Το χρονικό της τουρκανταρσίας

Το τουρκικό πραξικόπημα το 1963
Την ερχομένη Κυριακή 8 Αυγούστου, αναμένεται να περάσουν από τα κατεχόμενα και δια μέσου των ελεύθερων περιοχών στον τουρκικό θύλακα των Κοκκίνων, πέραν των 1.500 Τ/κυπρίων και εποίκων, για να γιορτάσουν τους βομβαρδισμούς της Τηλλυρίας του 1964. Η εγκληματική ανοχή της κυπριακής κυβέρνησης να αφήσει τα «αδέρφια» μας τους Τουρκοκύπριους να εορτάζουν την τουρκική επίθεση του 1964, λέει πολλά: Πόση αφέλεια διακατέχει τους κυβερνώντες μας; Εξ΄άλλου, καταδεικνύει την τουρκική οπτική της «επαναπροσέγγισης», κομμένη και ραμμένη στα τουρκικά σχέδια επικυριαρχίας της Κύπρου, που τέθηκαν σε εφαρμογή με τις εμπρηστικές βόβμες ναπάλμ, που κατέκαψαν την Τυλληρία το καλοκαίρι του 1964...

Μια στοιχειώδης αναδρομή στα γεγονότα του 1964, επιβάλλεται, προκειμένου να κατανοήσουμε ως Έλληνες το ρουν της ιστορίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι τουρκικοί βομβαρδισμοί της Τηλλυρίας δεν αποτελούν ανεξάρτητο γεγονός, ούτε από τις καταστατικές αρχές του Ζυριχικού Καθεστώτος του 1960, ούτε από την τουρκική εισβολή στην Κερύνεια το 1974. Και βέβαια, δεν είναι άσχετο με τις σημερινές εξελίξεις και τις προσπάθειες αναβάθμισης και τελικής αναγνώρισης του τουρκικού ψευδοκράτους.

Οι Συμφωνίες της Ζυρίχης – Λονδίνου, που ανάγκασαν τον Αρχηγό Διγενή να κηρύξει την κατάπαυση του πυρός της ΕΟΚΑ, προνοούσαν ισχυρά συνταγματικά και διοικητικά υπερπρονόμια της τουρκικής μειονότητας, ενώ ιδιαίτερα, η Συνθήκη Εγγυήσεως, καθιστούσε την Τουρκία Εγγυήτρια Δύναμη της Ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας...

Εφ΄όσον πολύ νωρίς, οι διχοτομικές ρήτρες του Ζυριχικού Καθεστώτος απέτρεψαν την ομαλή λειτουργία του νεοσύστατου κυπριακού κράτους, ενώ οι Τ/κύπριοι αρνούντο να πληρώνουν φορολογία και δεν υπερψήφιζαν τον οικονομικό προϋπολογισμό, ο Πρόεδρος Μακάριος στις 30 Νοεμβρίου 1963 πρότεινε την τροποποίηση των 13 προβληματικών σημείων του Συντάγματος στον ηγέτη των Τ/κυπρίων και αντιπρόεδρο του κράτους, Κουτσούκ, ο οποίος απέρριψε την πρόταση. Οι τ/κυπριακοί σχεδιασμοί για διάλυση του κυπριακού κράτους εφαρμόστηκαν το Δεκέμβριο του 1963, με την πρόκληση επεισοδίων στη Λευκωσία, την ανταλλαγή πυροβολισμών και τη γενίκευση των ταραχών σε όλες τις πόλεις της Κύπρου.

Οι Τ/κύπριοι κατάφεραν να δημιουργήσουν θύλακες στη Λ/σία, Αμμόχωστο, Πάφο, Μανσούρα και κατέλαβαν το στρατηγικό κάστρο του Αγ. Ιλαρίωνα στον Πενταδάκτυλο. Περίπου 25.000 Τ/κύπριοι μετακινήθηκαν προς αμιγείς τουρκικές περιοχές, συμβάλλοντας στο γεωγραφικό διαχωρισμό, συστατικό στοιχείο της μελλοντικής γεωγραφικής διχοτόμησης... Επίσης, οι Τ/κύπριοι παραιτήθηκαν από το Υπουργικό Συμβούλιο, τη Βουλή και από τις υπόλοιπες κυβερνητικές θέσεις, κλείστηκαν στην τουρκική συνοικία της Λευκωσίας και άρχισαν να οργανώνονται για την ίδρυση ξεχωριστού κράτους.

Στα τέλη Δεκεμβρίου 1963 η στρατιωτική δύναμη των Ε/κυπρίων ανερχόταν σε 1.500-2.000 άνδρες, εκ των οποίων οι 450 ήταν μέλη του Κυπριακού στρατού. Οι Τ/κύπριοι ανέρχονταν σε 2.000-3.500 μαχητές της ΤΜΤ με Τούρκους αξιωματικούς από την Τουρκία. Αργότερα, στις 12 Απριλίου 1963 θα φτάσει στην Κύπρο ο Υπαρχηγός του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου με ανώτατους αξιωματικούς και των τριών όπλων, και θα μελετήσουν τις προσφερόμενες ακτές απόβασης.

Στις 30 Δεκεμεβρίου 1963 υπογράφτηκε από το Μακάριο και την ηγεσία των Τ/κυπρίων, και μονογράφτηκε από τους πρέσβεις Ελλάδος, Τουρκίας και Βρετανίας, η διχοτόμηση της Λ/σίας με την Πράσινη Γραμμή, που χώρισε την τουρκική συνοικία από την ελληνική. Το ίδιο έγινε και σε άλλες πόλεις της Κύπρου. Η υπογραφή αυτής της Συμφωνίας κρατήθηκε μυστική για πολλούς μήνες, ενώ οι Τούρκοι πέτυχαν τον κυβερνητικό, διοικητικό, κοινωνικό και φυλετικό διαχωρισμό τους από τους Έλληνες.

Η αμυντική οργάνωση των Ελλήνων.

Το Μάρτιο του 1964 αρχίζουν νέες επιθέσεις των Τούρκων σε διάφορα μέρη της Νήσου. Στις 7 Μαρτίου Τ/κύπριοι εξαπέλυσαν επίθεση από την τουρκική συνοικία της Πάφου προς την αγορά και έθεσαν υπό τον έλεγχό τους σημαντική έκταση μέσα στην πόλη. Σκότωσαν 7 Έλληνες, τραυμάτισαν 34 και συνέλαβαν 350 ως ομήρους! Σε αντεπίθεση εθελοντών της Εθνοφρουράς στις 9 Μαρτίου ανακατέλαβαν την περιοχή. Στις 13 Μαρτίου 1964 η Άγκυρα με τελεσίγραφό της προς το Μακάριο προειδοποιούσε ότι θα επενέβαινε την επομένη για την προστασία των Τ/κυπρίων. Η ελλαδοκυπριακή ηγεσία, σε συνεννόηση, απορρίπτει την τουρκική διακοίνωση.

Έτσι, σε πολιτικοστρατιωτική σύσκεψη στην Αθήνα αποφασίζεται η ίδρυση του Ειδικού Μικτού Επιτελείου Κύπρου (ΕΜΕΚ), υπό τη διοίκηση του Στρατηγού Γρίβα, για την εφαρμογή σχεδίου μυστικής στρατιωτικής ενίσχυσης της Κύπρου (σε συνεργασία με τους Υπ. Άμυνας Π. Γαρουφαλιά, τον Κύπριο πρέσβη Νίκο Κρανιδιώτη και τον εφοπλιστή Ανδρέα Ποταμιάνο).

Η κάθοδος της Μεραρχίας άρχισε την άνοιξη του 1964. Παράλληλα, στην Ελλάδα άρχισε σε στρατόπεδα η εκπαίδευση στα όπλα 800 περίπου Κυπρίων φοιτητών. Τον Απρίλιο του 1964, βάσει του σχ. Άμυνας Κύπρου του Διγενή, ιδρύθηκε η Εθνική Φρουρά, τη διοίκηση της οποίας ανέλαβε ο στρατηγός ε.α. Γιώργος Καραγιάννης. Η υποχρεωτική κατάταξη άρχισε στις 2 Ιουνίου. Μέχρι την 1^η Ιουνίου 1964 η συνολική δύναμη του Ελληνικού Στρατού στην Κύπρο είχε φθάσει τις 4.500 οπλίτες και 350 αξιωματικούς.

Στις 23 Απριλίου 1964 η Κυπριακή Κυβέρνηση (χωρίς την έγκριση των Αθηνών) διέταξε στρατιωτική επιχείρηση στον Πενταδάκτυλο, ανατολικά προς την Άσπρη Μούττη και δυτικά προς το Φρούριο το αγ. Ιλαρίωνα. Παρ’όλο που οι ε/κυπριακές δυνάμεις πέτυχαν ανακατάληψη αρκετών τουρκικών θέσεων, και ανάγκασαν τους Τούρκους σε υποχώρηση, το φρούριο του αγ. Ιλαρίωνα παρέμεινε απόρθητο. Στις 25 Απριλίου η κυπριακή κυβέρνηση διέταξε κατάπαυση του πυρός. Μετά τις επιχειρήσεις της ΕΦ στον Πενταδάχτυλο, η Τουρκία κοινοποίησε στη Βρετανία και τις ΗΠΑ την απόφασή της να επέμβει στρατιωτικά στην Κύπρο. Ο Πρωθυπουργός Ινονού επιβεβαίωσε στον Αμερικανό πρέσβη Raymond Hare ότι στις 5 Ιουνίου ο Κουτσούκ θα ανακήρυσσε τμήμα της Κύπρου τουρκικό και ταυτόχρονα τουρκικές δυνάμεις θα το υποστηριζαν. Τελικά, η ειβολή του Ιουνίου του 1964 ματαιώθηκε, λόγω της αποφασιστικότητας των ΗΠΑ να μη ξεσπάσει ελληνοτουρκικός πόλεμος και για να μήν προκληθεί ρήξη στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Επίσης, λόγω του κινδύνου της σοβιετικής επέμβασης στο Κυπριακό.

Η Τουρκία βομβαρδίζει την Κύπρο

Τα νέα σχέδια αμυντικής θωράκισης της Κύπρου επεξεργάστηκε ο Στρατηγός Γρίβας την άνοιξη του 1964. Η ελληνική κυβέρνηση εγκατέστησε 4 ραντάρ για την παρακολούθηση των τουρκικών ναυτικών κινήσεων. Επίσης τα περιπολικά ΑΡΙΩΝ και ΦΑΕΘΩΝ, με ναυτική βάση την Κερύνεια περιόρισαν τους ανεφοδιασμούς των Τ/κυπρίων σε όπλα από τη βόρεια θάλασσα της Κύπρου. Ο Διγενής τέθηκε υπό τις διαταγές του Γενικού Επιτελείου Στρατού (Γ.Ε.Σ.), διοριζόμενος ως αρχηγός της ΑΣΔΑΚ (Ανωτάτης Στρατιωτικής Διοίκησης Αμύνης Κύπρου). Η διάταξη των τμημάτων της ΕΛΔΥΚ και της Μεραρχίας θα γινόταν βάσει του σχεδίου αμύνης του Γρίβα.

Τον Ιούλιο του 1964 η Ελληνική Δύναμη στην Κύπρο ήταν 7.328 οπλίτες και 957 αξιωματικοί, Επίσης, άρχισε η κατασκευή οχυρωματικών έργων. Η μόνη σοβαρή αμυντική αδυναμία ήταν η έλλειψη αεροπορικής υποστήριξης.

Η περιοχή της Μανσούρας-Κοκκίνων ήταν νευραλγικής σημασίας για τους Τούρκους, επειδή τους έδινε πρόσβαση προς τη θάλασσα (παραλαβή οπλισμού από την Τουρκία, αποβιβασμός Τούρκων αξιωματικών, μελλοντική χρήση ως προγεφύρωμα απόβασης τουρκικού στρατού). Στις 9 Ιουλίου 1964 οι Τούρκοι προωθήθηκαν αρκετά χιλιόμετρα νότια της περιοχής που ήλεγχαν, καταλαμβάνοντας το στρατηγικής σημασίας ύψωμα Λωρόβουνο. Στη συνεδρία του Υπουργικού Συμβουλίου της 6^ης Αυγούστου πάρθηκε η απόφαση να ξεκαθαρίσει η κατάσταση. Την επομένη, 7 Αυγούστου ο Γρίβας διέταξε επίθεση στο ύψωμα Λωρόβουνο. Η κατάληψη του Λωρόβουνου πραγματοποιήθηκε το πρωί της επομένης, 8 Αυγούστου, από μοίρα καταδρομών του ταγματάρχη Γεώργιου Καρούσου και απ’ εκεί οι άνδρες του Καρούσου συνέχισαν την ανακατάληψη εδαφών, προς το παραλιακό χωριό Κόκκινα. Παράλληλα το 206 ΤΠ, με διοικητή το Νικόλαο Ντερτιλή, έθεσε υπό τον έλεγχό του τη Μανσούρα.

Το απόγευμα της 8^ης Αυγούστου 1964 τουρκικά πολεμικά αεροπλάνα άρχισαν να βομβαρδίζουν τις ελληνικές θέσεις στην Τηλλυρία, για πάνω από δυο ώρες, με βόμβες ναπάλμ, που έκαιγαν τα πάντα. Κτυπήθηκαν όχι μόνο στρατιωτικοί στόχοι, αλλά και άμαχος πληθυσμός. Κατά την επιδρομή κτυπήθηκαν δυο κυπριακά περιπολικά σκάφη, που έβαλλαν εναντίον των τουρκικών φυλακίων στην περιοχή Μανσούρας και Κοκκίνων από τη θάλασσα. Οι επιδρομές των τουρκικών αεροπλάνων λάμβαναν χώρα στα β/δυτικά παράλια της Κύπρου σε μια ζώνη απόστασης 60 χλμ, αναγκάζοντας τον άμαχο πληθυσμό να καταφύγει σε σπήλαια στις παρυφές του Τροόδους.

Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση της κυβέρνησης, κατά τις μάχες της Μανσούρας και τους βομβαρδισμούς σκοτώθηκαν 53 Ε/κύπριοι και Ελλαδίτες (25 στρατιωτικοί και 28 πολίτες) και τραυματίστηκαν 125 (69 στρατιωτικοί και 56 πολίτες).

Το απόγευμα της 9^ης Αυγούστου, σε σύσκεψη στην Αθήνα, η ελληνική κυβέρνηση αποφασίζει την είσοδο σε ελληνοτουρκικό πόλεμο αναλαμβάνοντας στρατιωτική επιχείρηση στο προγεφύρωμα της Μανσούρας και αποστέλλοντας στην Κύπρο ελληνικά μαχητικά αεροπλάνα.

Όμως το βράδυ, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ διατάσσει κατάπαυση του πυρός και από τις δυο πλευρές και ο Υπ. Άμυνας Πέτρος Γαρουφαλιάς ακύρωσε τις διαταγές για εκκαθάριση της περιοχής των Κοκκίνων.

Οι τουρκικές προκλήσεις συνεχίστηκαν στις 10 και 11 Αυγούστου με τη ρίψη όλμων από τα Κόκκινα και το πολυβολισμό από τουρκικά αεροπλάνα της Πόλης Χρυσοχούς. Παρά τις εκκλήσεις του Διγενή και του Υπουργού Εσωτερικών και Άμυνας, Πολύκαρπου Γιωρκάτζη, ο Γαρουφαλιάς αρνήθηκε την έναρξη επιχειρήσεων.

Ο τραγικός επίλογος του Αυγούστου του 1964, δεν ήταν μόνο ο φόρος αίματος των Ελλήνων για αντίσταση στα τουρκικά πραξικοπηματικά και διχοτομικά σχέδια. Παρά τη δημιουργία προγεφυρώματος για μελλοντική τουρκική εισβολή, η ελληνική απάντηση στην Άμυνα της Κύπρου ήταν άμεση, καθώς η κυβέρνηση Παπανδρέου (σε αντίθεση με τον Καραμανλή), μερίμνησε για την αποστολή μιας ολόκληρης μεραρχίας στην Κύπρο.

Ο Αύγουστος του 1964 δεν επεφύλλασε μόνο στρατιωτικά γεγονότα, αλλά και διπλωματικές εξελίξεις, με αποκορύφωμα την επεξεργασία των Νατοϊκών σχεδίων Άτσεσον, που προνοούσαν την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, με διοικητικά ανταλλάγματα στους Τ/κυπρίους. Αν και πολλοί υποστηρίζουν ότι τα σχέδια Άτσεσον ήταν μια πραγματική ευκαιρία για λύση του Κυπριακού, η ιστορία καταγράφει μια άλλη μοναδική πολιτική διέξοδο για δικαίωση των Ελλήνων της Κύπρου στις 21 Αυγούστου 1964: το ελληνικό σχέδιο μονομερούς Ενώσεως της Κύπρου με την Ελλάδα, που είχε την αμερικανική παρότρυνση και τη βρετανική συγκατάθεση, κατατέθη από τον Υπουργό Άμυνας Πέτρο Γαρουφαλιά στο Προεδρικό Μέγαρο:

«Η Κυπριακή Βουλή θα αποφασίσει την Ένωση και η Ελληνική Βουλή να το αποδεχθεί. Η ελληνική κυβέρνηση θα εγγυάται την προστασία των Τ/κυπρίων. Δε θα γίνει στρατιωτική ενέργεια εναντίον της ΤΟΥΡΔΥΚ ή των θυλάκων. Οι Κύπριοι βουλευτές θα εισέλθουν στην ελληνική Βουλή ως Έλληνες βουλευτές. Κύπριοι υπουργοί θα εισέλθουν ως Έλληνες Υπουργοί. Θα ακολουθήσουν γενικές εκλογές, καθ’ όλη την ελληνική επικράτεια, πλέον και της Κύπρου, προς ανάδειξη μιας νέας Ενιαίας Βουλής. Την ημέρα της κήρυξης της Ένωσης θα έρθουν συμπληρωματικές στρατιωτικές ενισχύσεις από την Ελλάδα για τυχόν τουρκικές αντιδράσεις. ΗΠΑ και Βρετανία θα συγκρατήσουν την Τουρκία».

Το ελληνικό σχέδιο Ενώσεως ήταν προϊόν απόφασης του Συμβουλίου του Στέμματος στις 20 Αυγούστου 1964 στο Καστρί, με την υποστήριξη της ελλαδικής αντιπολίτευσης, του Βασιλιά και του Κύπριου Υπουργού Εξωτερικών Κυπριανού. Το σχέδιο όμως, δεν τέθηκε ποτέ σε εφαρμογή. Στις 21 Αυγούστου 1964 ο Κύπριο Πρόεδρος, Αρχιεπίσκοπος Μακάριος απέρριψε το ελληνικό σχέδιο Ενώσεως και ο Ελλαδίτης Υπουργός Άμυνας Πέτρος Γαρουφαλιάς αναχώρησε για την Αθήνα...

Ο επόμενος σταθμος της Κυπριακής κρίσης θα καταγραφεί στη Κοφίνου το 1967, με το τουρκικό τελεσίγραφο στην ελληνική Χούντα, την ανάκληση του Διγενή, του εμπνευστή και Αρχηγού της Κυπριακής Άμυνας πίσω στην Αθήνα, και τη ντροπιαστική απόσυρση της ελληνικής Μεραρχίας από τη Μεγαλόνησο. Οι κερκόπορτες στον Αττίλα έχουν ήδη ανοίξει...

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Μνημόσυνο και πορεία εις μνήμη Ισαάκ-Σολωμού

Ο Ενιαίος Φορέας Αυτόνομων Ενωτικών Φοιτητικών Παρατάξεων ( ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ Αθήνας, ΠΕΟΦ Θεσσαλονίκης, ΑΦ ΕΠΑΛξη Πανεπιστήμιου Κύπρου, Φλόγα Πάτρας) και η μαθητική ΕΘνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων μαζί με τις οικογένειες των σύγχρονων ηρωομαρτύρων Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού διοργανώνουν το ετήσιο τους Εθνικό μνημόσυνο, την 8η Αυγούστου στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου στο Παραλίμνι.

Σε σχετική ανακοίνωση του Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π. αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι "14 χρόνια μετά παραμένουν άσβεστοι οι φλογεροί εκείνοι αγωνιστές στην καρδιά κάθε Έλληνα που πονάει για την πατρίδα του". Επίσης, στην ανακοίνωση γίνεται καθορισμός των σημείων προσυγκέντρωσης. Τα σημεία αυτά είναι:

Λευκωσία:Σωματείο ΑΠΟΕΛ ώρα 07.00 πμ Μιχάλης 99914208

Λάρνακα: Κυκλικός κόμβος Ριζοελιάς ώρα 07.45 πμ Πέτρος 96800790

Λεμεσός: Τσίρειο Στάδιο ώρα 07.00 πμ Λάζαρος 99920123

Πάφος: Έξοδος προς Λεμεσό ώρα 06.00 πμ Χρίστος 96424700

Παραλίμνι: Ιωσήφ 97614595

Οι μοτοσυκλετιστές δεν ξεχνούν

Οι μοτοσυκλετιστές μετά την περσινή τους μεγαλειώδη πορεία, καλούν και φέτος τον κόσμο να παραστεί στην πορεία που γίνεται εις μνήμη των δύο ηρώων. Όπως είναι σε όλους μας γνωστό ο Τάσος Ισαάκ δολοφονήθηκε κατά την διάρκεια ειρηνικής πορείας μοτοσυκλετιστών που ξεκίνησε από το Βερολίνο και είχε ως προορισμό την κατεχόμενη Κερύνεια. Στην σχετική τους ανακοίνωση αναφέρεται μεταξύ άλλων "36 χρόνια από την κατάληψη της Κύπρου μας από τους Τούρκους αττίλες θα διατρανώσουμε την αταλάντευτη απόφαση για ελευθερία". Στο ίδιο κείμενο ανακοινώνονται και οι χώροι προσυγκέντρωσης.

Λευκωσία: Περίπτερο Οκτάγωνο ώρα 07.30 πμ

Λεμεσός: Υπεραγορά Ορφανίδης ώρα 07.30 πμ

Λάρνακα: Κυκλικός κόμβος Ριζοελιάς ώρα 08.00 πμ

Αμμόχωστος: Κυκλικός κόμβος Αγίας Νάπας ώρα 08.30 πμ.

ΙΣΑΑΚ - ΣΟΛΩΜΕ ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΞΕΧΝΩ ΠΟΤΕ!!!

ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Ή ΕΘΝΙΚΟΣ ΘΙΑΣΟΣ

Χθες το πρωί είχαμε την συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου. Σε αυτό συμμετείχαν ο Πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας, ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκος Κυπριανού, ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου, ο Υφυπουργός παρά τω Προέδρω Τίτος Χριστοφίδης, ο Επίτροπος Προεδρίας Γιώργος Ιακώβου, ο Ειδικός Σύμβουλος του Προέδρου Τουμάζος Τσιελεπής, ο πρώην Πρόεδρος Γιώργος Βασιλείου και οι ακόλουθοι εκπρόσωποι των κοινοβουλευτικών κομμάτων: Άντρος Κυπριανού, Νίκος Κατσουρίδης (ΑΚΕΛ), Νίκος Αναστασιάδης, Αβέρωφ Νεοφύτου (ΔΗΣΥ), Μάριος Κάρογιαν, Κυριάκος Κενεβέζος (ΔΗΚΟ), Γιαννάκης Ομήρου, Βάσος Λυσσαρίδης (ΕΔΕΚ), Δημήτρης Συλλούρης, Ρίκκος Ερωτοκρίτου (ΕΥΡΩΚΟ) και Ιωάννα Παναγιώτου, Γιώργος Περδίκης (Οικολόγοι). Σε δηλώσεις τους πριν την συνεδρία Προεδρικό και κόμματα τόνιζαν την ανάγκη για να υπάρξει ενότητα στο εσωτερικό και ότι θα πήγαιναν στην συνάντηση με πρώτο στόχο την διασφάλιση της ενότητας.

Μόνο ενωτικό δεν ήταν το μήνυμα που έστειλε προς τον κόσμο η χθεσινή συνεδρία του συμβουλίου όμως, καθώς σύμφωνα με το σημερινό τύπο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ ήρθαν σε έντονη αντιπαράθεση και αντάλλαξαν βαριούς χαρακτηρισμούς, γεγονός που παραξένεψε όλους μας, μιας και ο Νίκος Αναστασιάδης κατηγορεί τον Δημήτρη Χριστόφια για ενέργειες του που έγιναν ότι ο ΔΗΣΥ στήριζε ανοικτά τους χειρισμούς του! Και όμως βλέποντας ότι ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ αλληλοκατηγορήθηκαν ότι ενεργούν έχοντας κατά νου τις Προεδρικές Εκλογές του 2013 (!!!), ο καθένας μπορεί να καταλάβει και την πραγματική αιτία της χθεσινής αντιπαράθεσης.

Στην υπόλοιπη διάρκεια του συμβουλίου της "ενότητας" είχαμε και τις τοποθετήσεις των αρχηγών των κομμάτων και η κατάθεση των θέσεων όλων των κομμάτων πλην του ΑΚΕΛ. Το δεύτερο μέρος του θεάτρου του παραλόγου αυτού θα παιχτεί την άλλη Πέμπτη 12 Αυγούστου όπου θα μιλήσουν και οι δεύτεροι σε αξίωμα εκπρόσωποι των κομμάτων.

Σε αυτό το σημείο καλό θα ήταν να αναφέρουμε και δύο λόγια για το Εθνικό Συμβούλιο.

Τι είναι το Εθνικό Συμβούλιο
Το Εθνικό Συμβούλιο (όπως λανθασμένα επικράτησε να λέγεται) είναι ένας θεσμός (;) που επινοήθηκε επί Προεδρίας Γιώργου Βασιλείου. Στο συμβούλιο αυτό συμμετέχουν όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Συνήθως θέμα συζήτησης του είναι οι τρέχουσες εξελίξεις στο Κυπριακό. Συχνά, ο εκάστοτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλεί και παλιούς Προέδρους ή έμπειρα πολιτικά πρόσωπα για να συμμετάσχουν στο συμβούλιο αυτό. Παράδειγμα είναι η συμμετοχή του Γλαύκου Κληρίδη επί προεδρίας Τάσσου Παπαδόπουλου και του Γιώργου Βασιλείου επί προεδρίας Δημήτρη Χριστόφια.

Τι πραγματικά επιτυγχάνεται από το Εθνικό Συμβούλιο;
Σύμφωνα με τις εκάστοτε Κυβερνήσεις, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μέσω των συνεδριάσεων αυτών μεταφέρει τις απόψεις του στα κόμματα και τα κόμματα μεταφέρουν τις δικές τους στον Πρόεδρο και μέσα από αυτό προκαλείται ένας διάλογος. Άλλοτε, μέσω της σύγκλησης του Εθνικού Συμβουλίου ο Πρόεδρος ζητά την στήριξη και των υπολοίπων κομμάτων όσο αφορά την πολιτική που ακολουθεί στο Κυπριακό. Κάποιες φορές μάλιστα -αν και πολύ λίγες σε σχέση με τον συνολικό αριθμό των συνεδριάσεων- κόμματα και Πρόεδρος κάτέληξαν σε ομόφωνες αποφάσεις για τις μελλοντικές ενέργειες του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Τι συμβαίνει όμως όταν τα υπόλοιπα κόμματα πλην του κυβερνώντος κόμματος διαφωνούν με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας;
Το πιο πάνω ερώτημα μπορεί να συνδυαστεί με την απορία αν μπορούν τα κόμματα να αλλάξουν κάτι όταν διαφωνούν. Η απάντηση είναι μια και κάθετη. Τα κόμματα που διαφωνούν με τον εκάστοτε Πρόεδρο μέσα από το Εθνικό Συμβούλιο δεν μπορούν να πετύχουν απολύτως τίποτα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά κανόνα θα ακολουθήσει την πολιτική που ο ίδιος θέλει, χωρίς να λάβει σοβαρά υπόψη τις προτάσεις που θα του υποβάλει η αντιπολίτευση. Πλέον μας έχει γίνει ρουτίνα να βλέπουμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να εξέρχεται της αίθουσας που γινόταν η συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου και να αναφέρει: "Σήμερα έχει γίνει ένας επικοδομητικός διάλογος με τα υπόλοιπα κόμματα. Τα κόμματα εξέφρασαν τις απόψεις τους, οι οποίες και λήφθηκαν σοβαρά υπόψη. Σκοπός της συνεδρίας αυτής ήταν η διαφύλαξη της ενότητας". Παρά το γεγονός αυτό αδυνατώ να θυμηθώ έστω και μια περίπτωση Προέδρου της Κύπρου που να άλλαξε γραμμή πλεύσης μετά από κάποιο Εθνικό Συμβούλιο.

Η τραγική ειρωνία της όλης υπόθεσης είναι ότι όλα τα κόμματα στις ανακοινώσεις τους πριν το Εθνικό Συμβούλιο συμπλέουν με την θέση της Κυβέρνησης ότι είναι στόχος να διαφυλαχτεί η ενότητα μεταξύ όλων των πολιτικών δυνάμεων του τόπου. Και όμως σχεδόν πάντα τα κόμματα αυτά πυροδοτούν τον κλίμα χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος πέραν της κομματικής συσπείρωσης στις επερχόμενες εκλογές!!! Τα χθεσινά γεγονότα του Προεδρικού Μεγάρου είναι ένα ακόμη τρανό παράδειγμα που αποδεικνύει την τοποθέτηση μου αυτή.

Είναι χρήσιμο το Εθνικό Συμβούλιο;
Κλείνοντας θα ήθελα ξανατονίσω ότι ο θεσμός του Εθνικού Συμβουλίου, στην ουσία χρησιμοποιείται από τον εκάστοτε Πρόεδρο για τα μάτια του κόσμου και ως πολιτικό άλλοθι στις ενέργειες που ακολουθεί. Πάνε τώρα πάνω από δύο δεκαετίες που λειτουργεί ο θεσμός και επί της ουσίας δεν έχει προσφέρει τίποτα το σημαντικό και ουσιώδες στον τόπο. Το μόνο που προκαλεί στον λαό είναι ο αποτροπιασμός και η αγανάκτιση για το πολιτικό σκηνικό που επικρατεί σε μια ημικατεχόμενη πατρίδα.

Μήπως τελικά είναι καιρός ο εθνικός θίασος που αποκαλείται Εθνικό Συμβούλιο να καταργηθεί και να αντικατασταθεί μέσα από τον δημόσιο διάλογο και την άμεση δημοκρατία με την διενέργεια δημοψηφισμάτων;

ΕΘΝΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ : ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ;

Μέσω αυτού του ιστολογίου αρκετές φορές κατά το παρελθόν κατήγγειλα πως η ηρωϊκή Εθνική Φρουρά -η οποία έχει αναλάβει την προάσπιση των ιερών χωμάτων της ιδιαίτερης μας πατρίδας- βρίσκεται στα πρόθυρα της οριστικής της διάλυσης. Αυτό είναι αποτέλεσμα της πολιτικής του Δημήτρη Χριστόφια, η οποία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο αποτέλεσμα αυτό. Και η πολιτική αυτή είναι ή πολιτική σκοπιμότητα ή πολιτική ανικανότητα από μέρους των Κτβερνώντων.

Πιο αναλυτικά στις 19 Δεκεμβρίου 2008 το ιστολόγιο έκανε αναφορά στο γεγονός ότι σχεδιάζεται στρατόπεδο στο κέντρο της ημικατεχόμενης Λευκωσίας να μετατραπεί σε ξενοδοχιακή μονάδα. Την ανησυχία μας αυτή την επιβεβαίωσε μήνες μετά η συμφωνία της Κυβέρνησης με τον εμίρη του Κατάρ. Ταυτόχρονα δημοσιεύτηκαν και άλλα στοιχεία που αποδεικνύουν το ισχυρισμό ότι η Εθνική Φρουρά από τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης Χριστόφια έχανε από την μάχιμη αξιοπιστία της. Το πλήρες κείμενο μπορεί κάποιος να το διαβάσει εδώ.

Στις 17 Ιουλίου 2009 κατήγγειλα της αποδόμηση της Εθνικής Φρουράς μετά την παραβίαση και αποψίλωση του κεντρικού στρατηγείου του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς, το οποίο σε περίπτωση σύρραξης είναι και το Αρχηγείο του στρατού μας! Στο ίδιο κείμενο έγινε ιδιαίτερη αναφορά και στο υψηλό ποσοστό της φυγοστρατίας, η οποία αυξάνεται αδικαιολόγητα σε ρυθμούς γεωμετρικής προόδου. Για περισσότερες λεπτομέρειες αρκεί μια απλή επίσκεψη στο σύνδεσμο αυτό.

Την 1η Αυγούστου 2009 αναρτήθηκε κείμενο από το εξαιρετικό ιστολόγιο Epirus-Hellas (το οποίο διαχειρίζονται Έλληνες αδερφοί από την Ήπειρο), το οποίο καταδικάζει την τιμωρία στελεχών της Εθνικής Φρουράς τα οποία έβαλαν τους οπλίτες να φωνάξουν συνθήματα ανύψωσης του ηθικού. Το σύνθημα "Ελλάς Ελλάς σκέπασε και εμάς.." και άλλα παρόμοια ήταν αυτά που ενόχλησαν το Υπουργείο Άμυνας της Κύπρου.

Μέσω αυτού του ιστολογίου, η πιο πρόσφατη καταγγελία για τις συνθήκες στην Εθνική Φρουρά έγινε από τον συνεργάτη του ιστολογίου Ελεύθερο, ο οποίος έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες στο θέμα της φυγοστρατίας που συνεχίζει να επιδεινώνεται. (Τρίτη 6 Ιουλίου 2010).

Στις πιο πάνω ανησυχίες του ιστολογίου μας ήρθαν να προστεθούν και δύο ακόμη γεγονότα των τελευταίων ημερών. Το πρώτο γεγονός είναι η κλοπή 170 κιλών εκρηκτικής ύλης από στρατόπεδο της Εθνικής Φρουράς! Σύμφωνα με καταγγελίες που είδαν το φως της δημοσιότητας το στρατόπεδο ήταν έκτασης 7 στρεμάτων και είχε μόλις δύο σκοπιές να το φρουρούν. Η έλλειψη σκοπιών ασφαλώς και είναι αποτέλεσμα της μη σωστής επάνδρωσης των μονάδων της Εθνικής Φρουράς λόγω της φυγοστρατίας αλλά και η μη ύπαρξη σύγχρονων μέσων προστασίας των εγκαταστάσεων του στρατεύματος (πχ κάμερες ασφαλείας) λόγω υποχρηματοδότησης της Εθνικής Φρουράς.

Σημαντική ευθύνη για την υποστελέχωση των μονάδων φέρει και η μείωση της θητείας στους 24 μήνες, η οποία και αφήνει τις μάχιμες μονάδες για περίοδο πέραν του ενός μήνα με μειωμένο αριθμό στρατιωτών λόγω της απόλυσης της παλιάς σειράς και της εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων της νέας σειράς. Και όμως, κυβέρνηση και αντιπολίτευση υποσχέθηκαν προεκλογικά την περαιτέρω μείωση της στρατιωτικής θητείας. Ελπίζουμε τώρα να δουν πραγματικά τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν από μια τέτοια απόφαση.

Το δεύτερο σημαντικό γεγονός των τελευταίων ημερών είναι το σκάνδαλο που ξέσπασε με τον Διευθυντή του γραφείου του Προεδρικού Μεγάρου Βάσου Γεωργίου, ο οποίος και έχει εμπλακεί σε ρουσφέτι σχετικά με τις μεταθέσεις που γίνονται στην Εθνική Φρουρά. Το πρόβλημα της προνομιακής μεταχείρισης που τυγχάνουν διάφοροι πολίτες εις βάρος άλλων είναι χρόνιο και δεν είναι προνόμιο του ΑΚΕΛ. Όμως από την στιγμή που αποδεδειγμένα υπάρχει ζήτημα και περνάει στο ντούκου τότε ο λαός της Κύπρου μόνο αισιόδοξος δεν μπορεί να είναι.

Στο σκάνδαλο του κυρίου Γεωργίου ήρθε να προστεθεί και η δήλωση του Υπουργού Άμυνας, στην οποία "απείλησε" τα υπόλοιπα κόμματα ότι αν τον αναγκάσουν θα δώσει στην δημοσιότητα ονόμα βουλευτών που με επιστολές τους ζήτησαν ευνοϊκή μεταχείριση οπλιτών και στελεχών της Εθνικής Φρουράς. Αυτή η τοποθέτηση του Υπουργού είχε ως αποτέλεσμα να σιγήσουν και τα κανόνια της αντιπολίτευσης. Γιατί άραγε;

Έχοντας λάβει σοβαρά υπόψη όλα τα πιο πάνω οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι το τέλος της ένδοξης Εθνικής Φρουράς δεν είναι μακριά. Δυστυχώς η μεταχείριση που τυγχάνει το στράτευμα μας είναι πολύ λίγη σε σχέση με τις ανάγκες ενός σύγχρονου στρατεύματος. Ίσως κάποιοι να προσπαθούν να εφαρμόσουν από τώρα τον πάγιο στόχο τους για αποστρατιωτικοποίηση του τόπου διαλύοντας αρχικά την Εθνική Φρουρά. Αγνοώντας πάντα τους κινδύνους που κρύβει μια τέτοια ενέργεια.

ΥΓ. Τελικά ποιος πρεσβεύει καλύτερα τις διαχρονικές θέσεις του κόμματος; Το "επίσημο" ή το "ανεπίσημο" ΔΗΚΟ;
ΥΓ2. Σε ποιο πολιτικό ανήκει η φράση "Γ..ω την ράτσα τους, εν οικόπεδα που πουλούσιν;" και κάτω από ποιες συνθήκες το αναφώνησε;

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ, ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Απόλυτα πετυχημένη μπορεί να χαρακτηριστεί η αντικατοχική εκδήλωση με σύνθημα "Όχι στην κατοχή, ναι στην απελευθέρωση", που διοργανώθηκε ανήμερα της επετείου της Τουρκικής εισβολής στο οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας. Η εκδήλωση είχε σαν διοργανωτές τους φοιτήτες του Ενιαίου Φορέα Αυτόνομων Ενωτικών Παρατάξεων (ΕΦΑΕΦΠ) -που αποτελείται από το ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ. Αθήνας, Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης, Α.Φ.ΕΠΑΛξη Πανεπιστημίου Κύπρου και Φλόγα Πάτρας-, το Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου, τους μαθητές της Εθνικής Φωνής Ελληνόψυχων Νέων (ΕΦΕΝ), το προσφυγικό σωματείο Αδούλωτη Κερύνεια, το προσφυγικό σωματείο Ελεύθερη Καρπασία, η Συντονιστική Επιτροπή Καρπασίας, η Κίνηση Προσφύγων και Εκτοπισθέντων μανάδων, η Κίνηση για την σωτηρία της Κύπρου και ο Διεθνής Σύνδεσμος για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους η Ευρωβουλευτής Ελένη Θεοχάρους και οι βουλευτές Ανδρέας Αγγελίδης, Σοφοκλής Φυττής και Γιώργος Περδίκης. Παρών σε ακόμη μια εθνική εκδήλωση έδωσε και ο πατέρας του σύγχρονου ηρωομάρτυρα μας Σολωμού Σολωμού.

Ο εκπρόσωπος του Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π. στον χαιρετισμό του τόνισε την αδικία που βιώνει αυτή την περίοδο το νησί μας και υπενθύμισε ότι μέχρι την τελική δικαίωση μας όλοι θα θρηνούμε τους ηρωϊκούς νεκρούς και αγνοουμένους μας. Σύντομο χαιρετισμό έκανε επίσης ο πατέρας του Σολωμού Σολωμού, ο οποίος κάλεσε τον Κυπριακό λαό και ειδικά τους νέους να αντλούν μαχητικότητα από την Ε.Ο.Κ.Α. και να προσπαθήσουν να μην επαναλάβουν λάθη του παρελθόντος που στοίχισαν στον τόπο.

Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο διδάκτωρ διεθνών σχέσεων και δημοσιογράφος Γιάννος Χαραλαμπίδης. Στην ομιλία του ο κύριος Χαραλαμπίδης, τόνισε την ανάγκη για μια λύση η οποία να εξασφαλίζει την δίκαιη λύση καθώς και όλα τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες των Κυπρίων. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην επιθυμία των Κύπριων η νέα λύση που θα προκύψει να μην οδηγήσει σε βελούδινα ή αιματηρά διαζύγια όπως την Τσεχοσλοβακία και την Γιουγκοσλαβία, στέλνοντας ταυτόχρονα μήνυμα με πολλούς παραλήπτες. Ο γνωστός δημοσιογράφος κάλεσε ακόμη την Κυβέρνηση του τόπου να σταματήσει να δίνει άλλοθι στην Τουρκία για τα εγκλήματα που έχει διαπράξει μέχρι σήμερα.

Η εκδήλωση συνεχίστηκε με πατριωτικά τραγούδια και έκλεισε με τους παρευρισκομένους να ψάλλουν με ιδιαίτερη συγκίνηση τον Εθνικό Ύμνο. Πριν τον Εθνικό Ύμνο, οι φοιτητές του Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π. έψαλλα τον ύμνο του Φορέα τους και καταχειροκροτήθηκαν από τους παρεβρισκομένους.

Σημειώνεται ότι πριν από την εκδήλωση στο οδόφραγμα, οι φοιτητές και μαθητές πραγματοποίησαν μεγαλειώδη αντικατοχική πορεία με αφετηρία την Πλατεία Ελευθερίας. Κατά την διάρκεια της πορείας τα περήφανα νιάτα μας φώναξαν ενάντια στην εισβολή και παράνομη κατοχή του βορείου τμήματος της πατρίδας τους. Επισης, εξέφρασαν την αντίθεση τους στην ρατσιστική ομοσπονδία που προωθείται.

Η Τουρκική Εισβολή στην Κύπρο

Συμπληρώνονται κιόλας 36 χρόνια από τη βάρβαρη τουρκική εισβολή του 1974. Η Κύπρος, ένα αναπόσπαστο τμήμα του Ελληνισμού, παραμένει η ανοικτή πληγή του έθνους. Η ελληνική μεγαλόνησος, ξεχασμένη από τη Μάνα της και τα παιδιά της, συνεχίζει το ρού της Ιστορίας, λαβωμένη και μόνη...

Η παράνομη τουρκική επέμβαση της 20^ης Ιουλίου, είχε ως αφορμή τη διενέργεια του πραξικοπήματος και την ανατροπή του Προέδρου Μακαρίου από την ελληνική Χούντα. Βέβαια η πραγματική αιτία, αναζητάται αλλού, στους μακροχρόνιους στόχους του Γραφείου Ειδικού Πολέμου της Τουρκίας, όπως αυτοί αναλύονται στο Σχέδιο Επανάκτησης Κύπρου το 1958, πριν καν συνομολογηθεί η Κυπριακή Ανεξαρτησία. Στη βάση αυτού του σχεδίου, η Τουρκία κατέστη Εγγυήτρια Δύναμη της Κυπριακής Δημοκρατίας! Από τότε, επενέβη στρατιωτικά στο νησί μας το 1964 και το 1967, με σκοπό τη δημιουργία του εδαφικού και πληθυσμιακού διαχωρισμού. Για τη νομιμοποίηση της τουρκικής βίας μεθοδεύτηκε η ομοσπονδοποίηση της Κύπρου, δια των «δικοινοτικών συνομιλιών», που άρχισαν το 1968...

Η κυπριακή τραγωδία συνίσταται στην εγκληματική απουσία της Ελλάδος να αποκρούσει την εισβολή και να προστατέψει την Κύπρο. Η Ελλάδα, διατηρούσε τα συμβατικά δικαιώματα για στρατιωτική επέμβαση στην τουρκική απόβαση στην Κερύνεια και να απαντήσει στο βομβαρδισμό της Λευκωσίας. Επίσης, τα εθνικά της συμφέροντα, υπαγόρευαν στην Αθήνα την εδαφική ακεραιότητα της Μεγαλονήσου από την τουρκική επιβουλή. Κυρίως όμως, η Ελλάδα, όφειλε να προστατέψει την Κύπρο, επειδή η επέμβαση της στα εσωτερικά του κυπριακού κράτους, με την ανατροπή Μακαρίου, προϋπόθεταν την επαρκή και οργανωμένη αμυντική κάλυψη από την αναμενόμενη τουρκική εισβολή.

Το εθνικό κέντρο πιάστηκε αδιάβαστο. Κι όμως, οι ενδείξεις ήταν αρκετές για να ανησυχήσουν το Γ.Ε.Ε.Φ.: Στις 18 Ιουλίου, η ΤΟΥΡ.ΔΥ.Κ και οι Τ/κύπριοι ένοπλοι βρίσκονταν σε συναγερμό, στην περιοχή Κιόνελι, κοντά στο στρατόπεδο της ΕΛ.ΔΥ.Κ. Την ίδια μέρα, οι Άγγλοι, Γερμανοί και Γάλλοι τουρίστες στην Κερύνεια, ειδοποιήθηκαν από τις πρεσβείες τους να μετακινηθούν. Στη Μερσίνα, είχε παρατηρηθεί πρωτοφανής στρατιωτικός οργασμός, κινητοποιώντας τον τουρκικό μηχανισμό για γενική ελληνοτουρκική σύρραξη. Ακόμα και όταν το απόγευμα της 19ης Ιουλίου τουρκικά αναγνωριστικά αεροπλάνα πέταξαν πάνω από τη Λευκωσία, ο αρχηγός των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγός Μπονάνος, καθησύχαζε τους εν Κύπρω, ότι τίποτα δε θα συνέβαινε...

Τα τουρκικά πλοία κατέπλευσαν στη Κερύνεια στις 05.00 το πρωί το Σάββατο 20 Ιουλίου 1974, ενώ ο άρχισε και ανελέητος βομβαρδισμός των ελληνικών θέσεων.

Η τουρκική επίθεση πέτυχε την αποβίβαση μεγάλου αριθμού στρατευμάτων και εξοπλισμού στην περιοχή Πέντε Μίλι, δυτικά της Κερύνειας, δημιουργώντας προγεφύρωμα. Επίσης, με τη ρίψη αλεξιπτωτιστών στους τουρκικούς θύλακες Λευκωσίας-Αγύρτας, η Τουρκία πέτυχε την ενδυνάμωσή τους.

Η κυπριακή άμυνα ήταν αποδιοργανωμένη. Η Εθνική Φρουρά ήταν κατάκοπη από τις επιχειρήσεις του πραξικοπήματος και από τις προσπάθειες σταθεροποίησης του νέου καθεστώτος. Ο κυπριακός λαός ήταν βαθιά διχασμένος, ενώ δεν υπήρχε αποτελεσματικό σύστημα εφεδρείας. Τα ελληνικά υποβρύχια δεν ήρθαν ποτέ. Η Ελλάδα ήταν απούσα... Τα ελληνικά φτερά, δεν πέταξαν πάνω από τη Λευκωσία, και όταν ακόμη η αεροπορική επιχείρηση «Νίκη» έφθασε νυχτιάτικα στους κυπριακούς αιθέρες, μεταφέροντας τους Έλληνες καταδρομείς, η ασυννενοησία του ΓΕΕΦ, που δεν ενημέρωσε για την ελληνική αποστολή, οδήγησε στη σύγχυση των Κυπρίων εφέδρων, που έβαλλαν κατά των ελληνικών πληρωμάτων...

Όμως, λαμπρές σελίδες δόξας και αντίστασης στον Τούρκο εισβολέα, έγραψε η Ελληνική Δύναμη Κύπρου, στη μάχη του Αγ. Ιλαρίωνα, ενώ διέλυσε τον τουρκικό θύλακα Λευκωσίας Αγύρτας. Επίσης, στο στρατόπεδο της ΕΛ.ΔΥ.Κ δόθηκαν ομηρικές μάχες, για να σωθεί ο δυτικός τομέας της Λευκωσίας.

Η Μάχη της Κύπρου ήταν προδομένη. Οι Κύπριοι εθνοφρουροί και έφεδροι, χωρίς συντονισμένο σχέδο άμυνας Κύπρου, έδωσαν την μάχη τους με την τουρική υπεροπλία και θυσιάστηκαν στα ιερά μας χώματα.

Η ανακωχή μπήκε σε εφαρμογή την 23η Ιουλίου 1974 οριοθετώντας στην «πρώτη γραμμή Αττίλα» όλη την περιοχή Κερύνειας. Στην Κύπρο η κυβέρνηση Σαμψών παραιτήθηκε και ανέλαβε ο Γλαύκος Κληρίδης, ενώ στην Ελλάδα, το κενό της πτώσης της Χούντας, ήρθε να καλύψει από το Παρίσι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Οι Τούρκοι, καθ΄όλη τη διάρκεια της ανακωχής συνέχισαν να προωθούν τις κατοχικές τους θέσεις και να αποβιβάζουν βαρύ οπλισμό και τεθωρακισμένα. Οι συνομιλίες στη Βιέννη (25-30 Ιουλίου) απέβησαν άκαρπες, όπως και αυτές που ξεκίνησαν στις 8 Αυγούστου.

Η νέα τουρκική επίθεση της 14ης Αυγούστου χάραξε τη «δεύτερη γραμμή Αττίλα» καταλαμβάνοντας ολόκληρη την επαρχία Κερύνειας, την περιοχή Ξερού και Μόρφου, την πόλη και μεγάλο τμήμα της επαρχίας Αμμοχώστου και ένα μικρό τμήμα της Λάρνακας. Η Λευκωσία διχοτομήθηκε...

200.000 Έλληνες προσφυγοποιήθηκαν στην ίδια τους την πατρίδα, εκατοντάδες αιχμάλωτοι οδηγήθηκαν στην Τουρκία και παρέμειναν εκεί για πολλούς μήνες, ενώ 20.000 εγκλωβισμένοι στα κατεχόμενα εστερούντο των βασικών τους ελευθεριών. Ακόμα, 2.000 περίπου αγνοούμενοι πολέμου, άνοιξαν μια νέα ανθρωπιστική πληγή στους συγγενείς τους...

Σήμερα, το βόρειο τμήμα της Κύπρου, κινδυνεύει άμεσα, για πρώτη φορά στην ιστορία της από πλήρη αφελληνισμό. Ο παράνομος και συνεχής εποικισμός των κατεχομένων, ως μηχανισμός αλλαγής των δημογραφικών δεδομένων, καθώς και οι συντονισμένες προσπάθειες για αναγνώριση του ψευδοκράτους του 1983, δημιουργούν ένα επικίνδυνο προηγούμενο για τα εκκρεμή ελληνοτουρκικά ζητήματα του Αιγαίου και της Θράκης.

Η προδοσία του ΄74 δεν τελείωσε. Όχι μόνο η Ελλάδα δεν απάντησε στην τουρκική εισβολή, όχι μόνο συμβιβάστηκε με την τουρκική επικυριαρχία στην Πατρίδα μας, αλλά οι Ελλαδίτες και Κύπριοι πολιτικοί, βιάζουν τον Κυπριακό Ελληνισμό να νομιμοποιήσει την κατοχή και την παρανομία, προσυπογράφοντας τη Διχοτομική, Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.

Ξεχνώντας πως η Ομοσπονδοποίηση της Κύπρου υπήρξε ο πάγιος τουρκικός στόχος.

Ξεχνώντας πως τα ελληνικά κορμιά που έπεσαν στην καμένη κυπριακή γη, αναζητούν τη δικαίωση της θυσίας τους, φωνάζοντας από τα μνήματα το εθνεγερτήριο σάλπισμα:

«Εμπρός, όλοι μαζί, για την Απελευθέρωση της Κύπρου μας»!

Πηγή: ΑΠΟΕΛΛΑΣ

Σημείωση ιστολογίου: Υπενθυμίζουμε στους αναγνώστες του ιστολογίου την αντικατοχική πορεία-εκδήλωση που διοργανώνει ο Ενιαίος Φορέας Αυτόνομων Ενωτικών Παρατάξεων (Δράσις-ΚΕΣ Αθήνας, ΠΕΟΦ Θεσσαλονίκης, ΑΦΕ Πανεπιστημίου Κύπρου, Φλόγα Πάτρας), το Μέτωπο Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου, τα προσφυγικά σωματεία Αδούλωτη Κερύνεια και Ελεύθερη Ενιαία Καρπασία, η Συντονιστική Καρπασίας, η Κίνηση Προσφύγων και Εκτοπισθέντων Μανάδων, η Κίνηση για τη Σωτηρία της Κύπρου, καθώς και ο Διεθνής Σύνδεσμος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Η πορεία θα έχει προσυγκέντρωση στις 5.30 στην πλατεία Ελευθερίας και θα καταλήξη στο οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας. Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης θα είναι ο Δρ Γιάννος Χαραλαμπίδης, διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων-Δημοσιογράφος.