Γεγονότα στο χωριό Άχνα-29.6.1958

Αντιγράφουμε το πιο κάτω κείμενο από το βιβλίο του αγωνιστή της ΕΟΚΑ και απόστρατου αξιωματικού του Κυπριακού στρατού και της Εθνικής Φρουράς Χρήστου Μητσίδη "Δια πυρός και σιδήρου".

Το Εθνικό Αρραγές Εθνικό Μέτωπο(ΕΑΕΜ) δημιουργήθηκε τον Μάρτιο του 1958, όταν οι Τούρκοι με την προστασία των Εγγλέζων άρχισαν, χωρίς καμμιά απολύτως πρόκληση, να σφάζουν τους Έλληνες, να λεηλατούν και να καταστρέφουν τις ελληνικές περιουσίες σε όλη την Κύπρο.
Τότε, με πρωτοβουλία της οργανώσεως (ΕΟΚΑ), και με την συνεργασία όλων των άλλων οργανωμένων καταστάσεων (...) αποφασίστηκε σχεδόν ομόφωνα (διαφώνησε μόνο το ΑΚΕΛ) ν; ιδρυθεί και να αρχίσει να επαγρυπνεί δια να προστατεύσει τη ζωή και την περιουσία του λαού, το ΕΑΕΜ.
Το μέτωπο είχε αποστολή να επαγρυπνεί επί 24ώρου βάσεως σε κρίσιμα σημεία των μικτών χωριών, των μικτών συνοικιών, ως και στις παρυφές των ελληνικών περιοχών ή χωριών που ήταν πλησίον τουρκικών συνοικιών ή τουρκικών χωριών.
Στο χωριό μου, την Άχνα, θυμούμαι πολύ καλά γιατί ήμουν παρόν(...) Αφού ελέχθη στο λαό της Άχνας ο λόγος της παγκοινοτικής συγκεντρώσεως, όλοι συμφώνησαν, πλην του ΑΚΕΛ, το οποίο αποχώρησε, αφού είπαν ότι θα έκαναν τις δικές τους ομάδες και θα αναλάμβαναν εκείνοι την ασφάλεια του χωριού. Πράγματι το ΑΚΕΛ προχώρησε και έκαμε ομάδες. (...) Μετά τη διαφωνία και την αποχώρηση του ΑΚΕΛ από την παγκοινοτική συγκέντρωση οι ΑΚΕΛιστές με πρόσχημα ότι επαγρυπνούν και αυτοί για τους Τούρκους, οργάνωσαν 3 φυλάκια στο κέντρο του χωριού με απώτερο στόχο και σκοπό να παρακολουθούν τις αποστολές των αγωνιστών της ΕΟΚΑ.(..)
Από τις πρώτες νύχτες, μέλη της οργανώσεως κατάγγειλαν ότι ενώ πήγαιναν να εκτελέσουν αποστολές της ΕΟΚΑ, καταδιώκτηκαν από εποχούμενους ΑΚΕΛιστές (...)
Σε άλλες δύο περιπτώσεις ΑΚΕΛιστές που ήταν σε φυλάκια τους, επαγρυπνώντας δήθεν για τους Τούρκους, καταδιώξαν και συνέλαβαν νεαρούς μέλη της Αλκίμου Νεολαίας ΕΟΚΑ(ΑΝΕ) οι οποίοι εκτελούσαν συγκεκριμένες αποστολές. (...)
Αυτές τις αποστολές εκτελούσαν οι οργανωθείσες ομάδες των ΑΚΕΛιστών που δήθεν επαγρυπνούσαν για τους Τούρκους, με επακόλουθο την νύχτα της 29.6.1958 ενώ ομάδα προσωπιδοφόρων ενόπλων αγωνιστών μετέβαινε για να εκτελέσει κάποια αποστολή, έτυχε να περάσει από την περιοχή που ήταν ένα τέτοιο φυλάκιο.
(..) οι επαγρυπνούντες στη στέγη του σπιτιού, άρχισαν να φωνάζουν και ένας με ναυτικό όστρακο άρχισε να στέλνει συγκεκριμένο σύνθημα και να καλεί σε συναγερμό τις δυνάμεις τους.
Αυτό αποδείχθηκε διότι όπως είπαν και πολλοί χωριανοί, ομάδες ΑΚΕΛιστών ως και παρασυρθέντων αριστερών, μετά το συνθηματικό από το φυλάκιο τους, οργανώνονταν και έτρεχαν προς το φυλάκιο τους.
Η ομάδα αγωνιστών ως ήταν φυσικό αντέδρασε και κάλεσε τους ΑΚΕΛιστές να σταματήσουν να φωνάζουν, διότι υπήρχε κίνδυνος να προσελκύσουν Άγγλους που πιθανό να βρίσκονταν στο χωριό. Οι ΑΚΕΛιστές δεν υπάκουσαν αλλά συνέχισαν με μεγαλύτερη μανία να προκαλούν με επακόλουθο οι αγωνιστές μη έχοντας άλλη εκλογή υποχρεώθηκαν και τους διέλυσαν βίαια, και αυτούς του φυλακίου, αλλά και όσους άλλους πήγαν στην περιοχή οργανωμένα.
Μετά την διάλυση των ΑΚΕΛιστών η ομάδα αγωνιστών συνέχισε τον δρόμο της, και ενώ εξερχόταν από το χωριό από την βορειοδυτική παρυφή έπεσε πάνω σε πολυάριθμη δύναμη ΑΚΕΛιστών, που κινούντο με φορτηγό αυτοκίνητο με σβηστά τα φώτα. Μόλις είδαν τους αγωνιστές αυτοί που κινούντο με το αυτοκίνητο σταμάτησαν, και από την κάσια του φορτηγού άρχισαν να κατεβαίνουν καμιά τριανταριά άνδρες εξοπλισμένοι με ρόπαλα, μαχαίρια, κουνιές και άλλα γεωργικά εργαλεία. (...)
Μετά το επεισόδιο αυτό οι αγωνιστές συνέχισαν τον δρόμο τους, και οι ΑΚΕΛιστές αφού τέθηκαν σε συναγερμό άρχισαν να συγκεντρώνονται στο κέντρο του χωριού που ήταν τα καφενεία, τα οποία έκλεισαν, διότι ειδοποιηθέντες οι Άγγλοι, δεν γνώριζουμε μέχρι σήμερα από ποιον έστειλαν ένα λόχο στρατιωτών με πέντε τεθωρακισμένα.(...)
Έτσι, λοιπόν, οι ΑΚΕΛιστές μετά τον ερχομό του Αγγλικού στρατού, άρχισαν να συγκεντρώνονται, και οι εθνικόφρωνες κείστηκαν στα σπίτια τους. Αφού συγκεντρώθηκαν αρκετές εκατοντάδες άρχισαν να γυρίζουν μέσα στο χωριό, να προκαλούν, να οχλαγωγούν, να κτυπούν. Πήγαιναν σε σπίτια εθνικοφρόνων και ζητούσαν συγκεκριμένα άτομα λέγοντας ότι ήταν στην ομάδα των προσωπιδοφόρων, τούτο έκαναν και σπίτι μου.
Πήγαν στο σπίτι μου, έβρισαν και κτύπησαν τον πατέρα μου και τις αδερφές μου, εκ των οποίων η μια λιποθύμησε μάλιστα. Φωνάζοντας δε απαιτούσαν από τον πατέρα μου να τους πει που ήμουν εγώ, συγκεκριμένα έλεγαν στον πατέρα μου "που είναι ο γιος σου ο Τάκης; Πες μας που είναι, τον θέλουμε."
Οι Άγγλοι εν τω μεταξύ γύριζαν μέσα στο χωριό και τους ακολουθούσαν από κοντά (...)
Μόλις ανέτειλε ο ήλιος οι ΑΚΕΛιστές άρχισαν πάλι τις προκλήσεις, δεν άφηναν τους εθνικόφρονες να πάνε προς το κέντρο του χωριού, το οποίο είχαν καταλάβει μαζί με την δύναμη των Εγγλέζων που εστάλη από την προηγούμενη νύχτα. Εν τω μεταξύ καμμιά δεκαριά εθνικόφρωνες κατάφεραν και έφτασαν στον σύλλογο και τον άνοιξαν. Μόλις οι ΑΚΕΛιστές το κατάλαβαν, καμιά τριακοσαριά, πάντοτε υπό την κάλυψη των Εγγλέζων, κινήθηκαν απειλητικά προς το σύλλογο και απαίτησαν να κλείσει. Αυτοί που ήταν στο σωματείο είδαν τις εκατοντάδες "των παλληκαριών του ΑΚΕΛ" να πλησιάζουν απειλητικά, έκλεισαν τις πόρτες και ετοιμάστηκαν να αμυνθούν, έστειλαν δε ένα νεαρό δεκαπεντάχρονο τότε, τον Ανδρέα τον Μούζουρο, ο οποίος αφού τους ξεγέλασε από την πίσω πόρτα ήρθε τρέχοντας στο σπίτι της γιαγιάς μου που έμενα και με ξύπνησε(...)
Μόλις έφτασα στο κύριο δρόμο εκατόν πενήντα μέτρα μακριά από τον σύλλογο βλέπω έξω από το σπίτι του Χριστοφή του ΗΛία, ένα πρώτο εξάδελφο της μάνας μου να ακουμπά πάνω σε ένα ξινάρι. "Καλημέρα θείε" του λέγω και συνέχισα τον δρόμο μου προς τον σύλλογο. Αυτός τότε μου λέει "μην πάεις γιε μου γιατί είναι εσένα που γυρεύκουν, όλο το βράδυ εγυρίζαν το χωρκό και εφωνάζαν το όνομα σου".

(Συνεχίζεται)

Το έλεος της χρονολογικής φθοράς δεν τους αξίζει

Στο πέρασμα από το οδόφραγμα του Λήδρα Πάλλας προς τις κατεχόμενες περιοχές είχε τοποθετηθεί εδώ και χρόνια η τοιχοφωτογραφία των τριών δολοφονηθέντων από τις κατοχικές αρχές κατά τον τραγικό χρόνο του 1996. Οι δύο από τους εικονιζόμενους είναι οι ηρωομάρτυρες Τάσσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού που με την ανδρεία τους συγκλόνισαν τους απανταχού Έλληνες και όπου η βαρβαρότητα της δολοφονίας τους στις 11 και 14 Αυγούστου 1996 συντάραξε το παγκόσμιο μέσο του φακού. Ο τρίτος ήταν ένας απλός άνθρωπος, ο 50χρονος Πέτρος Κακουλλής πρόσφυγας από το Λευκόνοικο που εκτελέστηκε από τούρκους στρατιώτες καθώς μάζευε σαλίγκαρους στη νεκρή ζώνη της ημικατεχόμενης περιοχής Άχνας στις 13/10/96. Σύμφωνα με μαρτυρίες του γαμπρού του που βρισκόταν 200 μέτρα παρακάτω, δύο Τούρκοι στρατιώτες τον πυροβόλησαν ενώ είχε ψηλά τα χέρια από κοντινή απόσταση και εν συνεχεία ενώ κειτόταν στο έδαφος αυτοί τον πλησίασαν και τον ξαναπυροβόλησαν εξ επαφής.



Ο ηρωισμός, η αυτοθυσία και η καθημερινότητα των Κυπρίων που αντιπροσωπεύει η φωτογραφία είχαν ένα κοινό που δεν είναι τίποτε άλλο από την Τουρκική βαρβαρότητα που ομολογεί την ύπαρξη κατακτητών στο νησί. Έτσι αυτές οι τρείς φωτο-ιστορίες ως μέσο διαφώτισης και τρανταχτή απόδειξη πως εδώ υπάρχουν εισβολείς, αναρτήθηκαν από τις τότε Αρχές για να αναδείξουν στους τότε διάφορους ξένους που περνούσαν το οδόφραγμα την πραγματική ουσία του Κυπριακού προβλήματος, αυτήν της εισβολής και κατοχής. Η ωμότητα, η βαρβαρότητα και η απανθρωπιά που επέδειξαν οι κατακτητές δεν άφηναν κανένα μυαλό απροβλημάτιστο καθώς η εικόνα τους και μόνο ήταν αρκετή για να νιώσει κανείς το ανατρίχιασμα της αγανάκτησης.


Από τότε έχουν περάσει αρκετά χρόνια και άλλαξε ριζικά η Κυπριακή καθημερινότητα, οι διερχόμενοι των οδοφραγμάτων, η παιδεία, ενδεχομένως η ιστορία, ο τρόπος λειτουργίας της Ε.Φ., ακόμα και ο τρόπος αντίληψης της λύσης του Κυπριακού προβλήματος. Ανεξαρτήτως όμως οποιασδήποτε λογικής, πόθου και πολιτικής, η διαφώτιση παίζει καταλυτικό ρόλο στην οποιαδήποτε φάση της πολιτικής διάστασης του προβλήματος και η σωστή ή λανθασμένη διαχείριση της μπορεί να αλλάξει άρδην τα δεδομένα και τις ισορροπίες όταν φτάσει η κρίσιμη ώρα. Ακόμη και η εσωτερική διαφώτιση χρειάζεται για να μην επαναληφθούν λάθη του παρελθόντος, αυτό δεν αφορά μόνο χούντες και εμφυλίους αλλά και τους πόνους του λαού ως σύνολο. Πόσο μάλλον όταν η επανάληψη της επανάληψης αναδύεται σαν φάντασμα για να μας προσγειώσει στην κατοχική πραγματικότητα και να μας θυμίσει με τον πιο σκληρό τρόπο πως ο εχθρός μας ενώνει και είναι κοινός.


Εκείνο που πληγώνει ιδιαίτερα είναι ότι σε μια εποχή που τα κονδύλια για δικοινοτικές οικονομικές δραστηριότητες και δικοινοτικές εκδηλώσεις έχουν κτυπήσει κόκκινο κανείς δεν ασχολήθηκε με τον σκοπό και τη ουσία της εγκαταλελειμμένης και ασυντήρητης αυτής τοιχοφωτογραφίας στο Λήδρα Πάλας ώστε να την επιδιορθώσει. Όσο και αν πληγώνει το μήνυμα των τριών αυτών ιστοριών δεν μπορούν να εξαφανιστούν από την ιστορία όπως δεν μπορεί να σβηστεί και η Τουρκική θηριωδία του 1974. Ότι πέτρα και αν σηκώσεις θα βρεις από κάτω κάτι για να στο θυμίζει, αυτές οι τρεις συγκλονιστικές ιστορίες έρχονται να προστεθούν από το μέλλον στο παρελθόν για να δέσουν την εισβολή με το τώρα και να μας υπενθυμίσουν πως η κατοχή είναι ακόμη εδώ. Η μη συντήρηση τέτοιων εικόνων που εξυπηρετούν το δικό τους σκοπό αποτελεί προσβολή για όλους μας και ιδιαίτερα προς τους φωτογραφιζομένους και τις οικογένειες τους. Ας ευαισθητοποιηθεί επιτέλους κάποιος, το έλεος της χρονολογικής φθοράς δεν τους αξίζει.

Πηγή: ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

13 χρόνια από την άνανδρη δολοφονία του Τ.Ισαάκ

Πριν από 13 χρόνια οι Τούρκοι κατακτητές ξυλοφόρτωσαν μέχρι θανάτου τον ηλικίας 24 ετών Τάσο Ισαάκ από το Παραλίμνι, όταν προσπάθησε να αποτρέψει την δολοφονία άλλου συμπατριώτη του επίσης από ξυλοδαρμό.

Πιο συγκεκριμένα το 1996, η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας σε συνεργασία με άλλες Ευρωπαϊκές ομοσπονδίες μοτοσυκλέτας οργάνωσε πορεία από το Βερολίνο με προορισμό την Κερύνεια. Η πορεία αυτή ξεκίνησε από το Βερολίνο στις 2 Αυγούστου και έφτασε στην Κύπρο στις 10 Αυγούστου και συμμετείχαν εκτός από τους Κύπριους και Ελλαδίτες μοτοσυκλετιστές και πάνω από 200 Ευρωπαίοι. Κατά την διάρκεια της πορείας αυτής οι μοτοσυκλετιστές ενημέρωναν σε κάθε σταθμό τους για την συνεχιζόμενη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο από την Τουρκία.

Την 11η Αυγούστου ήταν προγραμματισμένο το τελευταίο σκέλος της πορείας που είχε ως προορισμό την Κερύνεια. Ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Γλαύκος Κληρίδης παρά τις διαβεβαιώσεις των μοτοσυκλετιστών για τον ειρηνικό χαρακτήρα της πορείας διατάζει την ματαίωση της και σε συνάντηση με τον πρόεδρο της ομοσπονδίας τον πείθει η πορεία να μην διεξαχθεί.

Η πορεία πλέον ανοργάνωτη διασπάστηκε με κάποια μερίδα να κατευθύνεται προς το οδόφραγμα της Δερύνειας με στόχο να φτάσει στην Κερύνεια. Εκεί συνάντησαν τους οργανωμένους πάνοπλους Αττίλες σε συνεργασία με οπλισμένους με ρόπαλα, πέτρες κλπ ντόπιους Γκρίζους Λύκους και τα επεισόδια ξεκίνησαν. Αποτέλεσμα των επεισοδίων αυτών ήταν η άνανδρη δολοφονία του αβοήθητου Τάσου Ισαάκ από πολλαπλάσιους Γκρίζους Λύκους.

Ο ηρωομάρτυρας Τάσος Ισαάκ άφησε πίσω του την έγκυο σύζυγο του, η οποία ένα μήνα μετά έφερε στον κόσμο την κόρη τους Αναστασία, που φέρει το όνομα αυτό προς τιμή του πατέρα της.

Η μοτοσυκλετιστές δεν ξέχασαν...

Μεγάλη προσέλευση είχε σήμερα η πορεία που διοργάνωσε η Επιτροπή Μνήμης Ισαάκ και Σολωμού- Οι μοτοσυκλετιστές. Πιο συγκεκριμένα στο Παραλίμνι σήμερα έφτασαν πάνω από 500 μοτοσυκλέτες, με τους μοτοσυκλετιστές να τιμούν δύο δικά τους παιδιά που σε μια αντίστοιχη πορεία πριν 13 χρόνια δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ από τους Τούρκους κατακτητές.

Σημαντική παρουσία στο σημερινό μνημόσυνο είχαν ακόμη οι φοιτητές του Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π. και οι μαθητές της Ε.Φ.Ε.Ν., με την εκπρόσωπο του ΕΦΑΕΦΠ να ενθουσιάζει τους παρευρισκομένους με την ομιλία του και να κερδίζει το ολόθερμο χειροκρότημα τους.

Το παρόν τους στην εκδήλωση επίσης έδωσε και πλήθος κόσμου, κόμματα και οργανώσεις.

Ο λαός σήμερα έδωσε μαζικά παρόν και έδειξε ότι δεν ξεχνά την εισβολή και την βάρβαρη δολοφονία των ηρωομαρτύρων μας από το Παραλίμνι. Ελπίζουμε το μήνυμα αυτό να έφτασε και στα αυτιά των Κυβερνώντων μας.

Δελτίο τύπου Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.

Με προβληματισμό παρακολουθούμε την παράταξη της ΔΗ.ΠΑ.Κ.Φ. ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ να δηλώνει φέτος,για πρώτη φορά,ότι θα παραστεί στο μνημόσυνο των ηρωομαρτύρων Ισαάκ και Σολωμού.Θα θέλαμε να ξεκαθαρισουμε ότι τo μνημόσυνο διοργανώνεται από τις οικογένειες των ηρώων και ανατίθεται στον Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π. και την Α.Κ.Μ. Ε.Φ.Ε.Ν. για την διεκπεραίωση του.Οπόταν αν σέβονται τις οικογένειες των ηρώων θα αναφέρουν και την θέληση τους και να μην αυτοπαρουσιάζονται ως διοργανωτές.

Αναρωτιόμαστε ακόμη γιατί κατά παλαιότερους προγραμματισμούς των εκδηλώσεων της Ε.Φ.Ε.Κ. Αθήνας απέρριπτε την πρόταση του ΔΡΑΣΙΣ Κ.Ε.Σ. για να παραστούμε σαν Ε.Φ.Ε.Κ. και όχι σαν Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π.,θέλοντας να προσδώσουμε μαζικότητα στην αποτίμηση φόρου τιμής, και τι ηταν αυτό που τους απέτρεπε να έρχονται τα τελευταία χρόνια.
Επίσης ως φοιτητική νεολαία κόμματος που συμμετέχει στην κυβέρνηση ουδέποτε καταδίκασε τους χειρισμούς Χριστόφια και τους άσεμνους χαρακτηρισμούς προς τέτοιου είδους εκδηλώσεις.

Ως δεύτερο στάδιο αναθεώρησης της στάσης τους θα πρέπει να αποχωρήσουν και από την επιτροπή επαναπροσέγγισης, επιτροπή που οι ίδιοι δημιούργησαν, καθώς δεν γίνεται να αποδίδεις φόρο τιμής στους δολοφονηθέντες Τάσο Ισαάκ και Σολωμό Σολωμού από τους Τούρκους της Κύπρου και τους Γκρίζους Λύκους από την μια και από την άλλη να κάνεις φιλίες με τους δολοφόνους τους.
Το μήνυμα των ηρώων είναι συλλογικό και δεν είναι για να το καπηλεύετε ο οποιοσδήποτε,σεβόμενος το μήνυμα όμως πρέπει να έχεις και μια ξεκάθαρη θέση επ'αυτού χωρις να κοροϊδεύεις τους φοιτητές και να κρατάς στάση διπλοπροσωπίας.

Ελπίζουμε να ακολουθήσουν και οι υπόλοιπες παρατάξεις αποδίδοντας μαζικότητα στην απόδοση τιμής στους σύγχρονους ηρωομάρτυρες μας,αφού πρώτα ξεκαθαρίσουν τη στάση τους, χωρίς να εμπαίζουν με τους φοιτητές για ψηφοθηρικούς λόγους.

Εν ψυχρώ δολοφονία 5 Ελλήνων αιχμαλώτων

Μετά από εκταφές που έκανε στο κατεχόμενο χωριό Τζιάος η Επιτροπή Διερεύνησης είχαμε την ταυτοποίηση των λειψάνων 5 αιχμαλώτων κατά την περίοδο της Τουρκικής εισβολής. Το γεγονός ότι οι 5 συμπατριώτες μας ήταν αιχμάλωτοι αποδεικνύει και φωτογραφία που δημοσιεύουμε και τράβηξε Τούρκος δημοσιογράφος ο οποίος συνελήφθηκε από την Εθνική Φρουρά. Η φωτογραφία αυτή δημοσιεύτηκε και σε εφημερίδες της εποχής σε όλο τον κόσμο.

Οι 5 συμπατριώτες μας είναι οι Κορέλης Αντωνάκης του Μιχαήλ, Νικολάου Πανίκος του Χρυσοστόμου, Σκορδής Χριστόφορος του Γεωργίου, Παπαγιάννης Ιωάννης του Χαραλάμπους και Χατζηκυριάκος Ιωάννης του Χαραλάμπους και κατά την εισβολή υπηρετούσαν στο 398 ΤΠ.

Αυτό το γεγονός αποδεικνύει για ακόμη μια φορά ότι ο Τουρκικός στρατός στην Κύπρο δεν έκανε τίποτα άλλο από το να δολοφονεί, να βιάζει και να λεηλατεί. Αυτό ας το δει και ο υπεύθυνος της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης κύριος Ανδρέας Καζαμίας που χαρακτήρισε σαν ειρηνευτική επέμβαση την εισβολή του 1974!!!