Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010

Ομιλία Χαράς Νικοπούλου στο Δράσις Κ.Ε.Σ.

Πολύ σας ευχαριστώ για την πρόσκληση και κυρίως ευχαριστώ που νέα παιδιά με κάλεσαν να έρθω να μιλήσω να πω πέντε πράγματα.Σαφώς και είμαι φορτισμένη μ’αυτά που είδαμε, τα έχουμε ξαναπεί και στη Κύπρο.Σήμερα δεν θα μιλήσω σε ηλικίες μεγάλες,δεν απευθύνομαι σε εσάς που κάθεστε,αλλά απευθύνομαι σε όλους εσάς που είστε όρθιοι,απευθύνομαι μόνο σε Λεωνίδες, που δεν έχουν φύλο δεν είναι ούτε άντρες ούτε γυναίκες και είναι έτοιμοι να κάνουν το σταυρό τους πριν να πουν το ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ. Όποιος δεν καταλάβει τι έχω πει αυτή τη στιγμή και όποιος παρεξηγήσει, πολύ απλά δεν έχει ένα Λεωνίδα μέσα του.Όποιος καταλάβει είναι έτοιμος να μπει στην πρώτη γραμμή.

Λίγο πολύ το τι γίνεται στη Θράκη τα γνωρίζετε, τα διαβάζετε. Δεν με νοιάζει αν σήμερα μ’ακούσετε ακραία, δεν με νοιάζει αν κάποιοι σπεύσουν και γράψουν αύριο ότι είμαι ακροδεξιά, αλλά θα σας πω ότι πρέπει να λειτουργείτε σαν μια πυξίδα.Η πυξίδα για να δείξει προσανατολισμό πρέπει να κοιτάξει προς τα άκρα στο Βορρά και στο Νότο,στην Ανατολή στη Δύση,στο κέντρο αν σταθείς η πυξίδα γυρίζει.Διαλέξετε λοιπόν που θέλετε να κοιτάτε.Εγώ προτιμάω να κοιτάω στην Ανατολή και όλοι οι άλλοι που είναι στο άλλο άκρο από μένα είναι απλά στη Δύση.Δεν θέλω να χειροκροτάτε θέλω μόνο να καταλαβαίνετε τις σας λέω.Στο κέντρο όποιος στέκεται, όταν θα έρθει ο πρώτος σεισμός και ήδη είμαστε σε σεισμό,δεν θα έχει από πού να πιαστεί,δεν υπάρχουν λαβές στο κέντρο.Στα άκρα άμα σταθείς από κάπου θα βρεις μια λαβή και θα πιαστείς.Οι δικές μας οι λαβές είναι η ιστορία μας.Γύρω γύρω εδώ βλέπετε αγωνιστές μου τους έχει πει και ο Λάζαρος (πρόεδρος του ΔΡΑΣΙΣ Κ.Ε.Σ.). Κάθε φορά που μπαίνω στην τάξησκέφτομαι ότι απέναντι μου έχω εν δυνάμη Έλληνες που θα πολεμήσουν πολύ σύντομα για μένα.Σκέφτομαι πως δεν έχω την πολυτέλεια να καθίσω να τους μάθω για την ελληνοτουρκική φιλία γιατί θα τους πω ψέματα,δεν υπάρχει αυτή η φιλία ο Τούρκος είναι εχθρός και όποιος αυταπατάται ας έρθει στη Θράκη στα πομακοχώρια και ας πάει στη Κύπρο στα κατεχόμενα.Όποιος θέλει να μιλάει για Τούρκους φίλους ας τους βάλει στο σπίτι του να τους φιλοξενήσει.

Αν ίσως για κάποιο προοδευτικό όλα αυτά είναι έξω απ’ τη ζωή του, του κάνω εγώ η ίδια τα εισητήρια να ‘ρθεί μέχρι την Αλεξανδρούπουλη με αεροπλάνο και να τον πάρω δύο ώρες πάνω στο Δέρειο.Στο Δέρειο ο χρόνος αλλάζει,σταματάει και ο τόπος αλλάζει, η θρησκεία αλλάζει και δυστυχώς αλλάζει και το έθνος.

Στο Δέρειο δεν έχεις την πολυτέλεια να λες ότι είσαι Έλληνας γιατί δεν είναι αυτονόητο.

Στο Δέρειο δεν έχεις την πολυτέλεια να λες ότι είσαι Χριστιανός γιατί δεν είναι αυτονόητο.

Στο Δέρειο δεν έχεις την πολυτέλεια να λες ότι το χώμα που πατάς είναι Ελληνικό γιατί δεν είναι αυτονόητο.

Είναι το χωριό που δεν υπάρχει τίποτα αυτονόητο.Υπάρχουν εδώ ανάμεσα μας κάποιοι οι οποίοι έχουνε συμβάλει στο να υπάρχει το ελληνικό στοιχείο στο Δέρειο. Υπάρχουν άτομα εδώ ανάμεσα μας, στους οποίους παρόλο που έχω μιλήσει μερικές φορές άσχημα, τους εκβιάζα μερικές φορές ψυχολογικά για να τους πείσω ότι πρέπει να συνεισφέρουν για κάποια πράγματα στο Δέρειο.Δεν μετάνιωσα ποτέ για ότι κι αν έχω κάνει στο Δέρειο.Εσείς οι νέοι να μην μετανιώνετε για αυτό το πάθος που έχετε μέσα σας.Οι μεγάλοι σας κάνουνε να νιώσετε πως είστε, πάλι θα σας πώ την ίδια λέξη, ακραίοι.Μην τους ακούτε κλείστε τα αυτιά σας και προχωρήστε.Είπε κάτι η κυρία Φωκά διαβάστε την ιστορία.Ακραίος ήταν ο Κολοκοτρώνης;Aκραίος ήταν ο Λεωνίδας;Aκραίος ήταν o Mέγας Αλέξανδρος; Kαι μην χειροκροτήσετε απλά να ακούτε τι σας λέω.

Μην ακούτε τους μεγάλους έχουν φτιάξει ένα παιχνίδι και μας έχουν βάλει μέσα για να παίξουνε το δικό τους παιχνίδι.Φτιάξτε εσείς τους κανόνες, φτιάξτε εσείς το παιχνίδι, διαφορετικά θα περάσουνε 36, 37, 38 και άλλα χρόνια που θα υπάρχει Κύπρος κατεχόμενη, θα γίνονται συνέχεια τέτοιες διαμαρτυρίες κάθε χρόνο 15 Νοεμβρίου και πολύ σύντομα θα μιλάμε για κατεχόμενη Θράκη,πολύ πιο σύντομα απ’ότι φαντάζεστε.

Το 1968 η Ελλάδα, φρόντισε μόνη της να βγάλει τα μάτια μας και να υπογράψει νομοθετικό πρωτόκολο με την ‘’φίλη’’ μας τη Τουρκία, αναγνωρίζοντας ως επίσημη γλώσσα της Τουρκίας και επίσημη γλώσσα για να διδαχτεί μέσα στα σχολεία τα μειονοτικά σχολεία , δηλαδή σχολεία μόνο με μουσουλμάνους, η Τουρκική. Θάψαμε τον πολιτισμό των Πομάκων, θάψαμε τον πολιτισμό των Ρομά των Τσιγγάνων και αγκαλιάσαμε μόνο τους ‘’φίλους’’ μας τους Τούρκους.Ποιό ήταν το αποτέλεσμα;Toυς φερθήκαμε με δημοκρατία,βγάλαμε τις μπάρες,τους δώσαμε άδεια για όπλα για να είναι κυνηγοί,τους δώσαμε άδεια για αυτοκίνητα για να μπορούν να οδηγούν να πηγαίνουν στους γιατρούς,τους δώσαμε τίτλους για να μπορούν να έχουν τη γη δική τους και να έχουν τίτλους στην ιδιοκτησία τους,τους δώσαμε τα πάντα.Και αντί του μάνα; Φαντάζεστε.Αντί του ύδατος; Φαντάζεστε.

Η μόνιμη απειλή που άκουγα συνέχεια απ’τον διευθυντή των μουσουλμάνων στο σχολείο,κάθε φορά που προσπαθούσα να κάνω το αυτονόητο, να φέρω βιβλία στο σχολείο, να κάνουμε τις παρελάσεις που κάνετε όλοι εσείς στα σχολεία σας,να πάμε καμιά εκδρομή που υπήρχαν Έλληνες που βοηθούσαν για να πάμε εκδρομές… ήτανε μια.Μην ξεχνάς ότι είμαστε κυνηγοί και έχουμε όπλα και αμέσως επέμεναν όταν έκανα πως δεν καταλαβαίνω, η επόμενηαπειλή ήταν ότι θα βρεθώ σε χαντάκι.Να είστε έτοιμοι, την απειλή που θα σου κάνει κάποιος να την γυρίσεις πίσω με απειλή.Στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορούμε να φερθούμε Χριστιανικά και να γυρίσουμε το μάγουλο απ’ την άλλη.Γιατί οι αριστεροί προοδευτικοί αυτής εδώ της Ελλάδας το παίζουν Χριστιανοί και γυρίζουν το μάγουλο απ’την άλλη χωρίς καν να είναι Χριστιανοί.Ήρθε η ώρα να ισχύσει το ρητό ‘’Μάχαιρα έδωσες, Μάχαιρα θα λάβεις’’,αλλιώς θα χάσουμε και τη Θράκη και θα γίνει όλη η Κύπρος κατεχόμενη,όλη η Κύπρος.

Δεν ξέρω πόσοι μπορείτε να αισθανθείτε αυτά που είδατε απ’την κυρία Φωκά, δεν ξέρω πόσοι μπορείτε να νιώσετε αυτά που έχετε ακούσει παλιά από μένα ή ακόμα και τώρα.Θα σας πω ότι αρκετά χιλιόμετρα από εδώ,αυτή τη στιγμή που εμείς είμαστε εδώ μαζεμένοι και μιλάμε,υπάρχουν 40 Ελληνόπουλα Πομακόπουλα.Τα οποία σήμερα που είναι Κυριακή, στερούνται τη δική μου τη παρουσία και το μάθημα των Ελληνικών που έχουμε κάθε Σαββατοκυρίακο πλέον, για να βρίσκομαι εδώ.Όλα αυτά τα παιδιά ξέρουν σήμερα ότι γίνεται αυτή εδώ η συγκέντρωση και μου είπανε να πας.Αυτά τα παιδιά περιμένουν από μας κάποια πράγματα.Αναλογιστείτε τι είστε έτοιμοι να δώσετε. Γιατί ακούν για Έλληνες, αλλά σπάνια βλέπουν Έλληνες.Μέσα τους έχει μπει η Ελλάδα και ζούνε Ελληνικά.Έχουν φάει ξύλο απ’τους γονείς τους για να λένε ότι είναι Έλληνες,έχουν φάει ξύλο απ’τους γονείς τους για να μαθαίνουνε κρυφά ποιήματα,θα τα δείτε μετά στο βιντεάκι, όχι ποιήματα δύο σειρών,τα δικά μου πομακόπουλα όπως έχετε ακούσει πολλές φορές να τα λέω μάλωναν μεταξύ τους για το ποιός θα πάρει το μεγαλύτερο ποίημα στα Ελληνικά.Τρεις μήνες πριν από κάθε σχολική γιορτή εθνική και τρεις μήνες πριν γιατί η μητρική τους γλώσσα δεν ήταν η Ελληνική δίναμε λεξιλόγιο για να καταλαβαίνουνε τι λένε στα ποιήματα.Το κάθε ένα παιδί θα δείτε από τον τρόπο που λέει το ποίημα,θα δείτε πως το νιώθει.Οι περισσότεροι έχετε δει ένα βιντεάκι στο internet με το Αρνιέμαι το τραγούδι,με τα παιδάκια που είμαστε στο Ιερό του Ιορδάνη,και κάποιοι έχετε χάρει κάποιοι έχετε ανατριχιάσει άλλοι μου έχετε πει ότι έχετε κλάψει.Να σας πω κάτι που δεν μπορείτε να το δείτε γιατί δεν φαίνεται στο βιντεάκι.Αυτά τα παιδιά τραγούδησαν το τραγούδι και έλεγαν ‘’στο Τούρκο αρνιέμαι να δηλώσω υποταγή’’ μπροστά στους εγκάθετους του τουρκικού προξενείου και έλεγα πριν σε φίλους μου ότι έχω 50 φωτογραφίες στο laptop μου από τους εγκάθετους που είναι ανάμεσα στις μανάδες και στους πατεράδες και φωτογραφίζουν τα παιδιά και την προηγούμενη μέρα είχαν πάει στα σπίτια των παιδιών για να απειλήσουν τους γονείς,για να δούνε με τραμπουκισμό τα ίδια τα παιδιά ότι δεν πρέπει να πούνε αυτό το Αρνιέμαι ή κάποια άλλα ποιήματα.Και όμως την επόμενη μέρα πήγαμε περπατώντας απ’τον πίσω το δρόμο και με ρωτούσαν τα παιδιά ‘’κυρία θα έχουμε πρόβλημα;’’. Και όλες οι δασκάλες λέγαμε δεν θα έχεις κανένα πρόβλημα είμαι εγώ εδώ και πήγαν και τραγούδησαν το Αρνιέμαι που βλέπετε εσείς στα βιντεάκια.Ποίος θα ‘χε Έλληνας τα κότσια να κάνει αυτό που κάνουν 10χρονα παιδιά και 10 άτομα από μας.Εμείς νιώθουμε τύψεις όταν λέμε ότι είμαστε Έλληνες γιατί μας βάζουν σε ένα trick οι πολιτικοί και δεν ξέρω και εγώ ποιος άλλος.Αν νομίζετε ότι έχουμε την πολυτέλεια να ντρεπόμαστε γιατί είμαστε Έλληνες ντραπείτε όσο θέλετε.Όταν όμως αύριο ο Τούρκος θα μπει στο σπίτι του καθενός μην κλάψετε.Θα είστε άξιοι της τύχης σας.

Δεν ξέρω κατά πόσο τη συνείδηση μας,την αναπαύουμε κάνoντας τέτοιες συγκεντρώσεις που για κάποιους ίσως είναι και ανώδυνες να έρθουν εδώ και να ακούσουν κάποια πράγματα.Για κάποιους όχι για όλους…Θα σας πω όμως την ίδια συμβουλή που λέω σε όσους πραγματικά εκτιμώ.Χάστε τα πάντα απ’ τον εαυτό σας,έτσι όταν θα μπείτε στην πρώτη γραμμή, να μην υπάρχει να χάσετε κάτι άλλο,οπότε δεν θα μοιάζει τίποτε με θυσία και ο θάνατος θα γίνει πέρασμα για την αθανασία.Σκεφτείτε τι σας λέω,αν έχεις χάσει τα πάντα δεν φοβάσε τίποτα.Μην σας νοιάζει αν χάσετε την δουλειά σας,μην σας νοιάζει τι θα πουν στη δουλειά σας,θα μου πείτε πως θα ζήσουμε; Bρείτε τον τρόπο,βρείτε τον τρόπο.Πάνω από όλα είναι η Πατρίδα και η Θρησκεία.Βρείτε τον τρόπο.Δεν ξέρω πως.Ας με πείτε ακραία, βγείτε στα βουνά,φάτε χόρτα,φάτε σύκα βγείτε στα βουνά, αλλά αυτό το πράγμα αυτή η σκλαβιά που ζούμε μες τις πόλεις, που τώρα για να ρθούμε ψάχναμε ένα Έλληνα για να τον ρωτήσουμε πως πάμε στη Ζωγράφου και Έλληνα δεν μπορούσαμε να βρούμε γιατί ήταν γεμάτο Πακιστανούς εγώ δεν μπορώ να το διανοηθώ.

Αν στη Κύπρο λέμε ότι στη Κύπρο είναι τα κατεχόμενα, κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας.Τα κατεχόμενα είναι εδώ,εδώ και με την αποχή τη δική μας, εμείς θέλουμε να έχουμε τα κατεχόμενα εδώ.Όταν τρέμουμε τη σκιά μας και φοβόμαστε να πούμε ότι θέλουμε να έχουμε Ελληνική Χριστιανική παιδεία μέσα στα σχολεία, η κατοχή είναι εδώ.Αν θέλετε πραγματικά να δημιουργήσετε ένα Ελληνικό στρατό που θα επιτεθεί, πρώτα εσείς οι ίδιοι διαβάστε αυτό που πάλι είπε η κυρία Φωκά.Ενημερωθείτε μάθετε τι πάει να πει να είσαι Έλληνας και τι Ελληνική ιστορία και όσοι έχετε παιδιά πείτε τους την αλήθεια.Πείτε τους τι συμβαίνει στην Ελλάδα και φτιάξτε παιδιά που θα είναι εν δυνάμη βόμβες που θα σκάσουν στα μούτρα των πολιτικών τα επόμενα δέκα χρόνια.





ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ