Αναστασία Μούσκου, είχε έξι αδερφές, την Κυριακού, την Μαρία, την Καλλισθένη, την Ορθοδοξία, την Κλεοπάτρα και την Φανή. Ήταν αγνός οπαδός του Σωματείου ΑΠΟΕΛ και διετέλεσε ένας από τους πρώτους πέντε ομαδάρχες ομάδων δολιοφθορών Λευκωσίας. Είναι ο πρώτος αγωνιστής της θρυλικής ΕΟΚΑ που έπεσε σε μάχη. Μετά την αποφοίτηση του Γυμνασίου, εργάστηκε σε δικηγορικό γραφείο και μετά στο μεταλλείο της Καλαβασού. Ήταν στέλεχος των οργανώσεων ΠΕΟΝ και ΟΧΕΝ. Όταν στη συνέχεια η Αρχιεπισκοπή άνοιξε τυπογραφείο στη Λευκωσία, ο Μακάριος τον τοποθέτησε εκεί, αφού έκανε εξάμηνη εκπαίδευση λινοτυπίστα στην Ελλάδα.

Η δράση του στην ΕΟΚΑ άρχισε με την έναρξη του αγώνα τον Απρίλη του 1955. Η ομάδα του, με αρχηγό τον ίδιο, έλαβε μέρος τη νύκτα της 1ης Απριλίου 1955 σε επίθεση στην Αρχιγραμματεία. Τρεις μήνες μετά συνελήφθη με άλλους, μετά από προδοσία, αφού βρέθηκαν στο σπίτι που νοίκιαζε όπλα και πυρομαχικά. Κατά τη δίκη του αθωώθηκε, γιατί το σπίτι ήταν ξεκλείδωτο και υπήρχε η δικαιολογία ότι μπορούσε να μπει μέσα όποιος ήθελε. Γνωρίζοντας όμως ο ήρωας ότι, με βάση το νόμο της 15ης Ιουλίου 1955 «περί προσωποκρατήσεως», μπορούσε να συλληφθεί και να κρατηθεί χωρίς να του προσαφθεί συγκεκριμένη κατηγορία, έφυγε τρέχοντας από το δικαστήριο, καταδιωκόμενος από αστυνομικούς. Κρύφτηκε στην Αρχιεπισκοπή και, μετά από λίγες μέρες, κατέφυγε, καταζητούμενος πια, στη Βασιλική Κύκκου, όπου έγινε λημέρι ανταρτών, στο οποίο έμεινε για μήνες και ο Αρχηγός της ΕΟΚΑ Γεώργιος Γρίβας Διγενής. Από εκεί πήγε με τους άλλους αγωνιστές στο «Μερσινάκι», όπου η μοίρα τού επιφύλαξε ηρωικό τέλος...

Η μάχη στο Μερσινάκι.

Στις 15 Δεκεμβρίου 1955 σημειώθηκε μια δραματική σύγκρουση της ομάδας του Μάρκου Δράκου με τον εχθρό. Στην τοποθεσία Μερσινάκι στο δρόμο Ξερού-Πόλης Χρυσοχούς, κοντά στους Αρχαίους Σόλους, ο Μάρκος Δρακός μαζί με τους Χαράλαμπο Μούσκο, Ανδρέα Ζάκο, Χαρίλαο Μιχαήλ, Νίκο Ιωάννου, Ανδρέα Πολυβίου και 3 άλλους αγωνιστές ετοίμαζαν ενέδρα εναντίον στρατιωτικής αυτοκινητοπομπής. Κατά το μεσημέρι ναρκοθέτησαν ένα γεφύρι και πήραν θέσεις στο διπλανό ύψωμα, περιμένοντας την ειδοποίηση από τον σηματοδότη. Ξαφνικά όμως, αντιλήφθηκαν ένα στρατιωτικό τζιπ να πλησιάζει και τότε άρχισαν να του βάλλουν. Το μικρό όχημα είχε διαφύγει της προσοχής του σηματοδότη με αποτέλεσμα να μην πυροδοτηθεί η νάρκη. Μετά τους πυροβολισμούς του Μάρκου Δράκου, Χαράλαμπου Μούσκου και Νίκου Ιωάννου και τις χειροβομβίδες του Ζάκου και ενός άλλου αγωνιστή, το όχημα έπεσε στο χανδάκι και ο στρατιωτικός του οδηγός σκοτώθηκε. Οι αγωνιστές βλέποντας το τζιπ ακινητοποιημένο νόμισαν ότι είχε σκοτωθεί και ο ο δεύτερος επιβάτης ο ταγματάρχης Brian Coombe. Έτσι προχώρησαν προς το αυτοκίνητο με πρόθεση να πάρουν τα όπλα των Άγγλων, αλλά ο Coombe, που άρχισε ήδη να ανηφορίζει, άρχισε να τους βάλλει. Ακολούθησε παρατεταμένη ανταλλαγή πυρών. Ξαφνικά εμφανίζεται μπροστά τους ο Εγγλέζος ταγματάρχης και τους καλεί να ρίψουν τα όπλα. Αυτοί αρνούνται να καταισχύνουν τα όπλα τα ιερά με την παράδοση και ο Εγγλέζος τους πυροβολεί. Οι σφαίρες του σκότωσαν τον 27χρονο Χαράλαμπο Μούσκο ξάδερφο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ και τραυμάτισαν τους Μάρκο Δράκο, Ανδρέα Ζάκο και Χαρίλαο Μιχαήλ.

Ο Μάρκος Δράκος με τραύμα στο κεφάλι παρακινεί τον Ζάκο να δοκιμάσουν να διαφύγουν, αλλά εκείνος του απαντά ότι ήταν τραυματισμένος και δεν μπορούσε να κινηθεί. Στη συνέχεια ο Μάρκος Δράκος επιχειρεί μόνος και κατορθώνει να διαφύγει, ενώ ο Ανδρέας Ζάκος και Χαρίλαος Μιχαήλ συλλαμβάνονται και φυλακίζονται. αφού στην περιοχή έφθασαν σημαντικές στρατιωτικές και αστυνομικές ενισχύσεις, οι οποίες βοήθησαν τον ταγματάρχη Coombe. Ο Χαρίλαος Μιχαήλ συνελήφθη, αν και δεν ήταν τραυματισμένος, γιατί δε θέλησε να φύγει και να αφήσει τον φίλο του τον Ανδρέα Ζάκο. Οι δύο φίλοι τελικά μετά από δίκη παρωδία απαγχονίστηκαν στις 9 Αυγούστου 1956...

Η κηδεία του Ήρωα και η ασέβεια των κατακτητών...

Μόλις ο Διγενής πληροφορήθηκε από την αλληλογραφία τον ηρωικό θάνατο του Χαράλαμπου Μούσκου, τον τραυματισμό του Μάρκου Δράκου και τη σύλληψη των Ζάκου και Μιχαήλ, λυπήθηκε πολύ, αλλά ένοιωσε περήφανος γι΄ αυτούς. Αισθάνθηκε όμως, βαθιά ικανοποίηση όταν διάβασε από το κρησφύγετο του τα αισθήματα αμέριστης συμπαράστασης του Κυπριακού λαού προς τον αγώνα της ηρωικής ΕΟΚΑ. Το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου ήταν η μέρα της κηδείας του Χαράλαμπου Μούσκου. Το φέρετρο του ηρωικού παλικαριού τυλιγμένο με τη Γαλανόλευκη και καλυμμένο με λουλούδια και στεφάνια, μεταφέρθηκε από το Νοσοκομείο της Παντάγιας στη Λευκωσία, συνοδευόμενο από νεκρική πομπή 5 χιλιομέτρων! Πλήθη λαού και στις δυο μεριές του δρόμου απ΄ όπου κι αν περνούσε το φέρετρο με τη σορό του Χαράλαμπου, γονάτιζαν και κάνοντας τον σταυρό τους ορκίζονταν Ένωση Ή Θάνατο. Με πείσμα αρνήθηκαν να υπακούσουν την απαγόρευση των Άγγλων να μην ακολουθήσουν το φέρετρο του ήρωα από την Εκκλησία της Φανερωμένης, όπου έγινε η νεκρώσιμη ακολουθία, προς το νέο κοιμητήριο Λευκωσίας, με αποτέλεσμα να προκληθούν αιματηρές συγκρούσεις στη Λευκωσία.

Παρά τις καταρρακτώδεις βροχές και τις αυστηρές προειδοποιήσεις της Αστυνομίας ο λαός τίμησε τον ήρωά του. Οι Βρετανοί δεν σεβάστηκαν ούτε τον νεκρό ούτε τα θρησκευτικά σύμβολα. Χρησιμοποίησαν βία, έριξαν δακρυγόνα και επιτέθηκαν με ρόπαλα κατά της νεκρικής πομπής. Συγκεκριμένα, μετά από την ακολουθία στην εκκλησία Φανερωμένης, και ενώ ο νεκρός, υπό δυνατή βροχή και στα χέρια συγγενών, φίλων και συναγωνιστών του μεταφερόταν στο κοιμητήριο, Άγγλοι στρατιώτες ανέκοψαν την πομπή στην Πλατεία Μεταξά (Ελευθερίας σήμερα) και προσπάθησαν να τη διαλύσουν. Για το σκοπό αυτό έριξαν δεκάδες δακρυγόνα, ο κόσμος σκορπίστηκε, οι μεταφέροντες το νεκρό κινδύνεψαν και, τελικά, πήραν τη σορό του από το φέρετρο και τρέχοντας τον απομάκρυναν και τον μετέφεραν στο κοιμητήριο, όπου και τον έθαψαν, σκεπάζοντάς τον με την ελληνική σημαία. Οι "δυνάμεις ασφαλείας" βλέποντας την αποφασιστικότητα του λαού να θάψει με τιμές τον ήρωά του, λύσσαξαν. Και αφού δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι άλλο για να αποτρέψουν την παλλαϊκή συγκέντρωση, ξέσπασαν στον τάφο του ήρωα (εικόνα).

Η γαλανόλευκη, που ενσάρκωνε την Ελλάδα, την οποία είχε πάντα στην καρδιά του και για την οποία αγωνιζόταν, αποτέλεσε το σάβανό του. Η Κύπρος μας σήμερα εξακολουθεί να δοκιμάζεται. Και σήμερα όπως και τότε, όπως και πάντα, η μαχητικότητα της νεολαίας είναι η μόνη σανίδα σωτηρίας. Ο Χαράλαμπος έπεσε ηρωικά αφήνοντας σ’ εμάς και στις επερχόμενες γενιές το δίδαγμα ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες. Όταν, μάλιστα, είναι Έλληνες, όπως ο Μούσκος, αφήνουν διαχρονική τη διδαχή ότι πρέπει να γίνουμε «πολλώ κάρρονες τούτων».

Πηγή: ΑΠΟΕΛΛΑΣ

Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

Με μπροστάρη τον Νεοκλή Συλικιώτη, βάλθηκαν να μετατρέψουν την Κύπρο σε Βαβέλ

Είναι πασιφανές πια, ότι μας κυβερνούν "παγκοσμιοποιημένοι ηγέτες" που βάλθηκαν με τις ελκυστικές παροχές στους διάφορους "αιτητές" αλλοδαπούς, να μετατρέψουν την Κύπρο σε Βαβέλ (Σιγκαπούρη του Βασιλείου ή Βαβέλ του Χριστόφια, για μας το ίδιο κάνει…, η Κύπρος αφελληνίζεται ανεπιστρεπτί). Τα "διεθνιστικά μυαλά" κάποιων που διακατέχονται από δήθεν ανθρωπιστικά αισθήματα, δεν φαίνεται να αντιλαμβάνονται το κόστος που θα πληρώσει η μικρή και ημικατεχόμενη Κύπρος στην περίπτωση που το "όραμα" τους αυτό, πάρει σάρκα και οστά.

Δυστυχώς, ακολουθούμε τα βήματα της Ελλάδας, η οποία με την ανεξέλεγκτη εισροή δύο και πλέον εκατομμυρίων αλλοδαπών, κινδυνεύει να μετατραπεί σε "χωνευτήρι" των λαθρομεταναστών (με την εύνοια βέβαια των Ευρωπαίων "εταίρων", που έτσι την βγάζουν αυτοί καθαροί). Με την πολιτική τους, οι κυβερνώντες ουσιαστικά υπηρετούν τα σχέδια που έχουν εκπονήσει οι εχθροί μας, που στοχεύουν στον αφελληνισμό της Κύπρου. Δεν πρέπει άλλωστε να ξεχνούμε ότι η πλειοψηφία των λαθρομεταναστών διοχετεύεται από τα κατεχόμενα, γιατί η ίδια η Τουρκία ευνοεί την ύπαρξη ενός μουσουλμανικού προγεφυρώματος στις ελεύθερες περιοχές.

Δεν μας φτάνουν δηλαδή... ο εποικισμός των κατεχομένων, ο κατοχικός στρατός, η υπογεννητικότητα και το δημογραφικό, που εξελίσσεται σε μείζων ζήτημα. Θα πρέπει να κατακλυστούν και οι ελεύθερες περιοχές από άλλου είδους έποικους, τους οποίους, επειδή είμαστε διεθνιστές και ανθρωπιστές, θα πρέπει να πληρώνουμε πλουσιοπάροχα, για να προσελκύσουμε κι άλλους. Ίσως… (είναι θλιβερό, αλλά ακούγεται κι αυτό), να στοχεύουν οι κυβερνώντες στην μαζική νομιμοποίηση των λαθρομεταναστών προς άγραν ψήφων, φρονώντας ότι οι αλλοδαποί θα δώσουν την ψήφο τους, (σε ποιους άλλους;) στους "προοδευτικούς" που τους νομιμοποίησαν (θυμίζουμε την εικόνα του Πακιστανού που πανηγυρίζει για τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στην Μητέρα Πατρίδα). Εκεί τελικά στοχεύει η περίφημη "μεταναστευτική, του Συλικιώτη Πολιτική";

Τελικά, όλοι φαίνεται να αναγνωρίζουν το πρόβλημα, εκτός από τον κ. Συλικιώτη και την Κυβέρνηση. Και ΝΑΙ, πρόκειται για μεγάλη πρόκληση να βλέπει κανείς "αιτητές ασύλου", "λαθρομετανάστες","πολιτικούς πρόσφυγες", να γυροφέρνουν ανέμελοι στις υπεραγορές, αδειάζοντας τα ράφια με τα επιδόματα που εμείς πλουσιοπάροχα τους παρέχουμε, (αφού δεν έχουν ανάγκη να δουλέψουν εφόσον τα κορόιδα πληρώνουν για την "πέντε αστέρων διαμονή"). Είναι πρόβλημα να αναλογίζεται ο φτωχός κι ο μεροκαματιάρης, σε περίοδο κρίσης την προνομιακή μεταχείριση των αλλοδαπών, την στιγμή που αρκετοί από τους ντόπιους έχουν φτάσει στα όρια της φτώχιας.

Μου έκανε πάντως μεγάλη εντύπωση η προσπάθεια που κατέβαλε σε άρθρο του («Ο ρατσισμός πλήττει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια»), ο Υπουργός για να ταυτίσει συγκεκριμένο αρθρογράφο και τους όσους αντιδρούν στην πολιτική του… «δώστα όλα στους αλλοδαπούς για να γίνουμε μειοψηφία στην ίδια μας την πατρίδα», με τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, εκμεταλλευόμενος το γνωστό ατυχές συμβάν του ξυλοδαρμού ενός Νιγηριανού στην Λευκωσία. Οι πολίτες οφείλουν να έχουν τα μάτια ανοιχτά για να αντισταθούν στην προπαγάνδα των διαφόρων (κυβερνητικών και άλλων) νεοταξικών "προστατών" των αλλοδαπών.

Δεν είμαστε ρατσιστές, ούτε ξενόφοβοι, κ. Συλικιώτη. Το μόνο που επιθυμούμε είναι να αφεθούμε να ζήσουμε ως Έλληνες με αξιοπρέπεια στο νησί μας και να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας στην Χριστιανική Κύπρο (αυτήν που απέμεινε προς το παρόν, γιατί με την Διζωνική για την οποία "αγωνίζεται" η κυβέρνηση και οι λοιποί συνοδοιπόροι της, ολόκληρη η Κύπρος είναι που χάνεται). Δεν ασπάζονται όλοι τις θεωρίες σας που λένε ότι… «…πατρίδα όλων μας, είναι η γη». Η πατρίδα η δική μας είναι η Κύπρος και αυτήν προσπαθούμε να προστατεύσουμε αντιδρώντας στην πολιτική σας που θα μετατρέψει την Κύπρο σε Λίβανο (αν αφεθείτε ανενόχλητοι να συνεχίσετε το… "έργο" σας). Στην Κύπρο δεν υπήρχε μέχρι τώρα ξενοφοβία και ρατσισμός. Δείτε πώς αντιμετωπίζονται οι αλλοδαποί που βγάζουν τίμια, με τον ιδρώτα τους, το ψωμί τους στο νησί μας. Προσέξτε να μην είσαστε ΕΣΕΙΣ και η κυβέρνησή σας κ. Συλικιώτη, η αιτία για την γένεσή και την ανάπτυξη των φαινομένων αυτών.

Πανίκος Ελευθερίου, Άσσια – Κατεχόμενη Αμμόχωστος

Σημείωση ιστολογίου: Το κείμενο αυτό γράφτηκε στις 9 Αυγούστου. Και όμως παραμένει ακόμη πολύ επίκαιρο!

Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

Οι Λαρνακείς αντιδρούν στην λαθρομετανάστευση!


Ομάδα Πολιτών της Λάρνακας διοργάνωσε εκδήλωση διαμαρτυρίας ενάντια στην λαθρομετανάστευση. Η εκδήλωση αυτή σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Στην πλατεία Ευρώπης συγκεντρώθηκαν άνω των 500 ατόμων που αντιδρούν στην ραγδαία αύξηση του αριθμού των λαθρομεταναστών και αιτητών πολιτικού ασύλου στην Κύπρο. Στην Λάρνακα μάλιστα, το πρόβλημα είναι ακόμη μεγαλύτερο σε σχέση με τις υπόλοιπες πόλεις της Κύπρου.

Στην εκδήλωση παρεβρέθηκαν άτομα όλων των πολιτικών αποχρώσεων (ακόμη και ΑΚΕΛικοί) και όλων των κοινωνικών βαθμίδων (από ισχυρά οικονομικούς παράγοντες μέχρι χαμηλοεισοδηματίες). Όλοι μαζί ενώθηκαν έχοντας τους ίδιους προβληματισμούς και τις ίδιες ανησυχίες! Στην εκδήλωση βρέθηκαν και διάφοροι Βουλευτές και υποψήφιοι των επόμενων εκλογών! Με εξαίρεση τον βουλευτή Ζαχαρία Κουλία που έδειξε επανελημμένα την αντίθεση του στην λαθρομετανάστευση, η παρουσία των υπόλοιπων πολιτικών αντρών σχολιάστηκε αρνητικά από τους παρεβρισκομένους.

Αρχικά, η εκδήλωση είχε την μορφή καθιστικής σιωπηλής διαμαρτυρίας με το άναμμα κεριών. Στην συνέχεια αυθόρμητα, οι πλειοψηφία των πολιτών προχώρησε σε σιωπηλή πορεία με τερματισμό την εκκλησία του Αγίου Λαζάρου. Σημειώνουμε ότι η περιοχή γύρω από τον ιστορικό ναό τείνει να γκετοποιηθεί από τους μουσουλμάνους πολιτικούς πρόσφυγες που έχουν κατακλήσει τα γύρω υποστατικά! Η εκδήλωση έκλεισε με τους παρεβρισκομένους να ψέλνουν τον Εθνικό Ύμνο.

ΥΓ. Η απόλυτα ειρηνική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε χθες στην Λάρνακα αποδεικνύει ακόμη μια φορά, πως σκηνοθετήθηκαν από τους επαγγελματίες αντιρατσιστές του ΚΙΣΑ τα επεισόδια που σημειώθηκαν προ εβδομάδων στις Φοινικούδες!

Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010

Υποστολή της Ελληνικής Σημαίας στην Εθνική Φρουρά... Πού πάμε;

Πολιτική υπόσταση έλαβε το ζήτημα των καταγγελιών της επαναλαμβανόμενης υποστολής της ελληνικής σημαίας από στρατόπεδα της Εθνικής Φρουράς και πεδία βολής. Ακόμα, άλλες καταγγελίες αφορούν την αφαίρεση των διακριτικών εθνικών συμβόλων από τα σακίδια ασκήσεων των ΛΟΚ. Το θέμα ηγέρθη κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού του Υπουργείου Άμυνας.

Από ανάληψης της εξουσίας Χριστόφια, οι κυβερνώντες τρέμουν κάθε τί προάγει την ελληνική εθνική ταυτότητα των Κυπρίων, μεθοδικά δε, δρουν στο στράτευμα με την αφαίρεση των εθνικών συμβόλων, την απαγόρευση αντικατοχικών συνθημάτων (με το χαρακτηρισμό ως «ρατσιστικά») και την κατάπτωση του εθνικού και ηθικού φρονήματος των κληρωτών στρατιωτών και μόνιμων στελεχών της Εθνικής Φρουράς.

Αλήθεια, πού πάμε; Από την Παιδεία, μέχρι τη δημόσια ραδιοτηλεόραση και την Άμυνα της πατρίδας μας, το ΑΚΕΛ εδραιώθηκε τόσο, που περνά τα ψευδοεπαναπροσεγγιστικά του ιδεολογήματα. Με ποιο φρόνημα θα πολεμήσουν οι φαντάροι μας, όταν το κατεστημένο έχει επιβάλει στη συνείδησή τους το βόλεμα, τις πελατειακές σχέσεις και την καθίζηση των εθνικών ιδεών;

Η κυβέρνηση δε σέβεται ούτε τους αγώνες της Εθνικής Φρουράς, ούτε το ρόλο που επιτελεί.

Για την ιστορία, να αναφέρουμε ότι η Ε. Φ, την οποία το ΑΚΕΛ καθυβρίζει με την καθημερινή του πολιτική πρακτική, ιδρύθηκε το 1964, κατά την περίοδο της στρατιωτικής τουρκανταρσίας των «αδελφών» Τουρκοκυπρίων και στα πλαίσια του Σχέδιου Αμύνης Κύπρου υπό τον Αρχηγό της ΑΣΔΑΚ (Ανωτάτη Στρατιωτική Διοίκηση Αμύνης Κύπρου), Στρατηγό Γεώργιο Γρίβα.

Η μαχητές της Εθνικής Φρουράς και της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου έδωσαν το αίμα τους για την Ελευθερία της Κύπρου, τόσο στις μάχες του 1964, όσο και στην τουρκική εισβολή του 1974. Η Ιδέα της Ελλάδος και της Ενώσεως ήταν ο καθοδηγητικός φάρος των σύγχρονων ηρώων του Κυπριακού Ελληνισμού, απέναντι στα διχοτομικά σχέδια της Τουρκίας.

Ντροπή στο ΑΚΕΛ και σε όσους ανέχονται την υποστολή της σημαίας μας από τα στρατόπεδα. Γι΄αυτούς, έχει έτοιμη και διαχρονική απάντηση ο Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας:

«Θέλωμεν την Ένωσιν, διότι είμεθα Έλληνες την συνείδησιν και την καταγωγήν. Θέλωμεν την Ένωσιν, διότι αυτό ήτο το όραμα ολοκλήρων γενεών. Αυτό όμως δεν είναι απλώς ιδεαλισμός, αλλά κάτι το οποίον εμπίπτει και εις τον ρεαλισμόν. Διότι οι λαοί, οι οποίοι λησμονούν τα εθνικάς υποθήκας, λησμονούν την καταγωγήν των, σιγά σιγά φθίνουν, μαραίνονται και υποκύπτουν εις την δύναμιν του ισχυροτέρου, του κατακτητού...» (ομιλία στη Βουλή των Αντιπροσώπων, 06 Ιουλίου 1964).

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010

Ας σώσουμε τον Παναθηναϊκό μας!


Εδώ και λίγους μήνες ο Ερασιτέχνης Παναθηναϊκός περνά ίσως την πιο δύσκολη περίοδο της ιστορίας του. Τα τεράστια χρέη που έχει το σωματείο μας δεν επιτρέπει στα διάφορα τμήματα που ελέγχει να φτιάξουν το σύνολο που θέλουν αλλά και τους δημιουργεί επιπλέον προβλήματα, τα οποία και δυσχαιρένουν το έργο των αθλητών μας.

Οι συνεχείς παραιτήσεις, οι προσφυγές νυν και παλαιών αθλητών αλλά και η συνεχόμενες αποχές από απλήρωτους αθλητές δεν ταιριάζει με το πρεστίζ του μεγαλύτερου συλλόγου της Ελλάδας! Η λύση πρέπει να βρεθεί άμεσα και να σταματήσει αυτή η ξεφτίλα για το σωματείο μας.

Όλοι οι οπαδοί του Παναθηναϊκού θα πρέπει να γραφτούμε μέλη στον Ερασιτέχνη και μέσω της μικρής μηναίας εισφοράς μας να δώσουμε ανάσα στην αγαπημένη μας ομάδα. (πως μπορούμε να γίνουμε μέλη) Ταυτόχρονα, είναι επιβεβλημένη η χρηματοδότηση του συλλόγου από διάφορους ισχυρά οικονομικούς παράγοντες που υποστηρίζουν την ομάδα! Εξάλλου, ο Ανδρέας Βγενόπουλος όταν δημιούργησε την Π.Ε.Κ. υποσχέθηκε την γιγάντωση και του Ερασιτέχνη. Μέχρι τώρα η προσφορά τους στον Ερασιτέχνη είναι μηδαμινή!

Ελάχιστη είναι και η οικονομική προσφορά των υπολοίπων μεγαλομετόχων της ΠΑΕ και της ΚΑΕ. Φωτεινές εξαιρέσεις η πρόσφατη χορηγία του Δημήτρη Γιαννακόπουλου και οι αθλητές-δώρα του Νικόλα Πατέρα στο τμήμα της υδατοσφαίρισης.

Όλοι μαζί μπορούμε να σώσουμε τον Παναθηναϊκό μας και να τον δούμε σύντομα να πρωταγωνιστεί σε όλα τα αθλήματα σε Ελλάδα και Ευρώπη.