ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΡΑΜΣ: ΝΟΜΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΥΠΡΙΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ.

Οι αντιδράσεις της κυπριακής κυβέρνησης και η ακολουθητέα πολιτική διαχείριση

Η τελεσίδικη απόφαση του Βρετανικού Εφετείου, που αφορά την υπόθεση Όραμς, δικαιώνει τις αξιώσεις του Μελέτη Αποστολίδη για κατεδάφιση της παράνομης οικίας των Βρετανών σφετεριστών, την καταβολή αποζημιώσεων για τη στέρηση της περιουσίας του, και την παράδοση της γης στο νόμιμο ιδιοκτήτη της. Η νομική αυτή εξέλιξη επιφέρει καταλυτικές πολιτικές συνέπειες στο Κυπριακό. Δεν αποτελεί όμως από μόνη της τη μεθοδολογία λύσης του Κυπριακού. Και οπωσδήποτε πρέπει να τύχει της ορθής πολιτικής διαχείρισης. Αναπόφευκτα όμως, η κατάληξη της υπόθεσης Αποστολίδη Vs Όραμς, επαναπροσδιορίζει τη φύση του Κυπριακού στις ορθές του βάσεις και αναδεικνύει τη νομική πτυχή του εθνικού μας θέματος: τη δυνατότητα αποκατάστασης της Δικαιοσύνης!

Βασικός άξονας των σκέψεών μου για αξιοποίηση των νομικών δρώμενων γύρω από το περιουσιακό, και συγκεκριμένα των νομικών επιτυχιών Ελλήνων Κυπρίων προσφύγων είναι η σταδιακή απαγκίστρωση από τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία και όλου του συσσωρευμένου προηγούμενου «κεκτημένου» της τουρκικής πλευράς: Απαγκίστρωση δηλαδή από τις ελληνικές υποχωρήσεις που αφορούν την παραχώρηση συνταγματικών υπερπρονομίων στην τουρκική μειονότητα, και τη νομιμοποίηση των αποτελεσμάτων της τουρκικής εισβολής του 1974, όπως είναι η πολύ περιορισμένη επιστροφή Ελλήνων προσφύγων στις λεηλατημένες εστίες τους, η παραμονή χιλιάδων εποίκων και ο εκτουρκισμός του κατεχόμενου βορρά. Παράλληλα, θα πρέπει να επιδιωχθεί, μέσα από μακροχρόνιο πανεθνικό σχεδιασμό η τοποθέτηση του Κυπριακού στη βάση της Απελευθέρωσης από τον Αττίλα. Η νομική πτυχή του Κυπριακού και ειδικότερα η αξιοποίηση υποθέσεων όπως αυτής του Αποστολίδη, αποτελούν την ειρηνική μέθοδο αποκατάστασης του Δικαίου και των βασικών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Είναι δηλαδή η ειρηνική οδός της Απελευθέρωσης!

Η πολιτική ηγεσία της Κύπρου όμως, ούτε θέλει να ακούσει για απεγκλωβισμό από τη Δ. Δ. Ομοσπονδία. Ούτε και διαβλέπει μέσα από την υπόθεση Αποστολίδη το όραμα της Απελευθέρωσης. Σε ερώτηση στον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο κ. Στεφάνου κατά πόσο η κυβέρνηση παροτρύνει τους πρόσφυγες να ακολουθήσουν το δρόμο του Μελέτη Αποστολίδη, αυτός απάντησε πως «όλα πρέπει να τα φιλτράρουμε μέσα από το στόχο της λύσης του Κυπριακού, στα πλαίσια της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα». Και συνέχισε με το εκπληκτικό: «Δεν κάνει καλό στην υπόθεση της Κύπρου η δημόσια συζήτηση, περί αξιοποίησης της υπόθεσης» (η δημοκρατία του καθεστώτος Χριστοφια σε όλο της το μεγαλείο!).

Ερμηνεία: όχι, η κυβέρνηση δεν παροτρύνει τους υπόλοιπους Έλληνες πρόσφυγες, επειδή ο στόχος μας είναι η Ομοσπονδοποίηση της Κύπρου!

Όπως είναι φυσικό, η θέση της Κυβέρνησης Χριστόφια συμπίπτει με αυτήν του ψευδοκράτους: ο Εκπρόσωπος του Ταλάτ, Χασάν Ερτσακιτζά δήλωσε ότι το περιουσιακό μπορεί να διευθετηθεί στο πλαίσιο μιας συνολικής λύσης του Κυπριακού και όχι με ατομικές υποθέσεις.

Δηλαδή κ. Στεφάνου, οι Έλληνες να προσφεύγουν στην Τουρκική Επιτροπή Αποζημιώσεων που εδρεύει στα κατεχόμενα;;

Δηλαδή κ. Στεφάνου, την οικονομική αποζημίωση των προσφύγων να την επωμιστεί το ελληνικό συνιστών κρατίδιο της Ενωμένης Ομόσπονδης Κύπρου;; επειδή αυτό προέβλεπε το σχ. Ανάν, και αυτό προβλέπουν οι προτάσεις Ερντογάν-Ταλάτ...

Την απάντηση στον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο τη δίνει αντί εμού ο Ντεκτάς στην Κiprisli: «σε περίπτωση που συνεχιστεί η συζήτηση του Περιουσιακού στη βάση της απόφασης Οραμς, αυτό σημαίνει κατάργηση της «Τ.Δ.Β.Κ.», κάτι το οποίο δεν είναι αποδεκτό».

Σε σχετική ερώτηση για την υπόθεση Όραμς, ο ειδικός σύμβουλος του Γ.Γ του ΟΗΕ Αλεξάντερ Ντάουνερ, δήλωσε πως ο καλύτερος τρόπος διαχείρισης αυτού του θέματος είναι μέσα από τις δικοινοτικές συνομιλίες και πως η διαχείρισή του εκτός του πλαισίου των διαπραγματεύσεων θα είναι πολύ δύσκολη. Ο Ντάουνερ ξεχνά πως υπηρετεί τον ΟΗΕ. Εμείς όμως, που δεν ξεχνάμε το συμβολικό και διεθνή ρόλο που πρέπει να έχει ο ΟΗΕ απαντούμε στο Ντάουνερ πως η δικαστική απόφαση ισχυροποιεί τη διεθνή νομιμότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και τονώνει το δικαίωμα των νόμιμων ιδιοκτητών να αποφασίζουν για την περιουσία τους, και όχι ο κάθε Χριστόφιας, Ταλάτ ή Ντάνουερ...

Αυτές ήταν οι αντιδράσεις και τα σχόλια των «εμπλεκομένων» στο Κυπριακο όσον αφορά την υπόθεση Όραμς. Αν και η θέση της κυβέρνησης αποδεικνύει την ανικανότητα της να διαχειριστεί το εθνικό μας θέμα, πεποίθησή μου είναι ότι ολόκληρο το πολιτικό σύστημα και όλα τα πολιτικά κόμματα, αδυνατούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, μετά από την σημαντικότατη εξέλιξη Αποστολίδη-Όραμς. Επειδή, όπως προανέφερα η μόνη οδός ορθής διαχείρισης τέτοιων εξελίξεων, είναι η χάραξη νέας, πανεθνικής στρατηγικής Απελευθέρωσης και απαγκίστρωσης από τα καταστραφικά και διχοτομικά πλαίσια της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Παρόμοια ευκαιρία είχε η ελληνική πλευρά με την αποκάλυψη, προ τετραμήνου, των τουρκικών εγκλημάτων πολέμου του 1974, όμως αδιαφόρησε για ουσιαστική διαφώτιση και απόδοση ευθυνών στην Τουρκία.

Βεβαίως, η μεγαλύτερη ευκαιρία είχε δοθεί το 2004, μετά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν. Η εμμονή στη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία ισοδυναμεί με την ασέβεια στο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος και την υποτίμηση της νοημοσύνης μας.

Η πανεθνική στρατηγική, πέραν του απεγκλωβισμού από την Ομοσπονδία, πρέπει να διακηρύξει την εμμονή του ελληνικού έθνους να προστατέψει την Κύπρο, μέσα από την αμυντική θωράκιση της Μεγαλονήσου μας, την αποτροπή της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην Ε.Ε., την εκστρατεία διαφώτισης της διεθνούς κοινής γνώμης για την καταπάτηση των δικαίων του Ελληνισμού της Κύπρου και την ενθάρρυνση των Ελλήνων προσφύγων στα εγχώρια και διεθνή δικαστήρια προς αποκατάσταση των περιουσιακών και ατομικών τους δικαιωμάτων.

Υποθέσεις όπως αυτές του Αποστολίδη είναι κομβικής σημασίας για το εθνικό μας θέμα. Οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό πρέπει να προσαρμόζονται στα νομικά κεκτημένα της ελληνικής πλευράς, και όχι το αντίθετο. Αυτό είναι το ουσιαστικό διακύβευμα και η διά ειρηνικών μέσων τοποθέτηση του Κυπριακού στη βάση της Απελευθέρωσης.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Υ.Γ. Το σχόλιο από την «Καθημερινή» της Κυριακής: «Αν έβαζαν τον Χριστόφια να χειριστεί την υπόθεση Όραμς,... θα τους έδινε εκ περιτροπής ιδιοκτησία»!!

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: ΣΧΕΔΙΟ ΑΠΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

Σύμφωνα με δηλώσεις του Γ.Γ. του ΑΚΕΛ κυρίου Άντρου Κυπριανού που έγιναν στο ιστολόγιο μας, υπάρχει σχέδιο για απαγωγή του Προέδρου της Δημοκρατίας κυρίου Χριστόφια από εξωγήινους που κατοικούν στον πλανήτη Άρη και οι οποίοι είναι αντίθετη στην λύση και την επανένωση της Κύπρου.

Πέρα από την πλάκα μόνο τα ανωτέρω δεν μας έχουν πει οι υποστηρικτές του Προέδρου της Δημοκρατίας. Και μόνο με σατιρική διάθεση μπορεί να αντιμετωπίσει ο καθένας αυτή την συνεχή συνωμοσιολογία που προσπαθεί να μεταφέρει στον κυπριακό λαό ο Άντρος Κυπριανού και τα υπόλοιπα στελέχη του κομμουνιστικού κόμματος Κύπρου.

Αρχικά τα εκφραστικά όργανα του ΑΚΕΛ κατήγγειλαν προσπάθειες ανατροπής του Προέδρου της Δημοκρατίας και συνέχισαν μιλώντας μέσα από το επίσημο βήμα της Βουλής για δήθεν κάλεσμα φυσικής εξόντωσης του από εχθρούς της λύσης!!!

Στις 4 Αυγούστου 2009 έγραψα σχετικά :

Διαβάσαμε την Κυριακή 26 Ιουλίου 2009, τον πρωτοσέλιδο τίτλο της εφημερίδας Χαραυγής και μας δημιουργήθηκαν απορίες σχετικά με αυτό. Το πρωτοσέλιδο αυτό δημοσίευμα αναφέρει μεταξύ άλλων ότι "φυλλάδια φασιστικών οργανώσεων μιλούν για ανατροπή του Προέδρου Χριστόφια ... μιλά ακόμη για συνδέσεις με γόνους ΕΟΚΑ βητατζίδικων στοιχείων ... υπάρχουν επώνυμοι που εκφράζονται δημόσια ενάντια στην Δζ Δκ Ομοσπονδία ... η ιδεολογία που ασπάζονται είναι εκείνη του ναζισμού"

Η εφημερίδα Χαραυγή όμως και ο αρθρογράφος Νεόφυτος Νεοφύτου δεν αναφέρουν κάποιο στοιχείο που να αποδεικνύει τις σοβαρότατες καταγγελίες τους. Άραγε ο δημοσιογράφος της εφημερίδας κατέθεσε στην αστυνομία τα στοιχεία αυτά ως όφειλε; Ο Γενικός Εισαγγελέας από την στιγμή που υπάρχουν δημόσιες καταγγελίες για ανατροπή του Προέδρου δεν έπρεπε να επέμβει και να πάρει καταθέσεις σχετικά με το θέμα; Ο δημοσιογράφος δεν θα έπρεπε να μιλήσει με ονόματα για όσα αναφέρει; Γιατί κανένα κόμμα δεν καταδίκασε τις ομάδες αυτές μετά το δημοσίευμα αν υπάρχουν;

Ακόμη και αν όντως υπάρχουν αυτές οι ομάδες γιατί γίνεται προσπάθεια να συνδέσουν τους αντιομοσπονδιακούς πολίτες με την ομάδα αυτή; Ποια φοιτητική, μαθητική, αθλητική ή στρατιωτική αντιομοσπονδιακή ομάδα ασπάζεται τον ναζισμό ή μίλησε για ανατροπή του Προέδρου; Μήπως πρόκειται για τις Γκαιμπελιστικές-Σταλινιστικές μεθόδους που χρησιμοποιεί συχνά-πυκνά το ΑΚΕΛ;

Μήπως το δημοσίευμα έχει ως μόνο στόχο την προσπάθεια φίμωσης των αντιομοσπονδιακών φοιτητών που σημείωσαν εκπληκτική άνοδο σε όλες τις περιοχές που κατέρχονται σε εκλογές; Μήπως είναι προσπάθεια συσπείρωσης των ΑΚΕΛικών ψηφοφόρων; Ή μήπως πρόκειται για σπασμωδικές κινήσεις για να καλυφθούν τα λάθη που κάνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τόσο στις συνομιλίες για επίλυση του Κυπριακού όσο και με τις συλλήψεις αντιφρονούντων πολιτών...

Ο καθένας πλέον μπορεί να κρίνει το πόσο αληθεύει το δημοσίευμα της Χαραυγής και για ποιους πραγματικούς λόγους έχει γραφτεί. Ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι η Κυβέρνηση και τα όργανα της είτε βλέπουν φαντάσματα, είτε έχουν χάσει τελείως την μπάλα!
http://enwtikos-13.blogspot.com/2009/08/blog-post_04.html

Τελευταίο κρούσμα συνωμοσιολογίας από το κυβερνών κόμμα ήταν οι δηλώσεις του Άντρου Κυπριανού και πάλι, ο οποίος ανάφεραι ότι υπάρχει ένα συντονιστικό όργανο που δίνει οδηγίες και υποκινεί όσους αντιπολιτεύονται τον Πρόεδρο Χριστόφια. Περιττό να αναφέρω ότι ούτε αυτή την φορά το ΑΚΕΛ έχει δώσει στοιχεία που να αποδεικνύουν τον ισχυρισμό του.

Σαν πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας αναμένουμε από τα στελέχη του ΑΚΕΛ να μας παρουσιάσουν τα στοιχεία που να αποδεικνύουν όλοι αυτή την συνωμοσιολογία που προσπαθούν να μεταδώσουν και η οποία έχει ως στόχο να κάνει ήρωα τον Χριστόφια ή να απολογηθούν στον Κυπριακό λαό για τον πνευματικό βιασμό που του κάνουν κατ΄επανάληψη τους τελευταίους μήνες.

ΥΓ. Όντως ο Πρόεδρος είναι αρεστός στον Διεθνή Παράγοντα. Τόσο αρεστός που τον έφτυσε ο Μουν και ήρθε παρά την αντίθετη επιθυμία του και πήγε και επίσημη επίσκεψη στο ψευτοπροεδρικό των κατεχομένων. Και εις ανώτερα...

14 χρόνια από την Εθνική ντροπή των Ιμίων

Σήμερα συμπληρώνονται 14 χρόνια από την μαύρη επέτειο των Ιμίων. Μαύρη επέτειος όχι μόνο όσο αφορά την δολοφονία των αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού αλλά και σχετικά με την αμφισβήτηση της κυριαρχίας Ελληνικού εδάφους.

Οι επαναλαμβανόμενες τουρκικές προκλήσεις (που συνεχίζονται μέχρι και τις μέρες μας) είχε ως αποτέλεσμα την κορύφωση τους τα Χριστούγεννα του 1995. Πιο συγκεκριμένα είχαμε προσάραξη Τουρκικού πλοίου σε αβαθή χωρικά ύδατα κοντά στις βραχονησίδες Ίμια. Οι ελληνικές αρχές προσπάθησαν να αποκολλήσουν το πλοίο αλλά ο καπετάνιος του αρνήθηκε ζητώντας τουρκική βοήθεια ισχυριζόμενος ότι βρισκόταν σε Τουρκικά χωρικά ύδατα. το θερμό επεισόδιο στις ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ βραχονησίδες Ίμια.

Στις 28 Δεκεμβρίου μετά από παραβίαση του Ελληνικού εναέριου χώρου, τουρκικό μαχητικό αεροπλάνο μετά από εμπλοκή με ελληνικά μαχητικά κατέπεσε στα ελληνικά χωρικά. Με ελληνική βοήθεια είχαμε την διάσωση του Τούρκου πιλότου. Σημειώνω ότι το τουρκικό αεροσκάφος ήταν πλήρως εξοπλισμένο!!! Παράλληλα είχαμε και την αποκόλληση του τουρκικού πλοίο από δύο ελληνικά ρυμουλκά.

Την επόμενη μέρα το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών στέλνει επιστολή στο αντίστοιχο ελληνικό όπου αναφέρει ότι οι βραχονησίδες Ίμια είναι καταχωρημένες στο τουρκικό κτηματολόγιο και ανήκουν στην Τουρκία.

Στις 25 Ιανουαρίου 1996 ο Δήμαρχος Καλύμνου κύριος Δημήτρης Διακομιχάλης φανερά θιγμένος από τις προηγούμενες εξελίξεις, συνοδευόμενος από τον αστυνομικό διευθυντή Καλύμνου, τον ιερέα και δύο κατοίκους του νησιού ύψωσαν την Ελληνική σημαία στην Μεγάλη Ίμια. Μετά από λίγη ώρα οι Τούρκοι αντέδρασαν και δύο δημοσιογράφοι προσγειώθηκαν στην βραχονησίδα με ελικόπτερο, υπέστειλαν την ελληνική σημαίο και στην θέση της έβαλαν την τουρκική. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να υπάρχει κινητοποίηση στην περιοχή τόσο από το Ελληνικό, όσο και από το Τουρκικό πολεμικό ναυτικό.

Στις 28 Ιανουαρίου περήφανοι άνδρες του ελληνικού πολεμικού ναυτικού κατεβάζει την τουρκική σημαία και υψώνει την ελληνική. Το βράδυ άγημα Ελλήνων βατραχανθρώπων κάνει άρση και υποστολή της σημαίας.

Στις 31 Ιανουαρίου ξημερώματα 12 Τούρκοι βατραχάνθρωποι καταλαμβάνουν την δυτική Ίμια. Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών στις 02.15 ανακοινώνει παράλληλα την κατάληψη αυτή. Στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό αποφασίζεται να γίνει φωτισμός των Ιμίων από ελικόπτερο ούτως ώστε να εντοπιστούν πιο εύκολα οι Τούρκοι κομάντος. Έτσι στις 04.26 είχαμε την απογείωση του ελληνικού ελικοπτέρου ΠΝ 21. Μισή ώρα αργότερα το ελικόπτερο εντοπίζει τους Τούρκους κομάντο. Ακολουθεί άμεσα σιγή ασυρμάτου και συντριβή του ελικοπτέρου.

Αποτέλεσμα της συντριβής του ελικοπτέρου ήταν τρία παλληκάρια μας να χάσουν την ζωή τους. Οι τρεις αξιωματικοί μας ήταν ο Σημαιοφόρος Έκτορας Γιαλοψός, ο Αρχικελευστής Χριστόδουλος Καραθανάσης και ο Αρχικελευστής Παναγιώτης Βλαχάκος, οι οποίοι θα παραμείνουν αθάνατοι στο Πάνθεον των ηρώων και ας μην αναγνωρίζεται η θυσία τους αυτή από την επίσημη πολιτεία.

Το πόρισμα των ελληνικών αρχών που έκαναν την έρευνα δείχνουν σαν αιτία της πτώσης του ελικοπτέρου τις κακές καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν στην περιοχή. Προφανώς για τους φωστήρες μας, οι τρύπες από σφαίρες 7.62 χιλιοστών και η τρύπα από διάτρητη σφαίρα αναχαίτησης ελικοπτέρων δεν συνέβαλαν καθόλου στην πτώση του ελικοπτέρου. Όπως ασφαλώς ήταν σύμπτωση η σιγή ασυρμάτων αμέσως μετά τον εντοπισμό των Τούρκων κομάντος.

Πλήγμα για την εικόνα της Ελλάδας ήταν και η απόφαση του Έλληνα Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη να δεχθεί να μην υψώνεται στο νησί η Ελληνική σημαία και η δημόσια ευχαριστία του στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σημαιοφόρος Έκτορας Γιαλοψός Αρχικελευστής Χριστόδουλος Καραθανάσης Αρχικελευστής Παναγιώτης Βλαχάκος
ΑΘΑΝΑΤΟΙ

Υστερόγραφο:Σημαντικές πληροφορίες για το παρασκήνιο της Εθνικής ντροπής των Ιμίων μπορεί ο καθένας να διαβάσει στο βιβλίο "ΙΜΙΑ, Τα απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικανών" που γράφτηκε από τους δημοσιογράφους Μιχάλη Ιγνατίου και Αθανάσιο Έλλις, εκδόσεις Λιβανής

Γεώργιος Γρίβας Διγενής

Ο Γεώργιος Γρίβας - Διγενής γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1897 στη Χρυσαλινιώτισσα στη Λευκωσία και τα νεανικά του χρόνια τα έζησε με την οικογένειά του στο Τρίκωμο.

Μετά την αποφοίτησή του από το Παγκύπριο Γυμνάσιο το 1915, πήρε την απόφαση να γίνει αξιωματικός του ελληνικού στρατού. Το 1916, μετά από εξετάσεις, γράφτηκε στη Σχολή Ευελπίδων. Στον ελληνικό στρατό είχε λαμπρή καριέρα και έφτασε μέχρι τον βαθμό του συνταγματάρχη.

Έλαβε μέρος με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού στη Mικρασιατική Eκστρατεία, όπου και διακρίθηκε, καθώς και στις μάχες εναντίον των Ιταλών κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Την περίοδο της γερμανικής κατοχής δημιούργησε την οργάνωση «Χ», που έδρασε εναντίον των Γερμανών.

Στο μεταξύ ως Κύπριος, ο Γεώργιος Γρίβας παρακολουθούσε τα γεγονότα στην ιδιαίτερή του πατρίδα. Μετά το Ενωτικό Δημοψήφισμα τον Ιανουάριο του 1950 και την άρνηση των Άγγλων να παραχωρήσουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης στον Κυπριακό λαό ήταν φανερό ότι δεν υπήρχε άλλη επιλογή στους Κυπρίους παρά ο ένοπλος αγώνας.

Ο Γεώργιος Γρίβας μετέχει σε μυστική οργάνωση με πρωτεργάτες τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Μακάριο Γ´, τους αδελφούς Σάββα και Σωκράτη Λοϊζίδη και μερικούς άλλους. Το 1951 επισκέπτεται την Κύπρο και μελετά επί τόπου την όλη κατάσταση.

Στις 3 Οκτωβρίου 1952 επισκέπτεται ξανά την Κύπρο, κάνει αρκετές επαφές και θέτει τα θεμέλια της οργάνωσης της ΕΟΚΑ με βάση την οργάνωση Νεολαίας

Π.Ε.Ο.Ν. (Παγκύπρια Εθνική Οργάνωση Νεολαίας) και την Ο.Χ.Ε.Ν. (Ορθόδοξος Χριστιανική Οργάνωση Νέων).

Στις 7 Μαρτίου 1953, στην Αθήνα, μαζί με τα άλλα 11 μέλη της Δωδεκαμελούς Επιτροπής, μεταξύ των οποίων και ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄, δίνει τον όρκο για αγώνα απελευθέρωσης της Κύπρου, που είναι γνωστός ως ο Όρκος των Δώδεκα.

Στις 10 Νοεμβρίου 1954, το ιστιοφόρο «Σειρήν», ύστερα από ένα περιπετειώδες ταξίδι φτάνει στην Κύπρο και μεταφέρει τον Γεώργιο Γρίβα Διγενή. Τον Διγενή συνόδευαν ο Σωκράτης Λοϊζίδης και ο Νότης Πετροπουλέας. Από τούτη τη στιγμή ο Γεώργιος Γρίβας αναλαμβάνει Αρχηγός της μυστικής Οργάνωσης Ε.Ο.Κ.Α.

Αγωνίζεται κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες για τέσσερα ολόκληρα χρόνια και παρά τις κακουχίες και τα ανυπέρβλητα εμπόδια, την έλλειψη μέσων και στρατιωτικού υλικού και την υπεροχή των Άγγλων που είχαν τα πάντα στη διάθεσή τους, κατόρθωσε να οδηγήσει την ΕΟΚΑ σε ένα νικηφόρο αγώνα.

Ο αγώνας κατέληξε στις συμφωνίες Ζυρίχης- Λονδίνου που υπέγραψε η πολιτική ηγεσία της Ελλάδας και ο πολιτικός Αρχηγός της Κύπρου Αρχιεπίσκοπος Μακάριος. Με την υπογραφή των συμφωνιών ο Αρχηγός της ΕΟΚΑ αναγκάζεται να φύγει από την Κύπρο και να επιστρέψει στην Ελλάδα.

Τον Οκτώβριο του 1959 πραγματοποιήθηκε στη Ρόδο συνάντηση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και του Στρατηγού Διγενή, για να αρθούν οι διαφωνίες που προέκυψαν ανάμεσα στους δύο άνδρες σε σχέση με την εφαρμογή των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου. Ο Διγενής αλλά και μεγάλη μερίδα των αγωνιστών δεν ήταν ικανοποιημένοι από αυτές τις Συμφωνίες. Ο Αρχηγός της ΕΟΚΑ διαφωνούσε έντονα ιδιαίτερα στο θέμα της εδαφικής έκτασης των Βρετανικών Βάσεων. Ο Διγενής ζητούσε ουσιαστική μείωση του κυπριακού εδάφους που θα περιερχόταν υπό αγγλικό έλεγχο.

Το 1960 ο Διγενής παρακινούμενος από Ελλαδίτες πολιτικούς, μεταξύ των οποίων και ο Σοφοκλής Βενιζέλος, αποφάσισε να ηγηθεί πολιτικού κινήματος με την ονομασία «Κίνηση Εθνικής Αναδημιουργίας». Ο Διγενής με την ίδρυση του ΚΕΑ στόχευε στην ανάληψη της εξουσίας της Ελλάδας και στην εφαρμογή μιας πολιτικής που θα οδηγούσε στη σωτηρία του Κυπριακού Ελληνισμού. Πολύ σύντομα, όμως, ο Διγενής απογοητευμένος, ιδιαίτερα από εκείνους τους πολιτικούς που τον παρακίνησαν στην πολιτική του πρωτοβουλία, εγκατέλειψε την προσπάθεια για ίδρυση πολιτικής κίνησης.

Στο μεταξύ στην Κύπρο, μετά την υποβολή των 13 σημείων αναθεώρησης του Κυπριακού Συντάγματος που υπέβαλε προς τους Τουρκοκυπρίους και την Άγκυρα ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, ξεσπούν διακοινοτικές συγκρούσεις, τον Δεκέμβριο του 1963 με απροκάλυπτη ανταρσία των Τουρκοκυπρίων και με κίνδυνο το νησί να οδηγηθεί στη διχοτόμηση.

Κάτω από αυτά τα δραματικά γεγονότα πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 27 Ιανουαρίου 1964 υπό την προεδρία του Διγενή συνέδριο, στο οποίο έλαβαν μέρος ηγετικά στελέχη της ΕΟΚΑ και αντιπροσωπευτικοί παράγοντες του Κυπριακού Ελληνισμού. Το Συνέδριο κατέληξε στις εξής τρεις σημαντικές αποφάσεις:
1. Επίτευξη εθνικής ομοψυχίας, για να αντιμετωπιστεί ο τουρκικός κίνδυνος,
2. Αποστολή στην Κύπρο Ελληνικού στρατού
3. Κάθοδος στην Κύπρο του Διγενή και ανάληψη ρόλου στην άμυνα της ελληνικής μεγαλονήσου.

Στις 12 Ιουνίου 1964 ο Διγενής φθάνει στην Κύπρο και αναλαμβάνει Αρχηγός της Ανωτάτης Στρατιωτικής Διοίκησης Αμύνης Κύπρου (Α.Σ.Δ.Α.Κ.), η οποία είχε δημιουργηθεί τότε. Από τη θέση αυτή ο Διγενής καταβάλλει τεράστιες προσπάθειες, για να οργανώσει την Εθνική Φρουρά και να την καταστήσει μια υπολογίσιμη και αξιόμαχη δύναμη.

Την εποχή εκείνη οι Τούρκοι επιχειρούσαν να δημιουργήσουν στρατιωτικό προγεφύρωμα στην περιοχή των Κοκκίνων, στη βορειοδυτική πλευρά της Κύπρου. Ο Διγενής αντιλαμβανόμενος τους κινδύνους που θα αντιμετώπιζε η Κύπρος, αν επιτύγχαναν οι Τουρκικοί σχεδιασμοί, διέταξε τις δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς να ανατρέψουν το τουρκικό προγεφύρωμα στην περιοχή του Λωρόβουνου και των Κοκκίνων.

Ο Γρίβας με συνεχείς αναφορές στον ΄Ελληνα πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου και τον Υπουργό Εθνικής Αμύνης Πέτρο Γαρουφαλιά τους πείθει να αποστείλουν στην Κύπρο μια ελληνική μεραρχία και να ενταχθεί η Μεγαλόνησος στον ενιαίο αμυντικό χώρο Κύπρου - Ελλάδας. Το αμυντικό δόγμα του Διγενή αυτή την περίοδο εκφράζεται μέσα από το σύνθημα «ο εχθρός να μείνει στη θάλασσα”.

Στις 21 Απριλίου 1967 στην Ελλάδα, μετά από στρατιωτικό πραξικόπημα, την εξουσία καταλαμβάνει ο στρατός. Η εξέλιξη αυτή θα αποβεί επικίνδυνη για την Ελλάδα και καταστροφική για την Κύπρο. Στην Κύπρο οι Τούρκοι αποθρασύνονται και επιδιώκουν να προκαλέσουν όξυνση. Αποκορύφωμα των προκλήσεων ήταν η προσπάθειά τους, το φθινόπωρο του 1967, να αδρανοποιήσουν τη διακίνηση στον δρόμο Λευκωσίας-Λεμεσού κοντά στα χωριά Κοφίνου και Μαρί. Το στρατιωτικό καθεστώς των Αθηνών και η Κυπριακή Κυβέρνηση, παρά τις αντιρρήσεις του Στρατηγού Διγενή, αποφάσισαν να κτυπήσουν τα τουρκικά φυλάκια. ΄Ετσι, ο Διγενής αναγκάζεται να κτυπήσει τις τουρκικές θέσεις και να διαλύσει τα τουρκικά φυλάκια. Η Τουρκία αντιδρά και με τελεσιγραφικό τρόπο αξιώνει από τις Κυβερνήσεις Αθηνών και Λευκωσίας να αποσύρουν από το νησί την Ελληνική Μεραρχία. Επίσης, οι Τούρκοι θα ζητήσουν και θα πετύχουν την απομάκρυνση του Διγενή από την Κύπρο. Με την αποχώρηση της Μεραρχίας από το νησί η Κύπρος απογυμνώνεται αμυντικά και διευκολύνεται η επίτευξη των τουρκικών επεκτατικών σχεδίων σε βάρος της Κύπρου.

Ο Διγενής επιστρέφει στην Αθήνα και ουσιαστικά τίθεται από το Στρατιωτικό Καθεστώς υπό παρακολούθηση και περιορισμό στο σπίτι του στο Χαλάνδρι.

Οι κίνδυνοι για το μέλλον της Κύπρου είναι εμφανείς. Η Ελληνική Χούντα, δια του Υπουργού Εξωτερικών Ξανθοπούλου/Παλαμά είχε διαβουλεύσεις με την Τουρκία στη Λισσαβόνα, τον Απρίλιο του 1971, και από τις πληροφορίες που υπήρχαν τότε προδιαγραφόταν απαράδεκτη λύση για το Κυπριακό. Παράλληλα οι σχέσεις των Κυβερνήσεων Ελλάδας και Κύπρου βρίσκονταν σε ένταση. Οι πληροφορίες αυτές ανησυχούν τον Διγενή, ο οποίος νιώθει την ανάγκη να αντιδράσει. Έτσι, την 1η Σεπτεμβρίου 1971 ο Διγενής έφθασε μυστικά στην Κύπρο, διαφεύγοντας από την επιτήρηση της Χούντας. Στην Κύπρο ο Διγενής ίδρυσε την ΕΟΚΑ Β΄.

Στις 25 Μαρτίου1972 είχε συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, στην οποία, σε πνεύμα κατανόησης, κατέληξαν σε κάποιες συμφωνίες. Δυστυχώς, όμως, δεν προχώρησε η υλοποίηση των συμφωνηθέντων και τα γεγονότα οδήγησαν σε μια μετωπική σύγκρουση των δύο ιστορικών ηγετών. Η Κύπρος μπήκε στη δίνη μιας εμφύλιας διαμάχης με πράξεις βίας και αντιβίας, με ανατινάξεις Αστυνομικών Σταθμών και αυτοκινήτων.

Μέσα σε αυτό το κλίμα ο Διγενής εξαντλημένος και ταλαιπωρημένος απεβίωσε στο κρησφύγετό του στη Λεμεσό στις 27 Ιανουαρίου 1974. Τάφηκε στην αυλή του σπιτιού που ήταν το κρησφύγετό του. Στην κηδεία του Αρχηγού της ΕΟΚΑ παρέστησαν χιλιάδες πρόσωπα.

Η Βουλή των Αντιπροσώπων, σε ειδική συνεδρία της στις 31 Ιανουαρίου 1974, ανακήρυξε τον Διγενή «άξιον τέκνον της Κύπρου διά τας εξαιρέτους υπηρεσίας τας οποίας προσέφερε προς την ιδιαιτέραν του Πατρίδα», ενώ η Ακαδημία Αθηνών απέδωσε τις οφειλόμενες τιμές.

ΠΗΓΗ: ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΑΓΩΝΟΣ ΕΟΚΑ

ΝΕΟ ΚΡΟΥΣΜΑ ΒΙΑΣ: Στη Λεμεσό τα Ναινέκια επιτέθηκαν σε εθνικόφρωνες!

Απαράδεκτη αντικοινωνική συμπεριφορά επέδειξαν τα Ακελικά φερέφωνα, έξω από το θέατρο Ριάλτο στη Λεμεσό, εναντίον εθνικόφρονων νέων που διαφώτιζαν το κοινό σχετικά με τις επιπτώσεις των «επαναπροσεγγιστικών» εκδηλώσεων.

Συγκεκριμένα, το Σάββατο βράδυ, και ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη δικοινοτική επαναπροσεγγιγστική συναυλία, με συμμετοχή του Τούρκου Muammer Ketencoglu και του συγκροτήματός του Zeybek Ensemble, ομάδα νέων με ιδιαίτερη ευαισθησία στο εθνικό μας θέμα, αντέδρασαν στην ομοσπονδιακή εκδήλωση με τη διανομή φυλλαδίων:

“Οι συναυλίες σας είναι οι μουσικές

της υποταγής που διαβρώνουν αξια-

κές δομές και προκαλούν την ανοχή

και τον πόνο μας. Όσο εσείς θα δια-

σκεδάζετε την κατοχή, τόσο εμείς θα

συνεχίζουμε ενάντια στη λήθη”.

Οι δημοκρατικές ευαισθησίες όμως των Ακελιστών, δεν είναι τόσο ισχύρές, όσο το «προοδευτικό δημοκρατικό κίνημα» επαίρεται... Όταν ο τουρκοπροσκυνημένος χλευασμός απαντάται με τα εθνικά επιχειρήματα της Αξιοπρέπειας και του Πατριωτισμού, τότε επιστρατεύει τη βία για να σωπάσει τη μαχόμενη νεολαία. Η επίθεση στον επικεφαλή της ομάδας των νέων, και η σχετική ιατρική γνωμάτευση επιβεβαιώνουν το χαμηλό επίπεδο και την αντικοινωνική συμπεριφορά των υποστηρικτών του Ακελικού καθεστώτος.

Η Αστυνομία ήταν παρούσα, και όμως δεν έπραξε τίποτα...

Θλιβερή στάση τήρησαν οι παρόντες αστυνομικοί, οι οποίοι επίσης χλεύαζαν το περιεχόμενο του αντιομοσπονδιακού φυλλαδίου. Αφού πρώτα εμπόδισαν τους νέους να μοιράσουν το έντυπο, στη συνέχεια έμειναν άπρακτοι στην επίθεση των Ακελιστών, και μάλιστα... φυγάδευσαν τον θύτη εντός του θεάτρου. Άδικη, ρατσιστική και κομματική συμπεριφορά από τους ένστολους εκπροσώπους του κράτους.

«Οι δικές μας μουσικές είναι οι φω-

νές μας που ζητούν δικαίωση, οι στί-

χοι μας συνθήματα στους τοίχους.

Θα συνεχίσουμε τον αγώνα ενάντια

στη λήθη, γιατί οι μελωδίες σας είναι

παράφωνες, λόγω της τουρκικής κα-

τοχής».

Μεταξύ άλλων, την «επαναπροσεγγιστική» συναυλία παρακολούθησαν ο «μεσολαβητής» για το Κυπριακό Αλεξάντερ Ντάουνερ (ο οποίος και ειρωνεύτηκε την εκδήλωση διαφώτισης), πολιτειακοί αξιωματούχοι και Τ/κύπριοι.

Να σημειωθεί ότι ο θύτης Η.Σ., μέσω του δικηγόρου του, απέστειλε επιστολές στον Αργηγό της Αστυνομίας και στο Γενικό Εισαγγελέα, καταγγέλοντας την υπόθεση.

Όπως γράψαμε και παλαιότερα, η πανδημία των Νεοανανικών Πλατφόρμων του ΝΑΙ εξαπλώνονται και έχουν ως πόλη εξόρμησης τη Λεμεσό: «...υποβαθμίζοντας την ελληνική εθνική μας ταυτότητα και προβάλλοντας τη ψευδο-νεο-κυπριακή συνείδηση, προσπαθούν να επιβάλουν στην κυπριακή κοινωνία τη λασπολογία της επαναπροσέγγισης, με στόχο την εδραίωση της ομοσπονδίας στην κοινή γνώμη και την τελική διευθέτηση του εθνικού μας θέματος στα μέτρα των Αγγλοαμερικανών...» (20/11/2009).

Τόσο η δολλαριακή πηγή χρηματοδότησής τους, όσο και το προσκυνημένο, ξενοδουλικό προσωπείο τους, θα διαλυθούν μπρος στην άρνηση των Ελλήνων της Κύπρου για υποδούλωση στους αποικιοκράτες Αγγλοαμερικανούς και στους αιμοβόρους Οθωμανούς.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ!

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ(;)

Νέο κρούσμα φίμωσης

18/01/2010 | ΤΗΣ ΜΙΚΑΕΛΛΑΣ ΛΟΪΖΟΥ

Σκηνές απείρου κάλλους έλαβαν χώρα το βράδυ του Σαββάτου έξω από το θέατρο Ριάλτο στη Λεμεσό. Σκηνές που επιβεβαιώνουν ότι η δήλωση που έκανε ο Πρόεδρος της Βουλής Μάριος Καρογιάν, λίγο μετά τη δολοφονία του Άντη Χατζηκωστή, ότι «ζούμε σε κάποιες φάσεις ζούγκλας», είναι πέρα για πέρα ρεαλιστική.
Άγνωστος άντρας, γύρω στα 40, με κοστούμι, του οποίου η ταυτότητα παραμένει άγνωστη, επιτέθηκε σε 26χρονο (σ.σ. έχουμε τα στοιχεία του) που διένειμε ενημερωτικά φυλλάδια έξω από το χώρο της εκδήλωσης, γιατί δεν του άρεσε το πολιτικό περιεχόμενο των φυλλαδίων! Το εξωφρενικό, δε, της υπόθεσης είναι ότι η περιοχή φρουρείτο από ένστολους αστυνομικούς και πιθανόν και από άτομα με πολιτικά, και όλα έγιναν υπό το βλέμμα τους.
Ο 26χρονος Η.Σ. ήδη προέβη σε γραπτή καταγγελία στην Αστυνομία, προσκομίζοντας μάλιστα και μαρτυρίες από τους υπόλοιπους νεαρούς, οι οποίοι επιβεβαιώνουν τους ισχυρισμούς του. Σύμφωνα με τα όσα περιέγραψε στη «Σ», ο Η.Σ. έδωσε ενημερωτικό φυλλάδιο στη γυναίκα που συνόδευε τον άντρα που του επιτέθηκε, η οποία το πήρε και του χαμογέλασε ευγενικά. Όταν, όμως, πήγε να δώσει στον άγνωστο, αυτός καταφέρθηκε χλευαστικά σε σχέση με το περιεχόμενο του φυλλαδίου. Ο 26χρονος και ο άλλος νεαρός απάντησαν στη λεκτική επίθεση «Ε, τότε, τι μας ρωτάς; Πήγαινε μέσα». Τότε, αυτός γύρισε πίσω «σαν μαινόμενος ταύρος», όπως μας είπε ο δεύτερος νεαρός, αρπάζοντας τον Η.Σ. από το λαιμό και τον «κόλλησε» σε παρακείμενο σταθμευμένο αυτοκίνητο.
Το σενάριο αυτό φαίνεται ότι επιβεβαιώνεται και από την ιατρική γνωμάτευση, στην οποία, όπως μας ενημέρωσε ο παραπονούμενος, αναφέρεται ότι ο Η.Σ. φέρει εκδορές δύο εκατοστών στο λαιμό, πόνους στον αυχένα και την ωμοπλάτη και ζαλάδες, που προέρχονται από κτυπήματα και πίεση που ασκήθηκε.

Η Αστυνομία έκανε την πάπια
Το εξωφρενικό της υπόθεσης, σύμφωνα με τον Η.Σ. αλλά και τους δύο μάρτυρες, είναι το γεγονός ότι οι αστυνομικοί που ήταν παρόντες παρακολουθούσαν το περιστατικό, αλλά επέλεξαν να παραμείνουν αμέτοχοι. Σύμφωνα με το θύμα, η Αστυνομία ήταν από την αρχή εριστική μαζί τους, καθώς ενοχλήθηκε από το γεγονός ότι η ομάδα των έξι νεαρών μετέβη στη σκηνή για να δώσει φυλλάδια, αλλά δεν μπορούσε να κάνει τίποτα, καθώς οι νεαροί δεν έκαναν κάτι παράνομο και το φυλλάδιό τους δεν είχε προκλητικό περιεχόμενο.
Όπως μας δήλωσε το θύμα, «αρχικά μας εμπόδισαν να σταθούμε στην είσοδο και να διανείμουμε τα φυλλάδιά μας. Τότε ζητήσαμε από τον φερόμενο ως επικεφαλής να διαβάσει το φυλλάδιο, για να δει ότι δεν είχε μέσα τίποτα το μεμπτό και να μας επιτρέψουν να προχωρήσουμε ειρηνικά με την εκδήλωση που είχαμε ετοιμάσει. Τότε, αυτός, χωρίς καν να γυρίσει να το δει, μας απάντησε «εν τζίζω πας σε έτσι φυλλάδιο. Εν τω μεταξύ, δεν ενόχλησαν καθόλου μιαν άλλη ομάδα, που έδιδε φυλλάδια στον ίδιο χώρο, αλλά που εκπροσωπούσε την αντίθετη πολιτική άποψη».
Στη συνέχεια, όπως καταγγέλθηκε, έλαβε χώρα η επίθεση. Οι αστυνομικοί παρακολουθούσαν, δεν επενέβαιναν, ενώ ένας από τους μάρτυρες φώναζε, «άφησε κάτω τον φίλο μου» και προσπαθούσε να απελευθερώσει τον Η.Σ. από τα χέρια του σωματώδους επιτιθέμενου. Αφότου ο Η.Σ. απελευθερώθηκε, η Αστυνομία αποφάσισε να εμπλακεί επιτέλους, φυγαδεύοντας τον άγνωστο άντρα εντός του θεάτρου!
Στην έντονη διαμαρτυρία των νεαρών, οι αστυνομικοί απάντησαν, «ας μην ερχόσασταν εδώ να δώσετε φυλλάδια». Σε παρατήρηση ότι θα πρέπει να συλλάβουν τον επιτιθέμενο, αστυνομικός απάντησε «όπου θέλεις πήγαινε, αν θέλεις πήγαινε και στον Άρειο Πάγο, εμείς δεν θα τον συλλάβουμε» και «γιατί, εσείς ποιοι είσαστε και θα μας διατάξετε να τον συλλάβουμε; Ο Αρχηγός της Αστυνομίας;», και άλλα. Οι νεαροί ζήτησαν από τους εν λόγω αστυνομικούς να τους επιδείξουν τις ταυτότητές τους, ούτως ώστε να κρατήσουν τα στοιχεία τους για τις καταθέσεις, και αυτοί αρνήθηκαν, καλώντας τους συνεχώς να εγκαταλείψουν τη σκηνή.

Ειρωνείες Ντάουνερ
Η εκδήλωση είχε και κάποιες υψηλές παρουσίες, όπως αυτή του Αλεξάντερ Ντάουνερ, ο οποίος, μάλιστα, όταν του δόθηκε το φυλλάδιο, άρχισε να γελά χλευαστικά λέγοντας στους νεαρούς «peace and love boys» (ειρήνη και αγάπη, αγόρια). Επρόκειτο για μία μουσική παράσταση, με τον Τούρκο Muammer Ketencoglu και το συγκρότημα του Zeybek Ensemble. Παρόντες στην εκδήλωση ήταν αρκετές γνωστές προσωπικότητες, κάποιοι εκ των οποίων κάτοχοι πολιτειακών αξιωμάτων, προερχόμενοι κυρίως από τον χώρο του ΑΚΕΛ, καθώς και άτομα που έγιναν γνωστά από την εμπλοκή τους στην πλατφόρμα του ΝΑΙ το 2004. Επίσης, παρευρέθησαν αρκετοί Τ/κ.
Κάποιοι Ε/κ, σύμφωνα με τους νεαρούς, αφότου διάβασαν το ενημερωτικό φυλλάδιο, άλλαξαν γνώμη και μεταπούλησαν τα εισιτήρια που είχαν στην κατοχή τους, αποφασίζοντας να μην παρακολουθήσουν την εκδήλωση.

Σωρεία ερωτημάτων
Το περιστατικό, το οποίο έγινε στη σκιά μιας σειράς μικρών και μεγάλων γεγονότων με πολιτική χροιά, αποτελεί άλλο ένα πλήγμα στο ήδη κλονισμένο αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Προκύπτουν, δε, σημαντικά ερωτήματα:
· Γιατί η Αστυνομία έσπευσε να προστατέψει τον επιτιθέμενο; Δικαιούται να τυγχάνει προστασίας μόνον όποιος συμφωνεί πολιτικά με την Κυβέρνηση και όποιος διαφωνεί θα πρέπει να ξυλοφορτώνεται αυθαίρετα μέσα στη μέση του δρόμου;
· Αν η Αστυνομία δεν είδε το περιστατικό και γι’ αυτό δεν επενέβη έγκαιρα, τότε ποια εμπιστοσύνη μπορούμε να έχουμε στις ικανότητές της σε πιο πολύπλοκα ζητήματα;
· Σε ποια δεκαετία έχουμε μεταφερθεί και καταγράφονται ξυλοδαρμοί και επιθέσεις ατόμων με πολιτικά κίνητρα;
· Πώς οι πολίτες μπορούν να αισθάνονται ασφαλείς, όταν σημειώνονται πράγματα και θαύματα σε κεντρικούς, δημόσιους χώρους, στην παρουσία της Αστυνομίας, που επιλέγει να μην κάνει τίποτα;
· Γιατί η Αστυνομία φυγάδευσε τον επιτιθέμενο; Είναι υπεράνω του νόμου οι άνθρωποι που υποστηρίζουν μια συγκεκριμένη πολιτική γραμμή;
· Θα πρέπει, τελικά, να φοβάται όποιος βρίσκεται στην αντιπολίτευση, έπειτα από αυτό το περιστατικό;

Αδιανόητη ενέργεια
Ο δικηγόρος του Η.Σ. Ρίκκος Ερωτοκρίτου, μιλώντας στη «Σ», χαρακτήρισε την ενέργεια της Αστυνομίας αδιανόητη, ιδιαίτερα γιατί το περιστατικό έλαβε χώρα «μέσα στο κλίμα των συνεχών υποσχέσεών της ότι θα καταπολεμήσει την παρανομία». Ο κ. Ερωτοκρίτου τόνισε ότι είναι αδιανόητο «να ξυλοφορτώνεται πολίτης για τα πολιτικά του φρονήματα από αντιφρονούντα, στην παρουσία δεκάδων αστυνομικών και αυτοί να φυγαδεύουν τον επιτιθέμενο αντί να τον συλλάβουν. Σε διαμαρτυρίες του θύματος δε, για τη συμπεριφορά αυτή, να του απαντούν όπου θέλεις πήγαινε, αν θέλεις πήγαινε και στον Άρειο Πάγο, εμείς δεν θα τον συλλάβουμε».
Ο κ. Ερωτοκρίτου σήμερα θα αποστείλει επιστολές, εκ μέρους του πελάτη του, στον Αρχηγό της Αστυνομίας και το Γενικό Εισαγγελέα, καταγγέλλοντας την υπόθεση.

Το περιεχόμενο του πολιτικού φυλλαδίου
«Πριν από μερικούς μήνες έβαλαν φέσι στον Μπετόβεν. Σήμερα βάζουν φέσι στον Τσιτσάνη; Ποιο είναι τελικά το χρονικό όριο στο οποίο σταματά το μυαλό να θυμάται; Από ποιο σημείο και μετά αρχίζει κανείς να ξεχνά; Πότε παύει η μνήμη να λειτουργεί; Η δική σας αρτηριοσκλήρυνση είναι τα γλοιώδη χαμόγελα των επαναπροσεγγιστικών πανηγυριών σας, τα φαγοπότια και οι ψευτοχειροκροτητές πολιτικάντηδες, οι εκπομπές της επανένωσης και οι οθωμανικές πολιτιστικές σας προτάσεις.
Οι συναυλίες σας είναι οι μουσικές της υποταγής που διαβρώνουν αξιακές δομές και προκαλούν την ανοχή και τον πόνο μας. Όσο εσείς θα διασκεδάζετε την κατοχή, τόσο εμείς θα συνεχίζουμε ενάντια στη λήθη. Δεν μας ξεγελούν οι χορωδίες σας και οι μουσικάντηδές σας, οι στημένες επετειακές γιορτές σας, η υποταγή στον κατοχικό στρατό και η προτροπή να παγιδέψετε και άλλους στο λαβύρινθο της υποδούλωσής σας.
Τα δικά μας τραγούδια είναι κραυγές ενάντια στο κατεστημένο, ενάντια σε αυτούς που μας θέλουν να ξεχνάμε. Οι δικές μας μουσικές είναι οι φωνές μας που ζητούν δικαίωση, οι στίχοι μας συνθήματα στους τοίχους.
Θα συνεχίσουμε τον αγώνα ενάντια στη λήθη, γιατί οι μελωδίες σας είναι παράφωνες, λόγω της τουρκικής κατοχής. Τα όργανά σας είναι ξεκούρδιστα όσο διευθύνει την ορχήστρα σας ο τουρκικός στρατός κατοχής και η μουσική σας ενοχλεί τα αφτιά και το μυαλό μας. Δεν τη δεχόμαστε τη μουσική σας, δεν την ανεχόμαστε και δεν τη θέλουμε εδώ. Δεν δεχόμαστε καμιά 'ενοποιητική' μουσική προσέγγιση στο όνομα καμιάς 'διαπολιτισμικής' γέφυρας επικοινωνίας. Τέτοιες 'γέφυρες' μόνον την καταρράκωση της εθνικής μας αξιοπρέπειας έχουν σκοπό.
Τα Μέσα Μαζικής Επαναπροσέγγισης και οι 'ενημερωτικές' σας εκπομπές και στήλες δηλητηριάζουν συνειδήσεις και διακηρύττουν προς κάθε κατεύθυνση πως η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία είναι το μέγιστο αγαθό. Έχετε 'ποτίσει' το μυαλό του κυπριακού λαού με την ιδέα ότι η δική σας λύση είναι η μόνη επιλογή και ας μην τον εκφράζουν στο ελάχιστο. Για άλλη μια φορά καλούμε το κοινό να απέχει από αυτού του είδους εκδήλωση. Να θυμηθεί τη βαρβαρότητα των 'καλλιτεχνών' και να καταδικάσει την παρουσία τους στις ελεύθερες περιοχές. Να καταδικάσει την παράφωνη κυβέρνηση που μας θέλει να ξεχνάμε στα πλαίσια ενός πολιτισμού που με τη μουσική του 'ενώνει' τους λαούς. Η δική μας μουσική θα ξυπνήσει και τον τελευταίο Έλληνα της Κύπρου και θα τον θυμίσει πως η λύση δεν είναι η λήθη!».

Η Αστυνομία δεν απάντησε
Η «Σ» προσπαθούσε για περίπου πέντε ώρες να καταγράψει την άποψη της Αστυνομίας για το περιστατικό. Από το Γραφείο Τύπου μάς παρέπεμψαν στη Λεμεσό, απ’ εκεί στον Αξιωματικό Υπηρεσίας, εκείνος στο ΤΑΕ, απ’ εκεί σε κάποια Λοχία, αυτή στον Εκπρόσωπο Τύπου Μιχάλη Κατσουνωτό, από τον κ. Κατσουνωτό στον Εκπρόσωπο Τύπου της Λεμεσού και έπειτα από αρκετά μεγάλη αναμονή, πίσω στον κ. Κατσουνωτό, με τον οποίο δεν κατέστη δυνατή νέα επικοινωνία. Κάθε φορά που εξιστορούσαμε τις καταγγελίες του 26χρονου στον «αρμόδιο», εισπράτταμε διαφορετική απάντηση, από το ότι δεν έχουν υπόψη τους να έγινε τέτοιο περιστατικό, μέχρι το ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα και ότι «κάποιος» μπορεί να μας πει τι έγινε. Τελικά, δεν μας είπε κανείς, πέραν του παραπονούμενου και των μαρτύρων.

http://www.sigmalive.com/simerini/politics/230055