ΑΣΒΕΣΤΟΙ ΦΩΤΟΔΟΤΕΣ

Εκείνη την Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 1956, στο αντάρτικο λημέρι όπου βρισκόταν ο Παλληκαρίδης έγραψε για τους Τρεις το ποίημά του υπό τον τίτλο «Το τελευταίο Τρίο απαγχονισμού». Ξάδελφος του Παλληκαρίδη ήταν ο ένας από το «Τρίο», ο Μαυρομμάτης. Τους στίχους (πλην των τριών τελευταίων λέξεων) μελοποίησε στις μέρες μας ο Μιχ. Χριστοδουλίδης και είναι το τραγούδι «Ποτέ δεν θα πεθάνουνε», στο δίσκο «Των Αθανάτων», του Νταλάρα με τη Διάσταση και το Γ. Δημοσθένους: «…Και να! Κτυπούνε πένθιμα, κάθε χωριού καμπάνες. Κλαίνε μαζί τρεις μάνες, μαζί τους κι όλη γη. Κι είναι γλυκό το κλάμα τους, από χαρά λες κλαίνε. Λόγια Σουλιώτου λένε στην πένθιμη σιγή: Ποτέ δεν θα πεθάνουνε όσοι πεθάναν σήμερα. Και της σκλαβιάς τα σίδερα θα σπάσουν κάποια μέρα και θ’ ακουστούν ελεύθερα τραγούδια πέρα ως πέρα, στο ελληνικό νησί…».

Για τους τρείς ήρωές μας έγραψε και ο Κώστας Μόντης:

Πού τρέχουν όλοι αυτοί,
γιατί τόση αναταραχή
για να σκοτώσουν τρία παιδικά χαμόγελα !
Γιατί φοβούνται πως είναι τόσο δύσκολο
να σκοτώσουν αυτά τα χαμόγελα;

Ήταν εκείνης της μέρας το τελευταίο φως που είδαν στη ζωή τους. Όσο μπόρεσαν να δουν μέσα από τα κατάκλειστα, σιδερόφρακτα, κελιά των μελλοθανάτων. Ανάμεσα στο κτίριο της αγχόνης και στο μικρό κοιμητήριο των Κεντρικών Φυλακών της Λευκωσίας. Πριν από το χάραμα της Παρασκευής έγιναν οι ίδιοι φως. Άσβεστο για πάντα φως ελληνικό.

Το φως της επόμενης μέρας, της Παρασκευής, 21ης Σεπτεμβρίου 1956, δεν πρόλαβαν να το δουν. Προτού χαράξει η αυγή, τους κρέμασαν. Πριν το χάραμα κουβάλησαν εκεί τον Παπάντωνη να τους ψάλλει μόνος συνοπτικά τη νεκρώσιμη ακολουθία. Πριν από το πρώτο φως τούς κατέβασαν στους τάφους της φυλακής. Τα Φυλακισμένα Μνήματα. Πρώτος δεξιά δίκλινος τάφος: Μαζί ο Παναγίδης κι ο Κουτσόφτας. Δίπλα μονόκλινος για τον Μαυρομμάτη. Ήσαν, ήδη, εκεί, άλλοι πέντε συγκάτοικοι. Ο Μιχαλάκης Καραολής κι ο Ανδρέας Δημητρίου, από τις 10 Μαΐου, ο Ανδρέας Ζάκος με τον Χαρίλαο Μιχαήλ και τον Ιάκωβο Πατάτσο από τις 9 Αυγούστου 1956. Θα 'φερναν, τον επόμενο χρόνο, άλλους τέσσερις: Τον Μάρκο Δράκο, τον Γρηγόρη Αυξεντίου, τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη και τον Στυλιανό Λένα. Και τον μεθεπόμενο χρόνο, Νοέμβριο του '58, τον 13ον και τελευταίο συγκάτοικο, τον Κυριάκο Μάτση, στα Φυλακισμένα Μνήματα των ενδόξων και πανευφήμων της ΕΟΚΑ αρχαγγέλων της Λευτεριάς, που θυσιάστηκαν αγωνιζόμενοι κατά της βρετανικής σκλαβιάς, για την Ένωση της Κύπρου με τη Μητέρα Ελλάδα.

Οι ήρωες Κουτσόφτας και Παναγίδης ήταν φίλοι αληθινοί. Ο Κουτσόφτας μπορούσε να τρέξει και να σωθεί, προτίμησε όμως να βοηθήσει το φίλο του, που δεν μπορούσε να τρέξει. Κοινή η πορεία τους, η φυλάκιση, η δίκη, η αγχόνη. Μαζί τους στο τελευταίο στάδιο προστέθηκε και ο Στέλιος Μαυρομμάτης από τη Λάρνακα της Λαπήθου.

Μ Ε Σ Α Ν Υ Χ Τ Α της Πέμπτης και κάτι, πάνε και τους τρεις σιδηροδέσμιους στην αγχόνη. Τραγουδούν τον Εθνικό Ύμνο. Και μόλις τον ολοκληρώνουν, χωρίς ανάσα, τον ξαναρχίζουν. Ώσπου ο απαίσιος γδούπος της καταπακτής της αγχόνης έκοψε στη μέση την επανάληψη τού «και σαν πρώτ' ανδρειωμένη χαίρε, ω χαίρε, ελευθεριά»… Σαν αύριο, πριν από πενήντα τέσσερα χρόνια.

«Παρασκευά, δεν θέλω να μαραζώνεις διότι θα μας κρεμάσουν. Πεθαίνω μόνο για ένα σκοπό. Δεν θα δω την Κύπρο ελεύθερη, αλλά προσέφερα το αίμα μου για να τη δουν οι νέες γενεές τής Κύπρου ελεύθερη…».

Τα πιο πάνω λόγια ανήκουν στον ήρωα Ανδρέα Παναγίδη. Εκείνος ο άλκιμος νέος υπηρέτησε επάξια το χρέος του. Προσέφερε θυσία το αίμα του για να εκτιμηθεί και να καταξιωθεί από τις μελλοντικές γενιές των Eλλήνων της Κύπρου. Τούτο το παλικάρι αγκυροβόλησε τα όνειρά του και τη ζωή του μέσα στο πέλαγος της λευτεριάς. Και ουδέποτε λύγισε. Ουδέποτε παρέκκλινε από το δρόμο του, για να αφήσει στις 21 Σεπτεμβρίου 1956 την ψυχή του Αιώνιο Μήνυμα σε όλους τους Έλληνες.


Η αντίδραση των τριών αγωνιστών στην καταδικαστική απόφαση

Αν οι τρεις αγωνιστές επέδειξαν ανδρεία, θάρρος και αποφασιστικότητα κατά τη διάρκειατης εκτέλεσης της αποστολής που τους ανέθεσε η ΕΟΚΑ, κατά την ανάγνωση της απόφασης του Δικαστηρίου, που διέταζε το θάνατο για τους δυο και την ισόβια κάθειρξη για το Χοιροπούλη, οι τρεις αγωνιστές υπερέβησαν κάθε τι το ανθρώπινο. Όχι μόνο δεν πτοήθηκαν από την καταδικαστική απόφαση, αλλά αντίθετα επέδειξαν υπέρμετρο θάρρος και ανδρεία, έννοιες που εκείνη τη στιγμή ξέφυγαν από την ανθρώπινη σημασία τους και πέρασαν σε άλλη σφαίρα.
Η καταδίκη τους σε θάνατο, όχι μόνο δεν ήταν γι' αυτούς κάτι το τρομακτικό, αλλά αντίθετα, ήταν μια ευκαιρία για να απελευθερωθεί η ψυχή τους, η οποία ήταν σκλαβωμένη μέσα στο σώμα τους, κατά τον ίδιο τρόπο που ήθελαν και η μικρή πατρίδα τους, η Κύπρος, που ήταν υπόδουλη, να απελευθερωθεί από τους Άγγλους κατακτητές.
Συνεπώς, ήταν φυσικό απ' αυτή την άποψη να μην επιδείξουν ούτε ίχνος δειλίας κατά την ανάγνωση της καταδικαστικής απόφασης του Δικαστηρίου, επειδή ακριβώς οι τρεις αγωνιστές είχαν ξεπεράσει το φόβο του θανάτου.
Πριν ο Ειδικός δικαστής διαβάσει την απόφασή του είπε ότι βρίσκει όλους τους κατηγορούμενους ένοχους και πρόσθεσε στη συνέχεια ότι κανένας από τους κατηγορούμενους δεν έχει καταδικαστεί προηγουμένως και δεν υπάρχει τίποτα εναντίον τους.

Οι τρεις ήρωες απαγχονίστηκαν στις 21 Σεπτεμβρίου 1956 και ώρα 0:45π.μ

«Ομιλών εκ μέρους όλων ο Στέλιος Μαυρομάτης είπε τα εξής: ‘Αισθανόμεθα απόλυτον γαλήνην, διότι είμεθα πεπεισμένοι ότι ο Θεός μας έχει ήδη συγχωρήσει και μας συμπαρίσταται. Ενθυμούμεθα τα λεχθέντα υπό του Θεανθρώπου ότι απήλλαξε τον άνθρωπον από τον φόβον του θανάτου και ότι δεν πρέπει να φοβήται κανείς οιανδήποτε περίστασιν, εάν χάνεται με το σώμα του, αφήνει όμως την ψυχήν του ενέπαφον’. Ο Μαυρομάτης είπε τα εξής: ‘Είμαι ευχαριστημένος διότι μου εδόθη η ευκαιρία να γνωρίζω την ημέραν του θανάτου μου και να ετοιμαστώ πλήρως διά να την αντιμετωπίσω. Η μόνη μου μελαγχο λική σκέψις είναι το μέλλον της οικογενείας μου και ιδιαιτέρως των δύο ανυπάνδρων αδελφών μου, πολύ περισσότερον μάλιστα που ο πατήρ μου είναι ήδη ηλικιωμένος. Λυπούμαι όταν σκέπτωμαι ότι ούτος είναι υποχρεωμένος να εργάζεται σκληρά εις τα γηρατεία του’» (Βλ. «Ο Φι λελεύθερος», 20.9.1956).

Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι Παναγίδης και Κουτσόφτας είπαν «ότι αντιμετωπίζουν με μεγάλην αταραξίαν την επικειμένην εκτέλεσίν των. Στο κάτω-κάτω, προσέθεσαν, κάθε άνθρωπος οφείλει την ψυχήν του εις τον Θεόν. Ο Παναγίδης ανεφέρθη με συγκίνησιν διά την σύζυγόν του και τα τέκνα του. Συναισθάνομαι πλήρως, είπεν, ότι είμαι οικογενειάρχης με σύζυγον και τρία ανήλικα παιδιά, τα οποία εγκαταλείπω τελείως απροστάτευτα και άνευ περιουσίας. Αλλά βαδίζω προς τον θάνατον βέβαιος ότι τόσον οι συγγενείς όσον και οι φίλοι μου και εν γένει οι συμπατριώται μου θα τα φροντίσουν….»(Βλ. «Ο Φιλελεύθερος», 20.9.1956).

Συγγενείς των μελλοθανάτων, μιλώντας στον «Φ» είπαν ότι «εύρον τους νέους εντελώς ψυχραίμους, ετοίμους να αντιμετωπίσουν τον θάνατο. Τον Μιχαήλ Κουτσόφταν εύρον οι οικείοι του ψάλλοντα θρησκευτικούς ύμνους και το ‘Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει’. Μόλις αντίκρισε την σύζυγόν του Ευγενίαν, της είπε: Θέλω να σταθής ανταξία μου, δεν θέλω κλάματα και λύπες. Προς την μητέραν του Ελένην Κυριάκου Κουτσόφταν είπεν ότι ήλθε η ώρα διά να δείξη ότι είναι πραγματική Ελληνίς μητέρα. Πρέπει να ξέρετε ότι όταν θα βαδίζω εις την αγχόνην την νύχταν της Πέμπτης θα ψάλλω τον εθνικόν μας ύμνον. Εν συνεχεία συνέστησεν εις τους αδελφούς και αδελφάς του, Πέτρον, Κώσταν, Παρασκευούν και Ολυμπιάδα να παρηγορήσουν την μητέρα των. Αδέλφια μου, είπε, θα πάω να εύρω τον μακαρίτην πατέρα μας» (Βλ. «Ο Φιλελεύθερος», 20.9.1956).

Στα ρεπορτάζ ο «Φ» έδινε πλήρεις περιγραφές για τα τραγικά γεγονότα: «Η αγωνία και η συγκίνησις έφθασαν εις το κατακόρυφον κατά την 1ην μεταμεσονύκτιον ώραν, ότε, ως εγένετο αντιληπτόν, επλησίαζε η ώρα της εκτελέσεως. Την 1.03΄ μεταμεσονύκτιον ηκούσθη να ψάλλεται από εκατοντάδες πρόσωπα εντός των Φυλακών ο Ελληνικός Εθνικός Ύμνος. Ηκολούθησε σιγή διά μερικά δευτερόλεπτα. Την 1 ώραν και 4 λεπτά ηκούσθησαν φωναί: ‘Ο Θεός Μαζί σας. Αντίο παιδιά. Είσθε αθάνατοι’, που εγέμισαν τον αέρα. Έν λεπτόν αργότερον, εν μέσω μιας μικράς μεν αλλά κατανυκτικής σιωπής, εκατοντάδες προσώπων έψαλον το ‘αιωνία η μνήμη’» (Βλ. «Ο Φιλελεύθερος», 23.9.1956).

Ο ιερέας των φυλακών αιδεσιμότατος Παπαντώνιος Ερωτοκρίτου δήλωσε σε συντάκτη του «Φ» ότι, όταν κοινώνησε τους μελλοθάνατους και τους έκανε το Άγιο Ευχέλαιο ήταν εντελώς ψύχραιμοι. «Την 12.45 μεταμεσονύκτιον οι 3 νεαροί ωδηγήθησαν εις την αγχόνην, ενώ έψαλλον ζωηρώς τον Εθνικόν Ύμνον. Την στιγμήν που θα εξετελούντο ηκούσθησαν εκ του δωματίου της αγχόνης διάφορα συνθήματα, τα οποία ούτοι εκραύγαζαν. Περί την 2αν πρωινήν ωδηγήθην πλησίον του δωματίου της αγχόνης, όπου είδον 3 φέρετρα. Ετράβηξα τα σκεπάσματά των και αντίκρυσα τους τρεις εκτελεσθέντας νεκρούς, έσκυψα και τους φίλησα. Τα πρόσωπά των ήσαν ήρεμα. Μετά τους έψαλλα την νεκρώσιμον ακολουθίαν. Τέλον, μετεφέρθην διά του ιδίου οχήματος εις την οικίαν μου. Κατά την διάρκειαν της νεκρωσίμου ακολουθίας παρίσταντο και οι κ.κ. Άιρον και Άκερς» (Βλ. «Ο Φιλελεύθερος», 23.9.1956).

Οι τρεις εκτελεσθέντες ετάφησαν στο Κοιμητήριο των Κεντρικών Φυλακών, δίπλα από τους τάφους των Μιχαλάκη Καραολή, Ανδρέα Δημητρίου, Ανδρέα Ζάκου, Ιάκωβου Πατάτσου και Χαρίλαου Μιχαήλ.

Πηγή: ΑΠΟΕΛΛΑΣ

Σχόλιο ιστολογίου: Ο απαγχονισμός των τριών ηρώων της ΕΟΚΑ μας δείχνει για ακόμη το πραγματικό πρόσωπο των Βρετανών αποικιοκρατών. Δυστυχώς 50 χρόνια μετά την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι Βρετανοί εξακολουθούν να συμπεριφέροντε ακόμη σαν αποικιοκράτες και να παίζουν σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις του νησιού αυτού. Ελπίζουμε κάποια μέρα η ηγεσία του τόπου να ξυπνήσει και να θυμηθεί τους ήρωες του 1955, αποβάλλοντας την εξάρτηση τους από τους Βρετανούς.

Χρίστος Τριανταφυλλίδης: Δημοφήψισμα τώρα!! Επιτέλους, μια σωστή κουβέντα...

Ο δικηγόρος και νομικός, μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗ.ΣΥ κ. Χρίστος Τριανταφυλλίδης, με γραπτή τοποθέτησή του στον Τύπο, εισηγείται την εκ των προτέρων διεξαγωγή δημοψηφίσματος, επί της βάσης λύσης του Κυπριακού, πριν συμφωνηθεί το τελικό κείμενο της λύσης. Ο κ. Τριανταφυλλίδης, στο κείμενο-πρότασή του, διαπιστώνει 3 βασικές πτυχές του Κυπριακού, επίκαιρες και εύστοχες:

1) Τυχόν απόρριψη σχεδίου Ομοσπονδίας σε νέο δημοψήφισμα, θα φέρει την ελληνική πλευρά και την Κυπριακή Δημοκρατία σε δυσχερή θέση διεθνώς. Συμφωνώ με την πρόβλεψη του κ. Τριανταφυλλίδη, καθώς θα καταδείξει ότι η ελληνική πλευρά, που βρίσκεται υπό κατοχή, δεν ξέρει τί θέλει!! Σε τέτοια περίπτωση, οι εχθροί της Κύπρου, θα προωθήσουν την αναβάθμιση του ψευδοκράτους, και θα διευκολύνουν τους παρανομούντες Τ/κύπριους και εγκληματίες εποίκους στις διεθνείς εμπορικές και χρηματοοικονομικές τους συναλλαγές. Αυτή είναι η περιγραφή του όρου «ταϊβανοποίηση» του Κυπριακού. Ταυτόχρονα, οι Έλληνες Κύπριοι θα επαναπαυτούν με το υπάρχον status qvo, αδιαφορώντας για την κατεχόμενη γη μας.

2) Η εκ των προτέρων απόρριψη της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας ως πλαισίου λύσης του Κυπριακού, πριν τα μέρη έρθουν σε συμφωνία, είναι συστατικό στοιχείο της διαδικασίας τοποθέτησης του Κυπριακού σε αντικατοχική και απελευθερωτική βάση. Επειδή και το 2004 απορρίψαμε την ομοσπονδιακή λύση του Ανάν, όμως το πολιτικό κατεστημένο ως ΣΥΝΟΛΟ επανέφερε τη λογική Ανάν ως βάση επίλυσης του Κυπριακού. Η έκφραση της αντιομοσπονδιακής λαϊκής βούλησης, θα διαλύσει τις νομιμοποιητικές βάσεις του καθεστώτος Χριστόφια, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις (και την αναγκαιότητα) για δόμηση υγιούς εθνικού πολιτικού λόγου, με μόνο σκοπό την Απελευθέρωση της Κύπρου!

3) Ο κ. Τριανταφυλλίδης επισημαίνει στην ανακοίνωσή του: «οι προτάσεις των κομματικών ηγεσιών διαμορφώνονται από ελεγχόμενα κομματικά όργανα, που συχνά είναι αντίθετες προς τη βούληση της κομματικής τους βάσης». Αυτή η αλήθεια, ξεγυμνώνει την ακελική προπαγάνδα, που επικαλούμενη τις εκλογές, διαλύει την απόφαση της λαϊκής βούλησης του 2004. Ομοίως και ολόκληρης της ομοσπονδιακής σχολής σκέψης, που εδράζει την επιχειρηματολογία της «στο 70% που ψηφίζουν ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ». Λάθος! Οι εκλογική συμπεριφορά λαμβάνει υπόψη πολύ περισσότερα δεδομένα από το Κυπριακό, με πρώτο, δυστυχώς, τις πελατειακές σχέσεις μεταξύ κομμάτων και πολιτών...

Εν ολίγοις, η θέση Τριανταφυλλίδη ως προς την εκ των προτέρων διεξαγωγή δημοψηφίσματος είναι σωστή και επίκαιρη. Θα αποτελούσε τη μόνη οδό για διέξοδο από τον ομοσπονδιακό κλοιό που μας επέβαλαν οι φιλότουρκοι Αγλλοαμερικανοί και οι νεοραγιάδες Νεοκύπριοι.

Ως προς το πολιτικό πρόσωπο αυτό καθ΄εαυτό του κ. Τριανταφυλλίδη, επιφυλάσσομαι. Το γεγονός πως δεν τοποθετείται δημόσια ως προς τη διαδικασία ομοσπονδοποίησης της Κύπρου, αλλά και η κομματική του ταύτιση με το ΔΗ.ΣΥ, δεν μπορούν να διεκδικήσουν την καθαρότητα θέσεων στο Κυπριακό.

Εν πάσει περιπτώσει όμως, επειδή δεν είμαστε μηδενιστές, αναμένουνε και άλλες αξιόλογες προτάσεις για το εθνικό μας ζήτημα, τόσο από τον ίδιο, όσο και από άλλες πολιτικές ή μή προσωπικότητες

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

ΜΗΝ ΤΟ ΠΕΙΤΕ ΣΤΟ ΛΑΟ!!!

Με ιδιαίτερη απορία είδαμε στις τηλεοράσεις και τις εφημερίδες τον διαξιφισμό μεταξύ του Προέδρου Δημήτρη Χριστόφια και του Βουλευτή των Οικολόγων Γιώργου Περδίκη που έγινε κατά την χθεσινή συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου. Η νέα αυτή κόντρα ήρθε να επιβεβαιώσει για ακόμη μια φορά την άποψη του ιστολογίου αυτού, ότι το Εθνικό Συμβούλιο θυμίζει κάτι σαν περιοδεύον θίασο. Σχετικό κείμενο μπορείτε να βρείτε αν ανατρέξετε εδώ.

Πιο συγκεκριμένα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατηγόρησε τον Γιώργο Περδίκη ότι ευθύνεται για τις διαρροές προς τα ΜΜΕ των προτάσεων του για το περιουσιακό, τις οποίες χαρακτήρισε και ως απόρρητες. Ο Βουλευτής των Οικολόγων απάντησε ότι ο Πρόεδρος συκοφαντεί με κύριο στόχο την πολιτική εξόντωση του Κινήματος που εκπροσωπεί!

Η διαμάχη αυτή, αφήνει εντελώς αδιάφορο το ιστολόγιο αυτό, καθώς είναι σε όλους μας συνηθισμένο να βλέπουμε τέτοιες κόντρες από την πολιτική μας ηγεσία. Εξάλλου στην περίπτωση αυτή, είναι εμφανής η προσπάθεια του Προέδρου Χριστόφια να αποπροσανατολίσει τα φώτα της δημοσιότητας προς τη διαμάχη αυτή, ξεχνώντας τον πραγματικό λόγο της συνεδρίας του Εθνικού Συμβουλίου. Μάλιστα ο Χριστόφιας σε μεγάλο ποσοστό πέτυχε τον στόχο του αυτό.

Προσωπικά, δεν ανησυχώ για την κόντρα Περδίκη-Χριστόφια αλλά για το γεγονός ότι η πολιτική ηγεσία του τόπου θεωρεί τις προτάσεις Χριστόφια ως απόρρητες και πρέπει να μείνουν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας!!! Είναι αδιανόητο να γίνεται προσπάθεια για μη ενημέρωση του κυπριακού λαού για προτάσεις που μπαίνουν στο τραπέζι από τον εκπρόσωπο του και αφορούν άμεσα το ίδιο του το μέλλον!!!

Αλήθεια κύριοι της πολιτικής ηγεσίας του τόπου, γιατί δεν θέλετε να ξέρει ο λαός τι διαπραγματεύεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (που υποβαθμίζεται και σε κοινοτάρχη); Τι ακριβώς φοβάστε από τον λαό και του κρύβετε την αλήθεια;

Ο λαός πλέον δεν μπορεί να αναιχτεί την άγνοια που του προκαλούν οι πολιτικοί και απαιτεί να μάθει τι μαγειρεύει η πολιτική ηγεσία του τόπου. Έχει κάθε δικαίωμα εξάλλου να γνωρίζει το μέλλον το δικό του και των παιδιών του. Είναι καιρός οι αξιωματούχοι του κράτους να ενεργήσουν σαν πραγματικοί αντιπροσώποι του λαού, ενημερώνοντας πλήρως τον κυρίαρχο λαό και να σταματήσουν να παίζουν κρυφτό. Αλλιώς, ο Κύπριος έχει κάθε δικαίωμα να τους μαυρίσει στις επόμενες εκλογές.

ΥΓ. Για τον Πρόεδρο Χριστόφια οι σφετεριστές των ελληνικών περιουσιών στα κατεχόμενα ονομάζονται χρήστες. Με την ίδια λογική ένας ληστής σε μια τράπεζα που επενδύει όσα έκλεψε είναι χρήστης και όχι κλέφτης... Σωστά Πρόεδρε;

Προς νέα εποχή ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός

Η Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2010 είναι μια μεγάλη μέρα για την μετέπειτα ιστορία του ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού. Γιάννης Βαρδινογιάννης, Νικόλας Πατέρας και Ανδρέας Βγενόπουλος έδωσαν τα χέρια για την νέα εποχή του Παναθηναϊκού.

Πως φτάσαμε εδώ
Τα τελευταία χρόνια ο κόσμος του Παναθηναϊκού βλέποντας την ανικανότητα της οικογένειας Βαρδινογιάννη να φέρει στην ομάδα επιτυχίες που να είναι αντάξιες του ονόματος του σωματείου, άρχισε να επιζητάει με κάθε τρόπο την απομάκρυνση της από την ηγεσία του ποδοσφαιρικού τμήματος. Το θέμα κολλούσε πάντα στο γεγονός ότι κανένας δεν έδειχνε ενδιαφέρον για απόκτηση των μετοχών της ΠΑΕ. Ή τουλάχιστον η οικογένεια δεν άφηνε κανένα να έχει ελπίδες ότι θα τα καταφέρει.

Όλα αυτά μέχρι τον Ιανουάριο του 2008 όπου ο Ανδρέας Βγενόπουλος (γνωστός επιχειρηματίας και φίλαθλος της ομάδας) έβγαλε στην δημοσιότητα την δημιουργία της Παναθηναϊκής Ενωτικής Κίνησης (ΠΕΚ), η οποία απαρτιζόταν από γνωστούς μεγαλοεπιχειρηματίες και οπαδούς της ομάδας. Στην πρωτοβουλία αυτή συντάχθηκαν επίσης η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου της ομάδας αλλά και αρκετοί παλαίμαχοι της ομάδας. Η απάντηση χωρίς νόημα που έδωσε ο Γιάννης Βαρδινογιάννης (περί δημιουργίας εταιρείας ταλέντων κλπ) αλλά και κάποια μαύρα αποτελέσματα για την ιστορία της ομάδας, οδήγησαν τον κόσμο της ομάδας σε πορεία διαμαρτυρίας τον Απρίλιο. Στην πορεία αυτή μαζεύτηκαν πάνω από 40.000 οπαδοί του Παναθηναϊκού.

Αυτό ανάγκασε την οικογένεια Βαρδινογιάννη να πάρει σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον της ομάδας, αποδεχόμενη την πολυμετοχικότητα που πρότεινε η ΠΕΚ αλλά διατηρώντας ακόμη το 50+% των μετοχών. Νέος Πρόεδρος ορίστηκε ο Νίκος Πατέρας. Στην διετία της προεδρίας Πατέρα ο Παναθηναϊκός κατάφερε να ανέβει επίπεδο και να πανηγυρίσει ένα νταμπλ. Μάλιστα έφερε στην ομάδα ποδοσφαιριστές παγκόσμιας κλάσης. Το πιο σημαντικό από όλα είναι το γεγονός ότι ο Πατέρας έφερε υγεία και στον κόσμο της ομάδας, γιατί ήταν αποδεκτός και αγαπητός από όλο τον κόσμο της ομάδας.

Παρ' όλα αυτά κάποιοι άλλοι μετόχοι έκαναν συνεχώς κριτική στον πρόεδρο και ταυτόχρονα υπόσκαπταν το έργο του. Αυτό οδήγησε σε ρήξη τους μετόχους της ομάδας, λίγες μόλις μέρες μετά την κατάκτηση του νταμπλ από την ομάδα. Έτσι η ομάδα γύρισε στο παλιό της διοικητικό μοντέλο και στην διοίκηση Βαρδινογιάννη. Αυτό οδήγησε την πλευρά Βγενόπουλου να εκφράσει την δημόσια επιθυμία του για αγορά της ΠΑΕ, η οποία προσφορά κατέληξε σε έντονη δημόσια αντιπαράθεση με τον Γιάννη Βαρδινογιάννη. Ο κόσμος εν τω μεταξύ έβραζε για αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της ομάδας.

Όλα αυτά μέχρι την προηγούμενη Δευτέρα μέρα κατά την οποία ο Γιάννης Βαρδινογιάννης ανακοίνωσε ότι για το καλό της ομάδας παραχωρεί μέρος των μετοχών του σε Πατέρα και Βγενόπουλο, ούτως ώστε να γίνουν αυτοί οι μεγαλομέτοχοι της ΠΑΕ. Αυτό οδήγησε στην ιστορική συνάντηση της Τετάρτης 8ης Σεπτεμβρίου 2010. Κατά την συνάντηση αυτή συμφωνήθηκε, η επανατοποθέτηση Νικόλα Πατέρα στην προεδρία της ΠΑΕ και η ομάδα να περάσει στα χέρια των επιχειρηματιών της ΠΕΚ με αύξηση μετοχικού κεφαλαίου τον ερχόμενο Μάιο.

Το μέλλον

Το πλέον σημαντικό της υπόθεσης αυτής είναι ότι οι τρεις επιχειρηματίες δείχνουν να έχουν ξεπεράσει τις προσωπικές κόντρες που είχαν κατά το παρελθόν και να είναι ενωμένη στην νέα προσπάθεια αυτή. Σε αυτό φαίνεται να βρίσκουν συμπαραστάτες και τους αδερφούς Γιαννακόπουλους. Έτσι, αν όλα κυλήσουν ομαλά ο Παναθηναϊκός φαίνεται να μπαίνει σε μια νέα εποχή. Μια εποχή που μπορεί να χαρίσει στον μεγαλύτερο σύλλογο της χώρας νέες μεγαλύτερες επιτυχίες. Η παρουσία Βγενόπουλου και Πατέρα φάνηκε μέχρι σήμερα ότι μπορεί να το εγγυηθούν αυτό.

ΥΓ. Αναγκαίο όσο ποτέ άλλοτε είναι το κάλεσμα προς τους μεγαλομετόχους της ΠΑΕ (Βαρδινογιάννη, Πατέρα, Βγενόπουλο, Γιαννακόπουλο) μετά την επίλυση των προβλημάτων του ποδοσφαίρου να συμβάλλουν και στην επίλυση των προβλημάτων του ερασιτέχνη, ο οποίος αφέθηκε να σιγοσβήνει...

Βανδαλισμός σε μνημείο αγωνιστή της ΕΟΚΑ- Ηθικοί αυτουργοί

Πριν λίγες μέρες είχαμε ένα νέο βανδαλισμό σε μνημείο αγωνιστή της ΕΟΚΑ. Αυτή την φορά στο στόχαστρο των νυχτοβατών μπήκε το μνημείο του ήρωα Κυριάκου Καραολή που βρίσκεται στο προαύλιο του Δημοτικού Σχολείου της Αγλαντζιάς. Οι άγνωστοι αφού αφόδευσαν γύρω από το μνημείο, στην συνέχεια άλειψαν το πρόσωπο του ήρωα με τα περιττώματα τους. Στην συνέχεια σχεδίασαν πάνω στο μνημείο την ελληνική σημαία αντικαθιστόντας τον σταυρό με το σφυροδρέπανο.

Πρόκειται για την δεύτερη επίθεση ενάντια στο μνημείο του ήρωα από την Αγλαντζιά που γίνεται κατά την τελευταία διετία. Τότε οι απάτριδες έκαναν υποστολή σημαίας στο άγαλμα του ήρωα και ταυτόχρονα αφαίρεσαν και τις σημαίες από το άγαλμα του Θεόφιλου Γεωργιάδη αλλά και τα εθνικόφρωνα σωματεία της περιοχής. Σχετικό δημοσίευμα μπορείτε να βρείτε εδώ. Στην ίδια περιοχή μάλιστα είχαμε πρόσφατα και την υποστολή σημαιών από οικία με την ταυτόχρονη αποκοπή των τηλεφωνικών γραμμών του ιδιοκτήτη του σπιτιού. Το συγκεκριμένο γεγονός το κατήγγειλα στις 15 Αυγούστου.

Παρόμοια περιστατικά σημειώθηκαν και πρόσφατα σε διάφορα σωματεία που έφεραν το όνομα κάποιου ήρωα της ΕΟΚΑ και είχαν στον περίβολο τους αγάλματα τους. Αναλυτικά μέσω του ιστοχώρου αυτού κατήγγειλα τον βανδαλισμό του αγάλματος του Διγενή στην περιοχή Αγίου Γεωργίου στην Χλώρακα αλλά και τον βανδαλισμό σε μνημείο της ΕΟΚΑ στην Λευκωσία ( Αυτή την νεολαία θέλετε;). Παρόμοια περιστατικά έγιναν αρκετά αλλά λόγω έλλειψης χρόνου ή και ελλειπούς ενημέρωσης μου δεν είχα κάποια σχετική ανάρτηση.

Οι βανδαλισμοί σε μνημεία της ΕΟΚΑ πλέον έχουν αυξηθεί κατά πολύ. Αυτό το γεγονός δεν είναι καθόλου τυχαίο και ούτε εκπλήσσει το ιστολόγιο μας. Εξάλλου, μέσω αυτής της ιστοσελίδας έχουμε καταγγείλει πολλές φορές τους μηχανισμούς που ευνοούν τις ενέργειες αυτές. Στις 20 Δεκεμβρίου 2008 κατήγγειλα τις προσπάθειες του υποταγμένου στο ΑΚΕΛ Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού για αλλαγή των βιβλίων της ιστορίας και προσπάθεια δαιμονοποίησης του αγώνα της ΕΟΚΑ. Το πλήρες κείμενο μπορείτε να το βρείτε εδώ. Ακόμη μέσω του ιστολογίου αυτού έκανα αναφορά στην απαγόρευση προς τους στρατιωτικούς να τιμούν τον αγώνα της ΕΟΚΑ. Παράλληλα καταγγείλαμε την αποχή της νεολαίας του ΑΚΕΛ από εκδηλώσεις που τιμούν τον ένδοξο αγώνα του 1955.

Όλα τα πιο πάνω ήρθαν να συμπληρωθούν στην μαύρη προπαγάνδα που κάνουν εδώ και αρκετά χρόνια δημοσιογράφοι, οι οποίοι αυτοαποκαλούνται και ως ιστορικοί. Οι δημοσιογράφοι αυτοί προσπαθούν με κάθε τρόπο να αμαυρώσουν τον ένδοξο αγώνα της ΕΟΚΑ αλλά και να δώσουν άλλοθι στις τουρκικές πράξεις από την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας και μετά. Εξάλλου είναι σε όλους μας γνωστό το δημοσίευμα του "(ψεδο)φοβούμενου για την ζωή του" δημοσιογράφου σχετικά με τα γεγονότα στο Τζιάος.

Όλα τα πιο πάνω ήρθε να συμπληρώσει η πρόσφατη τοποθέτηση του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος ανάφερε ευθέως ότι για την τραγωδία που περνά το νησί μας ευθύνονται τα μυαλά που διέθεταν οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ. Ο Πρόεδρος δυστυχώς δεν έδειξε ούτε τον στοιχειώδη σεβασμό προς αυτούς που έδωσαν την ίδια τους την ζωή για να μπορεί αυτός σήμερα να καμαρώνει με το αξίωμα που διαθέτει.

Ως εκ τούτο, το ΑΚΕΛ και οι διάφοροι υποστηρικτές, οι οποίοι προάγουν με κάθε τρόπο τον ανθελληνισμό και βρίζουν χυδαία τους αγωνιστές της ΕΟΚΑ είναι στην ουσία οι "ηθικοί αυτουργοί" των εμετικών πράξεων που προαναφέραμε. Φαίνεται ότι οι Κύπριοι κομμουνιστές δεν μπορούν να συγχωρέσουν το γεγονός ότι στην πιο χρυσή σελίδα της ιστορίας της Κύπρου, οι ίδιοι όχι μόνο απουσίαζαν αλλά βρέθηκαν και στο απέναντι στρατόπεδο, δίπλα στους Βρετανούς αποικιοκράτες. Ακόμη, είναι εμφανής όσο ποτέ άλλοτε η προσπάθεια αλλοίωσης της Εθνικής μας συνειδήσεως, η οποία και είναι η μεγαλύτερη πηγή αντίστασης προς τα ξενόβουλα σχέδια επιβολής λύσης διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας στον τόπο μας.

Ευτυχώς όμως, η πλειοψηφία των Ελλήνων της Κύπρου καταδικάζει τα φαινόμενα αυτά και αντιμετωπίζει με αποτροπιασμό τα άτομα που προχωρούν σε τέτοιες πράξεις. Το σημαντικό ότι η πλειοψηφία των οπαδών του ΑΚΕΛ δεν διαθέτει τα "μυαλά" της ηγεσίας του και τρέφει σεβασμό προς τον αγώνα της ΕΟΚΑ και προς το πρόσωπο των ηρώων της Οργάνωσης. Για αυτό τον λόγο το 1955 αρκετοί οπαδοί του ΑΚΕΛ βοήθησαν αγωνιστές παρά τις αντίθετες εντολές του κόμματος τους.

ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ!!!
ΚΑΤΩ ΟΙ ΥΒΡΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ!!!

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΣ

Στις 6 Σεπτεμβρίου 1955, η Τουρκική Κυβέρνηση υποκινούμενη από τους Βρετανούς οργάνωσε μια δήθεν αυθόρμητη επίθεση τουρκικού όχλου ενάντια σε κάθε τι ελληνικό που υπήρχε στην Κωνσταντινούπολη. Στόχος των Βρετανών ήταν να λυγίσουν οι Έλληνες στην τριμερή διάσκεψη στην οποία θα είχαν η Ελληνική, η Τουρκική και η Βρετανική Κυβέρνηση.

Οι λυσσασμένοι Τούρκοι, οι οποίοι λάμβαναν εντολές από το Γραφείο Ειδικού Πολέμου που είχε έδρα στην Άγκυρα, κατά την διάρκεια των γεγονότων σκότωναν και βίαζαν καθώς και έκλεβαν και λεηλατούσαν ελληνικές περιουσίες και ελληνικά μνημεία. Συνολικά καταστράφηκαν ολοσχερώς 1004 σπίτια, ενώ άλλα περίπου 2500 υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές. Καταστράφηκαν επίσης 4348 καταστήματα, 27 φαρμακεία, 26 σχολεία, 5 πολιτιστικοί σύλλογοι, οι εγκαταστάσεις 3 εφημερίδων, 12 ξενοδοχεία, 11 κλινικές, 21 εργοστάσια, 110 ζαχαροπλαστεία και εστιατόρια, 73 εκκλησίες, ενώ συλήθηκαν πάρα πολλοί τάφοι σε 2 κοιμητήρια, καθώς και οι τάφοι των πατριαρχών στην Μονή Βαλουκλή.

Τουλάχιστον 30 Έλληνες σκοτώθηκαν και εκατοντάδες άλλοι κακοποιήθηκαν βάναυσα. Σε δύο περίπου χιλιάδες υπολογίζονται από τους κύκλους της ομογενείας οι βιασμοί, αν και επισήμως καταγγέλθηκαν μόνο 200, για ευνόητους λόγους.

Ιδιαίτερο μίσος επεδείχθη κατά των ιερωμένων, αφού πολλοί απ’ αυτούς ξυλοκοπήθηκαν αγριότατα, άλλοι γυμνώθηκαν και διαπομπεύθηκαν, εξαναγκαζόμενοι να φωνάζουν: «Η Κύπρος είναι τουρκική», ενώ υπάρχουν μαρτυρίες ότι σε κάποιο ιεροδιάκονο έγινε αναγκαστική περιτομή. Ο Επίσκοπος Παμφίλου Γεράσιμος και ο ηλικιωμένος μοναχός Χρύσανθος Μαντάς ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου, ενώ ο Μητροπολίτης Ηλιουπόλεως Γεννάδιος παρεφρόνησε από τους ξυλοδαρμούς και ύστερα από λίγο χρόνο απεβίωσε.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα μεγάλος αριθμός Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, να αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να εγκατασταθούν στην ελεύθερη Ελλάδα. Αρκετοί μάλισταν εγκαταστάθηκαν και στην Κύπρο.

Ο Νίκος Αναστασιάδης κατά την ομιλία του στην Κωνσταντινούπολη.Πίσω ο πίνακας αναγράφει "όλα για την Τουρκία"

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις τα Σεπτεμβριανά συνδέονται άμεσα με τα τότε γεγονότα της Κύπρου. Αυτό όμως απέχει πολύ από τις δηλώσεις του Προέδρου του ΔΗΣΥ Νίκου Αναστασιάδη , ο οποίος σε δηλώσεις του πριν λίγα χρόνια στην Κωνσταντινούπολη ισχυρίστηκε ότι για τα δεινά των Κωνσταντινουπολιτών ευθύνεται η δράση της ΕΟΚΑ το 1955! Βέβαια, να δίνει άλλοθι στην Τουρκία είναι προσφιλής τακτική του κυρίου Αναστασιάδη, καθώς και το 2004 η απόφαση του για στήριξη του σχεδίου Ανάν στην ουσία νομιμοποιούσε την τουρκική εισβολή του 1974.

Ένα άλλο γεγονός που συνδέει τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου του 1955 με την Κύπρο είναι οι σημερινές συνομιλίες που διεξάγει ο Πρόεδρος Χριστόφιας με τον παράνομο ηγέτη των κατεχομένων. Το τελευταίο διάστημα, Χριστόφιας και Έρογλου συζητούν το περιουσιακό και προτίθενται να καταλήξουν σε συμφωνία πριν την υποβολή κάποιου σχεδίου. Παρά το γεγονός ότι η περιουσία κάποιου ανθρώπου είναι μη διαπραγματεύσιμη σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, η συμφωνία αυτή θα θυμίζει μια νέα "συμφωνία της Λωζάνης", η οποία ως γνωστό υπογράφτηκε πολύ πριν την δημιουργία του ΟΗΕ και η οποία οδήγησε στα Σεπτεμβριανά του 1955.

Έτσι, μια ενδεχόμενη λύση η οποία θα επιβάλλει στο βόρειο τμήμα του νησιού τουρκική διοίκηση, θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε νέα "Σεπτεμβριανά" και στην οριστική τουρκοποίηση του βορείου τμήματος του τόπου μας. Εξάλλου είναι σε όλους μας γνωστό ότι οι Τούρκοι ουδέποτε έχουν τηρήσει τις συμφωνίες που υπέγραψαν. Για την επιβίωση της ταυτότητας του τόπου μας, επιβάλλεται όλοι μας να έχουμε τα μάτια μας ανοικτά και να μην αφήσουμε η ιστορία των Κωνσταντινουπολιτών αδερφιών μας να επαναληφθεί στην Κύπρο.