Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2010

ΖΗΤΩ Η ΕΟΚΑ!!! ΖΗΤΩ Η ΕΝΩΣΙΣ!!!


ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΑΓΩΝΑ

Με την βοήθεια του Θεού , με πίστη στον τίμιο αγώνα , με την συμπαράσταση ολόκληρου του Ελληνισμού και με την βοήθεια των Κυπρίων αναλαμβάνω τον αγώνα για την αποτίναξη του Αγγλικού ζυγού με σύνθημα εκείνο που μας κατέλειπαν οι πρόγονοί μας ως ιεράν παρακαταθήκη : Ή ταν ή επί τας


Αδελφοί Κύπριοι. Από τα βάθη των αιώνων μας ατενίζουν όλοι εκείνοι οι οποίοι ελάμπρυναν την Ελληνικήν Ιστορίαν δια να διατηρήσουν την ελευθερίαν των: οι Μαραθωνομάχοι, οι Σαλαμινομάχοι, οι Τριακόσιοι του Λεωνίδα και οι νεώτεροι του Αλβανικού έπους. Μας ατενίζουν οι αγωνισταί του 1821, οι οποίοι και μας εδίδαξαν ότι η απελευθέρωσις από τον ζυγόν δυνάστου αποκτάται πάντοτε με το αίμα. Μας ατενίζει ακόμη σύμπας ο Ελληνισμός, ο οποίος και μας παρακολουθεί με αγωνίαν, αλλά και με εθνικήν υπερηφάνειαν. Ας απαντήσωμεν με έργα, ότι θα γίνωμεν «πολλώ κάρρονες» τούτων. Είναι καιρός να δείξωμεν εις τον κόσμον, ότι εάν η διεθνής διπλωματία είναι άδικος και εν πολλοίς άναδρος, η Κυπριακή ψυχή είναι γενναία. Εάν οι δυνάσται μας δεν θέλουν να αποδώσουν την λευτεριά μας, μπορούμε να την διεκδικήσωμεν με τα ίδια μας τα χέρια και με το αίμα μας. Ας δείξωμεν εις τον κόσμον ακόμη μίαν φοράν ότι και του «σημερινού Έλληνας ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει». Ο άγων θα είναι σκληρός. Ο δυνάστης διαθέτει τα μέσα και τον αριθμόν. Ημείς διαθέτομεν την ψυχήν, έχομεν και το δίκαιον με το μέρος μας. Γι' αυτό και θα νικήσωμεν.

«Διεθνείς διπλωμάται, ατενίσατε το έργον σας. Είναι αίσχος εν εικαστώ αιώνι, οι λαοί να χύνουν το αίμα των δια να αποκτήσουν την λευτεριά των, το θείον αυτό δώρον, για το οποίον και εμείς επολεμήσαμεν παρά το πλευρόν των λαών σας, και για το οποίον σεις τουλάχιστον διατείνεσθε ότι επολεμήσατε εναντίον του ναζισμού και του φασι­σμού. Έλληνες, όπου και αν ευρίσκεσθε, ακούσατε την φωνήν μας: Εμπρός, όλοι μαζί για την λευτεριά της Κύπρου μας.


- «Ε. Ο. Κ. Α., Ό Αρχηγός Διγενής»

Τετάρτη, 17 Μαρτίου 2010

Νεκρός άντρας του Λιμενικού Σώματος

Χθες το πρωί Ρώσος πολιτής ενημέρωσε στην υποδοχή παραλιακού ξενοδοχείου της Πάφου ότι το ιστιοφόρο σκάφος που επέβαινε μαζί με την οικογένεια του αναποδογυρίστηκε και ότι έφτασε κολυμπώντας μέχρι την ακτή για να καλέσει βοήθεια.

Τότε κινητοποιήθηκαν οι αρμόδιες αστυνομικές αρχές για ανεύρεση της συζύγου και των δύο ανήλικων παιδιών του. Τα δύο παιδιά διασώθηκαν ενώ η τύχη της συζύγου εξακολουθεί να αγνοείται.

Κατά την επιχείρηση του λιμενικού σώματος φουσκωτό σκάφος με δύο άντρες αναποδογυρίστηκε με αποτέλεσμα ο ένας εκ των δύο επιβατών να πνιγεί. Ο εκλιπών ήταν μόλις 29 ετών. Ο άλλος άντρας του λιμενικού που ήταν στο σκάφος ευτυχώς διασώθηκε.

Σύμφωνα με τον σημερινό τύπο, η επιχείρηση στήθηκε ερασιτεχνικά με αποτέλεσμα να μειωθεί αισθητά η πιθανότητα επιτυχίας της. Έκπληξη προκαλεί και το γεγονός ότι οι δύο αστυνομική που ήταν στο ναυάγιο έφεραν στολή με άρβυλα και όχι την ενδεδειγμένη στολή του δύτη. Οι καταγγελίες λένε ότι δεν το σκάφος το οποίο επέβαινε η πολιτεία δεν προμήθευσε το λιμενικό σώμα με τον κατάλληλο εξοπλισμό.

Σύμφωνα με άλλες καταγγελίες που δημοσιοποιήθηκαν σήμερα από τις πλείστες εφημερίδες της Κύπρου το σκάφος ήταν ακατάλληλο και χρειαζόταν αντικατάσταση εδώ και αρκετά χρόνια ή σύμφωνα με άλλες πηγές έπρεπε να έχει ένα ειδικό εξοπλισμό που δεν επιτρέπει στο σκάφος να αναποδογυριστεί. Αυτό όμως αγνοήθηκε κατά την παραγγελία του σκάφους λόγω κόστους.

Το πιο πάνω γεγονός μας φέρνει στην μνήμη τον πρόσφατο θάνατο έφεδρου αξιωματικού της Εθνικής Φρουράς που επέβαινε ακατάλληλο όχημα. Τα συνεχόμενα προβλήματα που βλέπουμε μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι για τους κυβερνώντες (και ισχύει για όλες τις μέχρι σήμερα κυβερνήσεις) είναι σημαντικότερη η αγορά και η αναβάθμιση των αυτοκινήτων πολυτελείας που επεμβαίνουν από την ασφάλεια και την σωστή λειτουργία των σωμάτων ασφαλείας. Τουλάχιστον αυτό δείχνει και η πρόσφατη ανανέωση του στόλου του Προέδρου.

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΣΤΟΝ ΑΔΙΚΟΧΑΜΕΝΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΥΓ. Αλήθεια πότε θα σταματήσει να αναβάλλεται η εγκατάσταση και χρήση αυτόματων εξωτερικών απινιδωτών, που ψηφίστηκε το Δεκέμβριο του 2008 και έπρεπε να τεθεί σε ισχύ το Μάρτιο του 2009. Πόσα άτομα πρέπει να θρηνήσουμε ακόμη;

Δευτέρα, 15 Μαρτίου 2010

504 τίτλοι και συνεχίζουμε


Τα χρυσιά κορίτσια της πετοσφαίρισης του Παναθηναϊκού την Κυριακή έκανα αυτό που ξέρουν καλύτερα από όλες. Σήκωσαν ακόμη μια κούπα κερδίζοντας τον αιώνιο πελάτη τους με 3-1 στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας.

Αυτός ο τίτλος είναι ο υπ' αριθμό 504 τίτλος του συλλόγου, αριθμός ο οποίος πολύ σύντομα αναμένεται να μεγαλώσει ακόμη παραπάνω.

Μπράβο στα κορίτσια μας...

Σάββατο, 13 Μαρτίου 2010

Ευαγόρας Παλληκαρίδης


Ο ήρωας της ΕΟΚΑ Ευαγόρας Παλληκαρίδης γεννήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1938 στο χωριό Τσάδα της επαρχίας Πάφου. Υπήρξε άριστος μαθητής στο σχολείο και από πολύ μικρός έδειχνε τις εθνικές του ανησυχίες.

Πρώτο μεγάλο δείγμα της ανδρείας του υπήρξε ήταν στα 15 χρόνια όταν επ' ευκαιρίας της στέψης της Βασίλισσας στην Βρετανία συμμετείχε στις διαδηλώσεις που έγιναν και υπέστειλε την βρετανική από το Γυμνάσιο στην Πάφο.

Στην συνέχεια υπήρξε από τους πρωτοστάτες των διαδηλώσεων εναντίον της δίκης των 13 κρατουμένων σχετικά με την μεταφορά όπλων στις 25 Ιανουαρίου με το πλοιάριο "Αγ. Γεώργιος".

Τον Απρίλιο του 1955 εντάχθηκε στην δύναμη της ΕΟΚΑ και έλαβε μέρος σε αρκετές επιχειρήσεις της.Στις 17 Νοεμβρίου 1955 συνελήφθηκε για την προσπάθεια του να προστατεύσει συμμαθητή του που είχαν δεμένο και κτυπούσαν δύο Αγγλοι στρατιώτες. Κατηγορήθηκε και αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση μέχρι την δίκη που θα γινόταν στις 6 Δεκεμβρίου.

Μια μέρα πριν την προγραμματισμένη δίκη του ο Ευαγόρας έφυγε αντάρτης για τα βουνά αφήνοντας μήνυμα στος συμμαθητές του. Το γράμμα του έγραφε:

Θα πάρω μιαν ανηφοριά,
Θα πάρω μονοπάτια,
Να βρώ τα σκαλοπάτια
Που παν στη Λευτεριά.

Θ' αφήσω αδέρφια, συγγενείς,
τη ΜΑΝΑ, τον ΠΑΤΕΡΑ,
μεσ' στα λαγκάδια πέρα,
και τις βουνοπλαγιές.

Ψαχνοντας για τη λευτεριά,
θα 'χω παρέα ΜΟΝΗ,
κατάλευκο το χιόνι,
βουνά και ρεματιές.

Τώρα κι' άν είναι χειμωνιά,
θαρθεί το καλοκαίρι,
τη Λευτεριά να φέρει,
σε πόλεις και χωριά.

Μα δεν μπορώ να καρτερώ.

Θα πάρω μιαν ανηφοριά,
Θα πάρω μονοπάτια,
Να βρώ τα σκαλοπάτια
Που παν στη Λευτεριά.

Τα σκαλοπάτια θ' ανεβώ,
θα μπω σ' ένα παλάτι,
το ξέρω - θαν' απάτη,
δε θάναι αληθινό.

Μεσ' στο παλάτι θα γυρνώ
ώσπου να βρω τον θρόνο
βασίλισσα μια μόνο
θα κάθεται σ' αυτόν.

Κόρη πανώρια, θα της πω,
άνοιξε τα φτερά σου
και πάρε με κοντά σου,
Μονάχ' αυτό ζητώ.


Συνελήφθηκε ξανά τον Δεκέμβριο του 1956 και καταδικάστηκε σε θάνατο από τους "πολιτισμένους" Βρετανούς αποικιοκράτες. Εκτελέστηκε δι' απαγχονισμού τα μεσάνυκτα της 13ης Φεβρουαρίου στον χώρο που βρίσκονται σήμερα τα φυλακισμένα μνήματα.

Η θυσία του τον άφησε αθάνατο στην μνήμη του κάθε Έλληνα της Κύπρου και έγραψε το όνομα του με τα πιο χρυσά γράμματα στο Πάνθεον της πλούσιας Ελληνικής ιστορίας.

Δυστυχώς όμως ο Έλληνας της Κύπρου σήμερα βλέπει να μην υπάρχουν "Ευαγόρες" που να πολεμάνε με όλη τους την ψυχή για την ελληνικότητα του τόπου. Βλέπει δοσίλογους να πηγαίνουν να αφήνουν μεγάλα χρηματικά ποσά στις ψαροταβέρνες και τα καζίνο του Αττίλα.
Ανησυχία προκαλεί και το γεγονός ότι η πολιτική μας ηγεσία δεν κατανοεί καθόλου ότι ο Ευαγόρας δεν πολέμησε ούτε για ομοσπονδία αλλά ούτε και για εκ περιτροπής προεδρία. Ο Ευαγόρας πολέμησε για την Ελλάδα και για την Ένωση. Και αυτό δεν θα το διαγράψει καμμιά ιστορία που θα προσπαθήσετε να φτιάξετε.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ!!!



Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2010

"Αλ Καπόνε" και Χριστόφιας

Όπως όλοι οι Κύπριοι γνωρίζουμε καλά κατά την τελευταία διετία, άπαντες συνωμοτούν ενάντια στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτό μας το επιβεβαιώνουν οι εφημερίδες Χαραυγή, Πολίτης και Γνώμη όπως επίσης και οι δηλώσεις που έγιναν κατά το παρελθόν από το ΓΓ του ΑΚΕΛ Άνδρο Κυπριανού.

Ακόμη είναι σε όλους μας γνωστό και το αλάθητο ως άλλος Πάπας που έχει ο Δημήτρης Χριστόφιας και όποιος διαφωνεί μαζί απλά προσπαθεί να τον υποσκάψει.

Ως εκ τούτο τα τελευταία γεγονότα σχετικά με την ανέυρεση της σωρού του μακαριστού τέως Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου και συγκρίνοντας με τις αλάνθαστες δηλώσεις του ευέλικτου "Πάπα", βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την μεγάλη συνωμοσία που στήθηκε στις Κεντρικές Φυλακές και είχαν ως στόχο την ανατροπή και ίσως ακόμη και την φυσική εξόντωση του Προέδρου.

Οι πληροφορίες ακόμη αναφέρουν ότι το σκηνικό αυτό ήταν μια προβοκάτσια που στήθηκε από το συντονιστικό φορέα που ηγείται των ατόμων που δεν θέλουν λύση και υποσκάπτουν συνεχώς τους αγνούς και ευέλικτους χειρισμούς του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Δεν μας παρατάτε λέω εγώ...

Τρίτη, 9 Μαρτίου 2010

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΕΝΤΥΠΟΥ ΔΙΑΦΩΤΙΣΗΣ «Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΑΙ Η ΚΥΠΡΟΣ»

Κυκλοφόρησε σε όλες τις Κυριακάτικες εφημερίδες της 7ης Μαρτίου το έντυπο διαφώτισης της κυβέρνησης με εσώφυλλο σύνθημα «Όραμά μας, ο τερματισμός της κατοχής και η επανένωση της πατρίδας μας». Διακηρυγμένος στόχος του εντύπου είναι η ενημέρωση του λαού περί των βασικών εννοιών (όχι όμως των προνοιών) της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Το κείμενο είναι πρεσεγμένο, για να μην προκαλέσει τις αντιδράσεις των αντιομοσπονδιακών. Εντούτοις, δεν είναι αμερόληπτο, και η στήλη θα καταδείξει αυτά τα σημεία τα οποία δεν ανταποκρίνονονται αντικειμενικά στην πραγματικότητα.
Πρώτο σημείο, γενικό, είναι ότι το έντυπο δεν είναι διαφωτιστικό, αλλά δικαιολογητικό των πεπραγμένων της κυβέρνησης Χριστόφια. Γιατί ένα έντυπο, που εκδόθηκε από το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Δημοκρατίας (δηλ. από τα δημόσια ταμεία), αρχίζει με τη φράση «Ο πρόεδρος Χριστόφιας έλαβε λαϊκή εντολή...»; Ένα έντυπο που χρηματοδοτείται από τη φορολογία όλων των πολιτών, δεν πρέπει να αποτελεί ακελικό φερέφωνο του Χριστόφια. Έπειτα, με το σύνθημα «Όραμά μας, ο τερματισμός της κατοχής και η επανένωση της πατρίδας μας», προϊδεάζει θετικά τον αναγνώστη για την ομοσπονδοποίηση της Κύπρου, προκειμένου να δεχθεί ευκολότερα τις διχοτομικές και δυσλειτουργικές πρόνοιες του ομοσπονδιακού κυπριακού μοντέλου. Ψυχρά, δεν παύει από του να αποτελεί πολιτικό και συνειδησιακό εκβιασμό του τύπου «μόνο η Ομοσπονδια θα μας απαλλάξει από τη Διχοτόμηση».
Επίσης, για να υποστηρίξουμε τον απολογητικό χαραχτήρα του εγγράφου, το κείμενο δικαιολογεί την πολιτική Χριστόφια, καθορίζοντας τη γενέθλια ημέρα της Ομοσπονδίας βάσει της υπογραφής της Συμφωνίας Υψηλού Επιπέδου Μακαρίου – Ντεκτάς το 1977 (Βασικός πολιτικός επικοινωνιακό στόχος της παραγράφου αυτής, είναι να νομιμοποιηθεί η Ομοσπονδία στα μάτια των «απορριπτικών» της ΕΔΕΚ και του ΔΗΚΟ, τα οποία είναι τα κατεξοχήν Μακαριακά κόμματα). Ιστορικά λανθασμένη, εκτίμηση καθώς η Ομοσπονδία αποτελούσε χρόνια πριν την τουρκική εισβολή, τον αμετάκλητο στόχο της Τουρκικής Ιμπεριαλιστικής Πολιτικής. Δηλαδή η εισβολή του 1974 ήταν το βίαιο μέσο της Τουρκίας για τη μελλοντική ελληνική συνθηκολόγηση βάσει ομοσπονδιακών όρων. Αντίθετα, το «διαφωτιστικό έντυπο» γράφει σχετικά: «πολιτικοί λόγοι που σχετίζονται με την απαλλαγή από την τουρκική κατοχή και την εξομάλυνση των σχέσεων των δύο κοινοτήτων, μας οδηγούν στην ομοσπονδία». Αυτή η λανθασμένη ιστορική ερμηνεία και αντιστροφή της πραγματικότητας, είναι ο βασικό λόγος των σημερινών αδιεξόδων της ελληνικής πλευράς.
Το έντυπο συνεχίζει: «με τη λύση επιδικώκουμε να τερματίσουμε την τουρκική κατοχή και τον εποικισμό, να αποκαταστήσουμε την ενότητα του εδάφους, του λαού, των θεσμών και της οικονομίας, καθώς και τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες ολόκληρου του λαού... μια τέτοια λύση θα απαλλάξει ολόκληρο τον κυπριακό λαό και ιδιαίτερα τις νέες γενιές και των δύο κοινοτήτων από το άγχος, την αβεβαιότητα και τους κινδύνους που ελλοχεύουν από τη συνέχιση της κατοχής και της ντε φάκτο διαίρεσης».
Μα πώς τερματίζεται ο εποικισμός, όταν η κυβέρνηση Χριστόφια είχε αποδεχθεί εκ των προτέρων την παραμονή 50.000 εποίκων; Και όταν ο διαπραγματευτής αποδέχεται από τόσο νωρίς ένα τόσο μεγάλο αριθμό, πόσους θέλει να παραμείνουν ο αντίστοχος Τούρκος διαπραγματευτής, και πόσοι τελικά θα μας μείνουν;
Πως επιτυγχάνεται η ενότητα του λαού και του εδάφους, όταν το τουρκικό κρατίδιο (“constituent state”) της Ομοσπονδίας, έχει ως συστατικό στοιχείο της βιωσιμότητάς του τον εθνικά αμιγή πληθυσμό, με όλες τις ρατσιστικές παραμέτρους (περιορισμένη εγκατάσταση προσφύγων, απώλεια δικαιώματος ψήφου στα κατεχόμενα, περιορισμοί στη διακίνηση και εγκατάσταση κτλ); Τελικά όλοι αυτοί οι περιορισμοί αποκαθιστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων Κυπρίων, ή τους καθιστούν πολίτες 2ης κατηγορίας; Ή το γεγονός ότι η αποστρατικοποιημένη Κύπρος θα βρίσκεται στο στόμα του τουρκικού λύκου, χωρίς το δικαίωμα της αμυντικής θωράκισης «θα απαλλάξει ολόκληρο τον κυπριακό λαό από το άγχος, την αβεβαιότητα και τους κινδύνους»;
Το φυλλάδιο, αφού εξηγεί τους όρους «διζωνικότητα», «δικοινοτικότητα», «ομοσπονδία», «συνομοσπονδία», «ενιαίο κράτος» τεκμηριώνει το σύνθημα της ενότητας του κράτους με τη φράση: «η κυπριακή ομοσπονδία, πρέπει να έχει μία και μόνο κυριαρχία, μία και μόνο διεθνή προσωπικότητα, μια και μόνη ιθαγένεια». Μα η κυριαρχία ενός κράτους που θέλει να σέβεται τον εαυτό του, εκπηγάζει από το λαό. Στην περίπτωση της Κύπρου, οι ιστορικά δικαιούχοι του δικαιώματος της Αυτοδιάθεσης είναι οι Έλληνες. Η παρέκκλιση από το Δίκαιο, παραχωρεί στους στασιασθέντες από το 1963 και μέχρι σήμερα παρανομούντες Τουρκοκύπριους, την πολλαπλάσια ισχύ της ψήφου τους (δηλ. «σταθμισμένη»), προκειμένου να εκφραστεί η συνολική λαϊκή βούληση και κυριαρχία. Και εξ’ άλλου, ποια θα είναι η κυπριακή κυριαρχία, όταν η Κύπρος αποστρατικοποιημένη, βουλιαγμένη στους εποίκους, θα έχει απέναντι της την τουρκική ιμπεριαλιστική πολιτική του Περιφερειακού Ηγεμόνα; Πώς θα ασκείται η κυριαρχία της εξωτερικής πολιτικής, όταν βάσει όλων των ομοσπονδιακών σχεδίων, η Κύπρος υποχρεούται να υποστηρίζει την τουρκική ενταξιακή πορεία, ή πόσο κυρίαρχο θα είναι το κράτος στα εσωτερικά οικονομικά και μεταναστευτικά ζητήματα;
Τέλος, η κυβέρνηση στην προσπάθειά της να θωρακίσει την ενότητα της Ομοσπονδίας επικαλείται τη «μία και μόνη ιθαγένεια». Αυτή η πτυχή, αποτελεί παγίδα για την εθνική ταυτότητα των Ελλήνων, που εν μια νυχτί θα «κυπροποιηθούν» με τους Τούρκους! Η βιωσιμότητα της όποιας λύσης, δε βασίζεται στην αλλοτρίωση της εθνικής ταυτότητας, ιστορικής συνέχειας και συνείδησης ενός λαού. Αυτή η επικοινωνιακή παράμετρος είναι η πεμπτουσία του νεοκυπριακού ιδεολογήματος και της σύγχυσης του ΑΚΕΛ, που έντεχνα ρίζωσε επί της βρετανικής αποικιοκρατίας.
Ιδιαίτερη βαρύτητα παρατηρείται στην έννοια της πολιτικής ισότητας, η οποία ερμηνεύεται (από τον ΟΗΕ) ως «η αποτελεσματική συμμετοχή των δύο κοινοτήτων στην εξουσία και στη λήψη των αποφάσεων». Αόριστος ορισμός, ο οποίος πάσχει από την αντι-δημοκρατικότητα του περιεχομένου του! Η Ομοσπονδία, δεν προνοεί το σεβασμό στην πλειοψηφία, αλλά με κόλπα όπως η εκ περιτροπής προεδρία και η σταθμισμένη ψήφος, εμπεριέχει τους σπόρους της δυσλειτουργίας. Η Κύπρος θα αποτελέσει πρότυπο Ομόσπονδης Δημοκρατίας, της οποίας η κυριαρχία δεν εκπηγάζει από το λαό, αλλά από τη ρατσιστική πρόνοια της πολιτικής ισότητας της ελληνικής πλειοψηφίας που εμμένει στη Νομιμότητα και στην αποκατάσταση των Δικαίων της, με την τουρκική μειονότητα, που από το πραξικόπημα του 1963 υποσκάπτει τα θεμέλια του Κυπριακού και Διεθνούς Δικαίου. Αριθμητικά, οι τ/κύπριοι που ζουν σήμερα στα κατεχόμενα είναι 80.000, οι έποικοι πέραν των 250.000 και ο στρατός κατοχής 50.000. Οι Έλληνες στην Κύπρο, είναι 800.000. Αυτή είναι η πραγματική πολιτική ισότητα που εξιδανικευει το «διαφωτιστικό» έντυπο! Εξ’ άλλου, το κείμενο ξεκαθαρίζει: «Αναντίρρητα, η ισότητα των επαρχιών στα πλαίσια του ομοσπονδιακού κράτους είναι δεδομένη»...
Το κυβερνητικό έγγραφο ξεκάθαρα εξωραϊζει τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Παραβλέπει τις προβληματικές της πτυχές και εσκεμμένα παραλείπει τα παραδείγματα χωρών, των οποίων η Ομοσπονδία επεβλήθη έξωθεν: η Τσεχοσλοβακία και η Γιουγκοσλαβία υποχρεώθηκαν σε ομοσπονδιακό μοντέλο, καταπιέζοντας την εθνική ταυτότητα των πολιτών τους. Αποτέλεσμα; Η πολυετείς εθνοτικές συγκρούσεις, εμφύλιες διαμάχες και η διάλυση των ομοσπονδιών. Σε μια τέτοια περίπτωση, η Κύπρος, αφοπλισμένη από την ελλαδοκυπριακή άμυνα, θα ενδώσει στον τουρκικό επεκτατισμό...

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ