Κυπριακό: Εν αναμονή εξελίξεων...

Ποιο είναι το σκηνικό σήμερα;

Η επανέναρξη των «δικοινοτικών συνομιλιών» προγραμματίζεται για το τέλος του Αυγούστου, έχοντας ως ενδιάμεσο σταθμό την έκθεση του Γ.Γ του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν προς το Συμβούλιο Ασφαλείας, που θα συνταχθεί το Νοέμβριο, αναφορικά με την πορεία των συνομιλιών. Τόσο η ελληνική κυπριακή πλευρά, όσο και η τουρκική, λαμβάνουν σοβαρά υπόψη την εν λόγω έκθεση του ΟΗΕ, θέλοντας να αποφύγουν την επίρριψη ευθυνών για το αδιέξοδο των συνομιλιών. Γι’ αυτό εξ’ άλλου, παρατηρούνται τον τελευταίο καιρό καταγγελίες εκ μέρους του κ. Χριστόφια ότι οι θέσεις Έρογλου είναι ακραίες, ιδιαίτερα στο περιουσιακό, που οδηγούν στη διχοτόμηση. Από την άλλη, ο κατοχικός ηγέτης προβάλλει επικοινωνιακά την πρόταση για εντατικοποίηση των «συνομιλιών», με αντικειμενικό σκοπό την επίλυση του Κυπριακού μέχρι το τέλος του 2010.

Είναι κοινή διαπίστωση ότι οι περίφημες «δικοινοτικές συνομιλίες» έχουν περιέλθει σε αδιέξοδο. Τόσο από τα εμπλεκόμενα μέρη, όσο και από την κοινή γνώμη. Βάσει αυτής της διαπίστωσης, ο Γ.Γ του ΟΗΕ επεξεργάζεται φόρμουλα για σύγκληση διεθνούς διάσκεψης για το Κυπριακό, που εκ των πραγμάτων φέρνει την ελληνική πλευρά σε δυσχερέστερη θέση. Επειδή μια τέτοια διάσκεψη, αν και τυπικά μπορεί να μήν ενσωματώσει τις πρόνοιες της επιδιαιτησίας και του χρονοδιαγράμματος (για να μή πληγεί ο Χριστόφιας στο εσωτερικό μέτωπο), στην πράξη, και χρονοδιάγραμμα θα μπεί, και η επιδιαιτησία (άτυπα) θα επιβληθεί. Το χρονοδιάγραμμα, δηλαδή ο καθορισμός μιας ορισμένης περιόδου για επίτευξη (αναγκαστικής) σύγκλισης και διεξαγωγής των δημοψηφισμάτων, είναι ούτως ή άλλως επιβεβλημένο από τον εκάστοτε Δεκέμβριο, που αποτελεί μήνα κατατεθέν για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην Ε.Ε. (Με την έννοια ότι το Κυπριακό εξακολουθεί να αποτελεί εμπόδιο στην πλήρη ένταξη. Προς το παρόν...).

Μετά τη διεθνή διάσκεψη, τί;

Και εάν η διεθνής διάσκεψη δεν περιλαμβάνει τους μηχανισμούς της επιδιαιτησίας και του χρονοδιαγράμματος, και πάλιν θα αποβεί αρνητική εξέλιξη για την ελληνική πλευρά, επειδή μέσα από αυτήν 1) θα εξισωθεί σε διεθνές επίπεδο ο νόμιμος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας με τον παράνομο κατοχικό ηγέτη και 2) η Τουρκία θα αποενοχοποιηθεί οριστικά για τα συνεχιζόμενα από το 1974 εγκλήματά της στην Κύπρο. Επειδή στη διάσκεψη, η Τουρκία δε θα καθήσει στο ειδώλιο του κατηγορουμένου ως υπαίτιου για την παρούσα παράνομη και εγκληματική κατάσταση, αλλά ως Εγγυήτρια Δύναμη. Και μάλιστα η ισχυρότερη!

Και αν ακόμα λοιπόν η λεγόμενη διεθνής διάσκεψη ναυαγήσει. Και αν ακόμα η ελληνική πλευρά αποφύγει τις έξωθεν πιέσεις για συμβιβασμό μέχρι το Δεκέμβριο, η κατάληξη θα ευνοεί συντριπτικά την Τουρκία και το ψευδοκράτος. Επειδή πλέον θα μπορούν να ασκήσουν ευκολότερα τη διεθνή προπαγάνδα της δήθεν «απομόνωσης των Τ/κυπρίων» και την αναγκαιότητα οικονομικής εισόδου της «Τ.Δ.Β.Κ» στις διεθνείς αγορές με σκοπό την αναβάθμιση του παράνομου καθεστώτος στα κατεχόμενα. Αυτή η στρατηγική είναι ούτως ή άλλως διακηρυγμένη από τον Τούρκο Υπ. Εξωτερικών, Νταβούτογλου.

Προτού καν διαδραματιστούν τα πιο πάνω, εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι η ελληνική πλευρά είναι εγκλωβισμένη.

Εγκλωβιστήκαμε στη διαδικασία ομοσπονδοποίησης της πατρίδας μας, στις «δικοινοτικές συνομιλιες» και στη λογική της ψευδοεπαναπροσέγγισης με τους παρανομούντες.

Οι πολιτικοί μας απέρριψαν εξ’ αρχής την Ιδέα της Απελευθέρωσης, βολεύτηκαν στις καρέκλες της εξουσίας, αναμάσησαν την ξενόφερτη καραμέλα της «επανένωσης» και καταγγέλουν κάθε εναλλακτική πρόταση ως ακραία, σωβινιστική, ουτοπική κτλ.

Κι όμως, η καθημερινή τριβή με την ειδησεογραφία και τις εξελίξεις στο εθνικό μας ζήτημα καταδεικνύουν ποια σχολή σκέψης είναι πραγματικά ρεαλιστική: Ο ρεαλισμός εκπηγάζει από την αναγκαιότητα απόκτησης ισχύος. Στρατιωτικής, οικονομικής ή άλλως πως, με σκοπό την εδραίωση της κυριαρχίας για τους ισχυρούς, και την απόκτηση της Ελευθερίας από τους Σκλάβους!

Εδώ και δεκαετίες έχει αποδειχθεί πως η ομοσπονδιακή-συμβιβαστική σχολή σκέψης είναι ουτοπική και έχει οδηγήσει στον αυτοεγκλωβισμό της ελληνικής πλευράς και στην αποενοχοποίηση της Τουρκίας.

Το πρώτο βήμα για ανατροπή των δυσμενών εξελίξεων, είναι η προάσπιση της εθνικής μας αξιοπρέπειας. Και αν ο Χριστόφιας εννοεί αυτά που λέει, ότι ο Έρογλου με τις θέσεις του τορπιλλίζει τις συνομιλίες για τη διαδικασία επίτευξης λύσης, ας καταγγείλει διεθνώς την Τουρκία και το ψευδοκράτος, για τις συνεχιζόμενες τους παρανομίες, ασκώντας επιτέλους σωστή διαφώτιση για την εισβολή, την κατοχή, τους εποίκους και την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ελλήνων.

Και επιτέλους, να ακυρωθεί το Δείπνο της Ντροπής!!

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Υ.Γ. Το ψήφισμα της ΑΠΟΕΛΛΑΣ συνεχίζεται μέχρι τις 31 Αυγούστου. Όσοι συμφωνούν με το ψήφισμα «ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΕΙ ΤΟ ΔΕΙΠΝΟ», ψηφίζουν «Συμφωνώ».

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 2010-11 ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Την ερχόμενη Παρασκευή η ποδοσφαιρική μας ομάδα αρχίζει τις επίσημες αγωνιστικές τις υποχρεώσεις για την αγωνιστική χρονιά 2010-11. Πρώτος αντίπαλος για την ομάδα μας είναι η Σκόντα Ξάνθη στην φυσική μας έδρα, το γήπεδο Απόστολος Νικολαϊδης στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Η νέα χρονιά που ξεκινά, έχει και αυτή σαν στόχο την κατάκτηση του πρωταθλήματος και του κυπέλλου όπως και την περσινή χρονιά.

Η νέα ποδοσφαιρική χρονιά αρχίζει πολύ διαφορετικά από ότι περιμέναμε τον Μάιο που τελείωναν οι περσινές επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις. Ενώ η ομάδα ήταν ήδη στημένη και χρειαζόταν μόνο 2-3 προσθήκες για να αυξήσει την διαφορά από τους αντιπάλους, οι οποίοι πέρα από το γεγονός ότι είχαν κατά πολύ πιο αδύνατη ομάδα, είχαν έκαστος και τα δικά τους ξεχωριστά προβλήματα, τα διάφορα διοικητικά προβλήματα και η απροθυμία του Γιάννη Βαρδινογιάννη να πουλήσει την ΠΑΕ και η σημαντική μείωση στο μπάτζετ, έβαλαν τεράστια εμπόδια στον προπονητή της ομάδας για να δημιουργήσει την τεράστια ομάδα που όλοι ονειρευόμαστε.

Εκτός από την απροθυμία του Τζίγγερ να πουλήσει την εταιρεία, η ανικανότητα του οδήγησε την διοίκηση της ομάδας σε κάποιους λάθος χειρισμούς που ελπίζουμε να μην στοιχήσουν στην ομάδα. Αρχικά, ο διορισμός Προέδρου μετά από την πάροδο αρκετών εβδομάδων μόνο προς όφελος της ομάδας δεν ήταν. Ταυτόχρονα, ο διορισμός ενός "χαμένου από τα κοινά" πρώην πολιτικού αρχηγού και άσχετου με τα ποδοσφαιρικά δρώμενα στην θέση του Προέδρου μόνο οφέλη δεν μπορεί να δώσει στην ομάδα μας.

Στο μεταγγραφικό σκηνικό, ήταν φανερό ότι η ομάδα μας είχε ανάγκη την απόκτηση ενός ή δύο πρωτοκλασάτων κεντρικών αμυντικών, ενός δεξιού εξτρέμ, ενός αναπληρωματικού τερματοφύλακα, ενός αναπληρωματικού αριστερού μπακ, ενός αναπληρωματικού επιθετικού και ενός αναπληρωματικού αριστερού εξτρέμ. Ένα επιπλεον πρόβλημα ήταν οι αρκετοί ποδοσφαιριστές που ήταν εκτός πλάνου και έπρεπε να δωθούν σε κάποια άλλη ομάδα.

Στο κέντρο της άμυνας η ομάδα μας προχώρησε στην απόκτηση του Μπουμσογκ, γνωστού μας από την θητεία του σε Γιουβέντους και Λυόν αλλά και από τις παρουσίες του στην Εθνική Γαλλίας. Στην περίπτωση που ο Γάλλος αμυντικός δέσει με τον Καντέ τότε ο Παναθηναϊκός δένει την άμυνα του και βάζει τέλος στο τεράστιο πρόβλημα που τον ταλαιπωρεί κατά τα τελευταία χρόνια. Αυτό που αφήνει πικρία στους οπαδούς είναι το γεγονός ότι η απροθυμία της διοίκησης Βαρδινογιάννη να δώσει λίγα χρήματα παραπάνω δεν οδήγησε στην απόκτηση των πρώτων στόχων του προπονητή της ομάδας.

Η φυγή του Δημήτρη Σαλπιγγίδη έφερε την ανάγκη για απόκτηση ενός ποδοσφαιριστή για να αγωνιστεί στο δεξί άκρο της επίθεσης. Ο Παναθηναϊκός κατάφερε και έκλεισε τον Γάλλο διεθνή Γκοβού από την Λυόν. Θεωρητικά η μεταγγραφή αυτή δυναμώνει και άλλο την ομάδας μας καθώς έχουμε αντικατάσταση του Σάλπι με ένα πρωτοκλασάτο αλλά και ένα ποδοσφαιριστή στην φυσική του θέση.

Την περσινή χρονιά ήταν φανερό ότι η ομάδα δεν είχε την δυνατότητα να αντικαθιστά τον Σπυρόπουλο στο αριστερό άκρο της άμυνας. Η απόκτηση Ιωαννίδη θα δώσει αρκετές ανάσες στον Σπυρόπουλο, ο οποίος συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Κύπελλο με την Εθνική ομάδα και ταυτόχρονα φέρνει στην ομάδα ένα νεαρό ταλαντούχο ποδοσφαιριστή με μεγάλη προοπτική εξέλιξης.

Η έλλειψη καλού αναπληρωματικού τερματοφύλακα κόστισε πέρσι από την ομάδα μας τον αποκλεισμό του από το Γιουρόπα Ληγκ. Έτσι η ένταξη του Φερνάντεζ στο ρόστερ της ομάδας δίνει μια επιπλέον ασφάλεια σε περίπτωση απουσίας του βασικού τερματοφύλακα της ομάδας.

Η διοίκηση της ομάδας όμως ακόμη να προχωρήσει στην μεταγγραφή κάποιου επιθετικού, ο οποίος μαζί με τον Πετρόπουλο θα αντικαθιστά τον Σισέ σε περίπτωση απουσίας του ή για να του δώσει κάποιες ανάσες. Η έλλειψη τρίτου επιθετικού στο ρόστερ της ομάδας γίνεται αισθητή, από τον τραυματισμό του Σισέ, ο οποίος χάνει τα πρώτα δύο ματς του πρωταθλήματος.

Στο θέμα του αναπληρωματικού αριστερού εξτρέμ, προπονητής και τεχνικός διευθυντής έκριναν ότι οι υπάρχοντες ποδοσφαιριστές μπορούν να αναπληρώσουν τον Λέτο όταν χρειαστεί, οπόταν δεν είχαμε την κίνηση της ομάδας για την απόκτηση ποδοσφαιριστή στην θέση αυτή.

Παρά την ανικανότητα της διοίκησης της ομάδας και τους κακούς χειρισμούς της σε αρκετούς τομείς, ο Παναθηναϊκός λογικά πρέπει να είναι βελτιωμένος σε σχέση με την περσινή χρονιά καθώς φαίνεται να έκλεισε αρκετά από τα κενά. Απομένει να του βγουν οι μεταγγραφές που έχουν γίνει. Εξάλλου τα δείγματα στα φιλικά ήταν θετικά.

Καλή χρονιά να έχουμε...

Αυτούς ενοχλεί η ελληνική σημαία στην Κύπρο

Στην ημικατεχόμενη Κύπρο του 2010 μας έχει γίνει πλέον ρουτίνα να παρακολουθούμε ανθελληνικές ενέργειες από αγνώστους, που κρύβονται πίσω από το φως της νύκτας. Είναι πλέον αρκετά συχνό φαινόμενο οι βανδαλισμοί σε διάφορα μνημεία αγωνιστών της ΕΟΚΑ αλλά και πεσόντων κατά την τουρκική εισβολή. Συχνή είναι και η βεβήλωση μεγάλου αριθμού Ελληνικών σημαιών που βρίσκονται σε διάφορα μνημεία, σωματεία, σχολεία, εκκλησίες αλλά και σπίτια διαφόρων ιδιωτών.

Το τελευταίο παρόμοιο κρούσμα δημοσιεύτηκε την Παρασκευή 13 Αυγούστου στην εβδομαδιαία εφημερίδα "το Κυπριακό Ποντίκι". Πιο συγκεκριμένα στο οπισθόφυλλο της εφημεριδας γινόταν αναφορά ότι άγνωστοι μέσα σε λίγους μήνες κατέβασαν και έκλεψαν σε δύο περιπτώσεις την ελληνική σημαία από συγκεκριμένο σπίτι στο Πλατύ Αγλαντζιάς. Αφού ψάξαμε το θέμα διαπιστώσαμε ότι στην πρώτη περίπτωση η σημαία αυτή η σημαία είχε στο κέντρο της την Κύπρο και μέσα στην Κύπρο τον Παρθενώνα. Στην δεύτερη περίπτωση μάλιστα, εκτός από την ιεροσυλία της υποστολής της ελληνικής σημαίας, οι άγνωστοι έκοψαν και τα σύρματα του τηλεφώνου του σπιτιού!!!

Αυτές οι κατάπτυστες ανθελληνικές που συνεχώς αυξάνονται έχουν και την αδικαιολόγητη ανοχή της αστυνομίας, η οποία σφυρίζει αδιάφορα στα κρούσματα αυτά. Μια αστυνομία η οποία στο πρόσφατο παρελθόν επέδειξε υπέρμετρο ζήλο και προχώρησε στον άμεσο εντοπισμό και σύλληψη κάποιου πολίτη, ο οποίος μην αντέχοντας την πρόκληση να βλέπει την τουρκική σημαία στις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου, προχώρησε σε υποστολή της. Την επόμενη μέρα μάλιστα είδαμε και πολυάριθμη αστυνομική δύναμη να προσέχει την τουρκική σημαία στο Πανεπιστήμιο!!!

Παρόμοια ευασθησία της αστυνομίας έχουμε και σε περιπτώσεις που νυχτοβάτες καταγράφουν συνθήματα εναντίον του Προέδρου Χριστόφια ή εναντίον του ΑΚΕΛ και της Ομόνοιας. Όταν τα συνθήματα όμως ευνοούν το κυβερνών κόμμα τότε και πάλι έχουμε την αδράνεια της αστυνομίας να αποδώσει δικαιοσύνη. Τα δύο μέτρα και δύο σταθμά της Αστυνομίας έχει αυξήσει και τις βίαιες αντιπαραθέσεις μεταξύ οπαδών της Ομόνοιας και του ΑΠΟΕΛ κατά τις βραδυνές ώρες στους δρόμους της Λευκωσίας.

Δυστυχώς, είναι πλέον σε όλους φανερό ότι η πολιτική της Κυβέρνησης του τόπου, η οποία είναι πλήρως ταυτισμένη με την χρόνια πολιτική του ΑΚΕΛ, ευνοούν την έξαρση του ανθελληνικού μένους αυτού. Αυτό το μένος οδηγεί καθημερινά σε διχόνοια των λαών που μόνο καταστροφική μπορεί να είναι σε μια ημικατεχόμενη πατρίδα. Αυτό γίνεται πιο οδυνηρό όταν ο ίδιος ο ηθικός αυτουργός κύριος Χριστόφιας διακυρήσσει την αναγκαιότητα της διαφύλαξης της ενότητας.

Η ασυλία της αστυνομίας είναι μόνο η αφορμή για την έξαρση του φαινομένου αυτού. Η πραγματική αιτία του ανθελληνισμού στην Κύπρο είναι αποτέλεσμα της ανθελληνικής προπαγάνδας που προωθούν μέσα από τις κατασκηνώσεις και τις εκδηλώσεις τους στη νεολαία του κομμουνιστικού κόμματος (ΕΔΟΝ). Στις κατασκηνώσεις αυτές μιλάνε στα παιδιά (από ηλικία 5(!!!) ετών και πάνω) ενάντια στην Ελλάδα και στον ελληνισμό και απαξιώνουν τους πολιτικούς του αντιπάλους, μπολιάζοντας τα παιδάκια με μίσος έναντι σε κάθε ελληνικό στοιχείο.

Σε μια περίοδο που έχουμε την κατάργηση της ελληνικής σημαίας από τα κυβερνητικά κτίρια της Δημοκρατίας επιβάλλεται όσο ποτέ άλλοτε η ανάληψη πρωτοβουλιών από τους απλούς πολίτες του τόπου. Οι πολίτες πρέπει να αντιδράσουν γεμίζοντας όλοι τα μπαλκόνια τους με ελληνικές σημαίες σε όλη την διάρκεια του χρόνου. Με γαλανόλευκα μπαλκόνια σε όλους τους δρόμους οι ηγέτες του ΑΚΕΛ θα λάβουν και τα κατάλληλα μηνύματα από τον λαό.

ΥΓ. Η ιστοσελίδα ΑΠΟΕΛΛΑΣ διοργανώνει ηλεκτρονικό δημοψήφισμα σχετικά με την αναγκαιότητα της ματαίωσης της συνάντησης του Χριστόφια με το ανδρείκελο της Άγκυρας στο Κελλάκι. Ψηφίζουμε όλοι υπέρ της ακύρωσης της συνάντησης αυτής εδώ.

Οι Τούρκοι γιορτάζουν τις σφαγές των Ελλήνων... κι ο Χριστόφιας το βιολί του...

99 λεωφορεία και 1 κρουζιερόπλοιο, μετέφεραν χθες (σημ. 8/8/2010) 2.000 Τ/κύπριους για να... γιορτάσουν τις μάχες της Τηλλυρίας στο θύλακα των Κοκκίνων! Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, οι Τούρκοι φρόντισαν να μας ταπεινώσουν, εφ’ όσον τα λεωφορεία τους, με την άδεια του ΟΗΕ και των κυπριακών αρχών, τους μετέφεραν ελεύθερα για να γιορτάσουν την επέτειο της «κοινοτικής αντίστασης»...
Η ιστορική πραγματικότητα, είναι πως η τουρκανταρσία του 1963-64, που είχε ως αφετηρία το τουρκικό πραξικοπημα του Δεκεμβρίου του 1963 κατά του νόμιμου κυπριακού κράτους, και στη συνέχεια την παράταση της εσωτερικής ανασφάλειας με την τουρκική παρανομία, που προκαλούσε αιματηρά επεισόδια, είχε ως αντικειμενικό σκοπό την προετοιμασία για την τουρκική εισβολή. Και πραγματικά, με τους τουρκικούς βομβαρδισμούς του Αυγούστου του 1964, οι Τ/κύπριοι ενίσχυσαν τους θύλακές τους και πέτυχαν τον πρώτο γεωγραφικό, πληθυσμιακό και διοικητικό διαχωρισμό.
Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια. Αυτήν την επέτειο γιόρτασαν τα «αδέρφια» μας οι Τ/κύπριοι χθες, με τις ευλογίες της πολιτικής ηγεσίας (και της εκάστοτε κυβέρνησης).
Οι Τούρκοι, σε κάθε ευκαιρία δίνουν τις αποστομωτικές απαντήσεις στην επαναπροσεγγιστική πολιτική του ΑΚΕΛ και της κυβέρνησης Χριστόφια. Πρωταγωνιστής του τουρκικού θεάματος, ήταν ο «Πρόεδρος» Έρογλου, ο οποίος κατέφθασε στην περιοχή με ελικόπτερο. Φαίνεται ότι το φαγοπότι με το σύντροφο Χριστόφια και η φιλία που αναπτύσσουν τελευταίως, δε στάθηκαν αρκετά για να σταματήσουν τον ηγέτη των Τ/κυπρίων από τις «εθνικές» τους εκδηλώσεις...
Πιθανότατα, με το δείπνο που θα παραχωρήσει ο κ. Χριστόφιας στο φίλο Έρογλου στην οικία του στη Μακεδονίτισσα προσεχώς, ο Έρογλου θα λυγίσει και θα αποδεχτεί μόνο 50.000 έποικους (με ολόκληρο το εκ περιτροπής πακέτο-δώρο του κ. Χριστόφια).
Και μιας και ο λόγος στον Τ/κύπριο φίλο μας Έρογλου, καλό είναι να κοινοποιηθούν ορισμένες πρόσφατες δηλώσεις του. Είπε σχετικά: «Στόχος της τ/κυπριακής πλευράς στις απευθείας διαπραγματεύσεις, είναι να μήν περάσουν ξανά οι Τ/κύπριοι “μαύρες μέρες” και συνέχισε: «Ο αγώνας των Τ/κυπρίων για ελευθερία σφραγίστηκε το 1974 με την ειρηνική επιχείρηση της μητέρας πατρίδας»...
Οι παραπάνω δηλώσεις, έγιναν με αφορμή τις εορταστικές εκδηλώσεις στο ψευδοκράτος, για τη σφαγή της Τηλλυρίας του 1964, για την 52η επέτειο από την ίδρυση της ΤΜΤ και για την 439η επέτειο της κατάληψης της Λευκωσίας από τους Οθωμανούς.
Εύκολα διαπιστώνει κανείς πως ο τουρκικός πολιτικός λόγος και πρακτική, αναιρούν την Ακελική προπαγάνδα περί επαναπροσέγγισης και της δικοινοτικής-ομοσπονδιακής βάσης επίλυσης του Κυπριακού. Οι Τ/κύπριοι μας κοροϊδεύουν, και ενώ νομικά είναι διεθνώς ανύπαρκτοι και παράνομοι, προκαλούν τους Έλληνες με τις εκδηλώσεις και τις δηλώσεις τους, και από την άλλη, ο Χριστόφιας ετοιμάζεται για... νέα τραπεζώματα.
Όμως, το προσεκτικό διάβασμα των τουρκικών τοποθετήσεων, εξάγει και το εξής τρομακτικό συμπέρασμα: η ακελική προπαγάνδα επίρριψης των ευθυνών στον «ελληνικό και τουρκικό εθνικισμό-σωβινισμό», ότι δήθεν «εκάμαμεν τους και εμείς πολλά» και εξισώνοντας το δίκαιο και διαχρονικό αίτημα της Ένωσης με την παράνομη διχοτομική πολιτική των Τ/κυπρίων, τροφοδοτεί με επιχειρήματα την τουρκική πλευρά. Πώς να μή χαραχτηρίζουν τη σφαγή του 1964 ως «κοινοτική αντίσταση» οι Τ/κύπριοι, όταν το ΑΚΕΛ καταδικάζει το Ενωτικό ιδεώδες και την Ελληνική Μεραρχία, που προστάτευε την Κύπρο μέχρι το 1967; Πως οι Τούρκοι να μήν χαραχτηρίζουν την παρανομία του 1974 ως «ειρηνική επέμβαση» όταν το ΑΚΕΛ επιρρίπτει εξ’ ολοκλήρου τις ευθύνες στο πραξικόπημα;
Το ΑΚΕΛ για τα δικά του κομματικά συμφέροντα, για τη δική του εκλογική συσπείρωση και μάντρωση των Εδονόπουλων, καλλιεργεί συστηματικά ανθελληνική, νεοκυπριακή και φιλοτουρκική-επαναπροσεγγιστική-ομοσπονδιακή πολιτική, αυτοεγκλωβιζόμενο στα αδιέξοδα των δικοινοτικών συνομιλιών. Πώς αλλιώς εξηγούνται οι πρόσφατες δηλώσεις Χριστόφια πως «δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τις δικοινοτικές συνομιλίες και την ομοσπονδία»;
Υπάρχει και άλλος δρόμος κε Πρόεδρε. Το δρόμο που χάραξαν οι ήρωες μας και που μας καλούν να ακολουθήσουμε. Ο δρόμος της ελληνικής λεβεντιάς, είναι δύσκολος, και απαιτεί μακροχρόνιο αγώνα. Εν μέσω των συνεχόμενων επετείων του Αυγούστου, της τουρκικής βαρβαρότητας του 1964 και του 1974, της θυσίας των Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού και του απαγχονισμού των παλληκαριών της ΕΟΚΑ, οι δηλώσεις Χριστόφια προκαλούν την εθνική συλλογική μνήμη.
Και απέναντι στη στοχευμένη επαναπροσεγγιστική-ομοσπονδιακή πολιτική του ΑΚΕΛ, ξεπροβάλλει μια άλλη επέτειος, επίκαιρη και διαχρονική: Ο Λεωνίδας με τους 300 Σπαρτιάτες, έπεσε στις 20 Αυγούστου του 480 π.Χ, μαχόμενος για την ύψιστη ιδέα της Ελευθερίας και της Αξιοπρέπειας. Και μέχρι τις μέρες μας, η φωνή του αντηχεί στις Κυπριακές Θερμοπύλες:
«Μολών Λαβέ»!!

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

(Σημείωση: Το κείμενο του Ελεύθερου γράφτηκε στις 9 Αυγούστου)

Τάσος Ισαάκ

Σαν σήμερα πριν 14 χρόνια, οι Τούρκοι κατακτητές δολοφόνησαν εν ψυχρώ τον 24χρονο Τάσο Ισαάκ. Στην ακριτική Δερύνεια οι Τούρκοι οπλισμένοι με όπλα, τσεκούρια, ρόπαλα κλπ, περίμεναν τους εκατοντάδες Κύπριους και Ευρωπαίους μοτοσυκλετιστές που ξεκίνησαν πορεία από το Βερολίνο με προορισμό την κατεχόμενη Κερύνεια με δολοφονικές βλέψεις.

Κατά την διάρκεια της πορείας των μοτοσυκλετιστών οι Τούρκοι επιτέθηκαν στους διαδηλωτές. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Τάσος να παγιδευτεί στα χέρια των βάρβαρων Τούρκων, κατά την προσπάθεια του να σώσει ένα άλλο Έλληνα Κύπριο που εκείνη την ώρα αντιμετώπιζε και αυτός τις δολοφονικές ορέξεις των κατακτητών.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Τάσος Ισαάκ να αφήσει την τελευταία του πνοή αφήνοντας πίσω την έγκυο σύζυγο του, η οποία ένα μήνα μετά έφερε στον κόσμο την κόρη τους Αναστασία και ταυτόχρονα έγραψε το όνομα του με χρυσά γράμματα δίπλα από τα ονόματα εκατοντάδων άλλων Ελλήνων ηρώων του παρελθόντος.

ΥΓ. Ενώ οι Έλληνες της Κύπρου αυτές τις μέρες θρηνούν τις μαύρες επετείους της εισβολής, ενώ θρηνούν τα θύματα του βομβαρδισμού της Τυλληρίας από την τουρκική αεροπορία και ενώ θρηνούν τους δύο ήρωες μας από το Παραλίμνι, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διοργανώνει τραπεζώματα με τον εγκάθετο της κατοχής.

Ζάκος, Μιχαήλ και Πατάτσος: η ελληνική λεβεντιά μπρος στην αγγλική αγχόνη

Πενήντα τέσσερα χρόνια από το μαρτυρικό θάνατο των παλληκαριών της ΕΟΚΑ, Ανδρέα Ζάκου, Χαρίλαου Μιχαήλ και Ιάκωβου Πατάτσου. Όσα χρόνια και αν περάσουν, βρίσκονται στις καρδιές μας, νέοι και αθάνατοι, ακούραστοι αγωνιστές της Ύψιστης Ιδέας, της Ενώσεως της Κύπρου με τη Μάνα Ελλάδα... Πολλά τα μηνύματα που εκπέμπουν οι φωτοδότες της ΕΟΚΑ. Φωνάζουν μέσα από τα Φυλακισμένα Μνήματα «ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ». Κι όσοι θυμούνται τους ακούν. Οι υπόλοιποι ξεχνούν...

Ο Aνδρέας Ζάκος γεννήθηκε το Νοέμβριο του 1931 στη Λινού και μεγάλωσε στη Λεύκα. Εργαζόταν ως σχεδιαστής στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρεία. Αγωνίστηκε σκληρά για τα δίκαια των εργαζομένων και πέτυχε, με τις προσπάθειές του, να συντονίσει τις δραστηριότητες των εθνικοφρόνων σωματείων των γύρω χωριών για εθνική δράση.

Ο Χαρίλαος Μιχαήλ γεννήθηκε στο κατεχόμενο σήμερα χωριό Γαλήνη το 1936 και εργάστηκε ως υπάλληλος στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρία.

Με την ομάδα του Μάρκου Δράκου στις 15 Δεκεμβρίου 1955 έστησαν ενέδρα στο Μερσινάκι, κοντά στους αρχαίου Σόλους σε ένα αγγλικό τζιπ. Κατά τη σύγκρουση που ακολούθησε σκοτώθηκε ένας Άγγλος και ο πρώτος νεκρός της ΕΟΚΑ σε μάχη, ο Χαράλαμπος Μούσκος. Ο Μάρκος Δράκος κατάφερε να διαφύγει τραυματισμένος, ενώ οι Ανδρέας Ζακος και Χαρίλαος Μιχαήλ καθηλώθηκαν από τον Άγγλο ταγματάρχη Κουμπ, συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο.

Γράφει ο Ζάκος στον αδερφό του: «Αγαπητέ αδερφέ, όταν θα πάρεις το γράμμα μου αυτό, θα έχω φύγει για πάντα… Η ώρα του θανάτου πλησιάζει. Μα στην ψυχή μας φωλιάζει η ηρεμία… Δίνε θάρρος στην οικογένεια. Προσπάθησε να παρηγορήσεις τη μητέρα μας. Ο πρώτος της γιος από τώρα και στο εξής θα είσαι εσύ και όχι εγώ.
Σε φιλώ,
Ο αδερφός σου Ανδρέας».

Η συγκλονιστική προσωπικότητα των μελλοθανάτων ηρωωμαρτύτων της ΕΟΚΑ αντικατοπτρίζεται από τα γραπτά μνημεία, που άφησαν στα στενά τους πρόσωπα, αλλά και σε ολόκληρο τον Ελληνισμό. Γράφει ο 20χρονος Χαρίλαος Μιχαήλ: «Αγαπητοί μου γονείς, όταν θα διαβάζετε το γράμμα μου αυτό, εγώ θα έχω σβήσει για πάντα από τη ζωή. Μη νομίσετε όμως ότι αυτό με λυπεί. Απεναντίας, επειδή γνωρίζω για ποιον σκοπό θα εκτελεσθώ αισθάνομαι τον εαυτόν μου ισχυρόν και γαλήνιον και είμαι έτομος να τα αντιμετωπίσω όλα με αφάνταστη ψυχραιμία...»!

Το βράδυ της Τετάρτης, 8 Αυγούστου, λίγες μόνο ώρες πριν από την εκτέλεσή του, καλοδέχτηκε τη μάνα και τον πατέρα του στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας με το τραγούδι “Ξύπνα καημένε μου Ραγιά" και τους αποχαιρέτησε με αυτά τα λόγια:

“Έχω το θάρρος να πατήσω την αγχόνη, πατέρα. Εσύ, μάνα, να το έχεις ευχαρίστηση και να το κρατείς καύχημα που πεθαίνω για την πατρίδα.”

Ο Ιάκωβος Πατάτσος γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1934. Οργανωμένος στην ΟΧΕΝ, αποτέλεσε ένα από τα πρώτα στελέχη της πρωτεύουσας, σχεδιάζοντας και εκτελώντας πληθώρα επιχειρήσεων. Τον συνέλαβαν στην τουρκική συνοικία της Λευκωσίας και τον κατηγόρησαν για επίθεση και φόνο ενός Τούρκου, παρά το γεγονός ότι δεν βρέθηκε πάνω του κανένα ενοχοποιητικό στοιχείο. Όμως, καταδικάστηκε σε θάνατο από την ψευδομαρτυρία μιας Τουρκάλας...

Την παραμονή της εκτέλεσής του τον επισκέφθηκε η μητέρα του:
«Μάνα μου δεν θέλω να λυπηθείς που θα με στερηθείς. Να σαι περήφανη και να ξέρεις πως θα βαδίσω στην αγχόνη ψύχραιμα σαν αληθινός Έλληνας. Ο Θεός είναι μεγάλος».

Η μητέρα του Ιάκωβου αναφέρει: «Θυμούμαι την τελευταία φορά που επήα να τον δω…Τους εφέρναν. Ετραουδούσαν. Δυνατά, με θάρρος. Επουμπουρίζαν οι φυλακές. Προπάντος ο δικός μου. Εξεχώριζα τη φωνή του. Ήταν το «ξύπνα καημένε μου ραγιά», που ελέγαν. Εφιληθήκαμεν. Εκράτουν τον τζιαι εκράταν με σφικτά. «Καληνύχτα τζιαι καλήν αύριο γιε μου»...

Οι Ανδρέας Ζάκος 25 ετών, Ιάκωβος Πατάτσος 22 ετών, και ο πιο μικρός, Χαρίλαος Μιχαήλ 20 ετών, απαγχονίστηκαν από τους Άγγλους αποικιοκράτες στις 9 Αυγούστου 1956. Έκλεισαν τα μάτια τους νωρίς, μα η θυσία τους, αν και δεν ήταν αρκετή για να Ελευθερωθεί η Κύπρος μας, αποτελεί το φάρο του σήμερα, για αντίσταση στα ανθελληνικά – ομοσπονδιακά σχέδια ξένων και «ημέτερων».

Η θυσία σας παλληκάρια μας, δεν πήγε χαμένη. Ούτε ξεχάσαμε, ούτε την Ιστορία μας ξεγράφουμε. Ανανένουμε τον Όρκο σας και προσβλέπουμε στον Ιερό βράχο της Ακρόπολης.

Ο Αγώνας συνεχίζεται. Για Λευτεριά και Ένωση!

Πηγή: ΑΠΟΕΛΛΑΣ