ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ ΕΥΡΩΠΗΣ 2009

ΣΗΚΩΣΕ ΤΟ....

Σήμερα η ομάδα μας αγωνίζεται στον δεύτερο της Ευρωπαϊκό τελικό για φέτος και κλείνει την συμμετοχή της στο τρίτο φετεινό final four.

Προηγήθηκε η παρουσία της γυναικείας ομάδας της πετοσφαίρισης στο challenge cup και η παρουσία της ανδρικής πετοσφαίρισης στον τελικό του ΟΑΚΑ για το CEV cup.

Ευχή όλων μας ο καλαθοσφαιρικός Παναθηναϊκός σήμερα να χαρίσει ακόμη μια Ευρωπαϊκή κούπα στην χώρα μας και στην πλούσια τροπαιοθήκη του...

Στο ίδιο έργο θεατές...

Σα να μην πέρασε μια μέρα...

Σα να μην πέρασε μια μέρα, σα να συνέβη σήμερα και πριν από λίγες ώρες. Ο τραγικός θάνατος που βρήκε τον Άιρτον Σένα πριν από 15 χρόνια στο Γκραν Πρι του Σαν Μαρίνο στην πίστα έχει μείνει βαθιά χαραγμένος στις μνήμες όλων παγκοσμίως, πόσο μάλλον των φιλάθλων του μηχανοκίνητου αθλητισμού και των οπαδών του, που τον υποστήριζαν σε κάθε αγώνα και σε κάθε στιγμή της καριέρας του. Το gazzetta.gr σας δίνει την ευκαιρία να πάρετε μια... γεύση από τα... τερτίπια του Βραζιλιάνου στη δεκαετή καριέρα του. Τα πρώτα... βήματα Ο Άιρτον Σένα ντα Σίλβα γεννήθηκε στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας στις 21 Μαρτίου 1960. Αν και οι περισσότεροι Βραζιλιάνοι επιλέγουν το ποδόσφαιρο, προκειμένου να... δραπετεύσουν από τη φτώχεια, αυτός προτίμησε να επιλέξει το μηχανοκίνητο αθλητισμό και τη Formula1, ειδικά από τη στιγμή που και ο πατέρας του ήταν λάτρης των αγώνων ταχύτητας και τον στήριξε στην επιλογή του αυτή. Έτσι, σε ηλικία δέκα χρονών απέκτησε το πρώτο του αγωνιστικό καρτ και μετά από τρία χρόνια συμμετείχε για πρώτη φορά σε τοπικούς αγώνες καρτ. Από νωρίς έκλεψε τις εντυπώσεις, αν και εκεί έτρεχαν πολύ ταλαντούχοι και μεγαλύτεροι οδηγοί από αυτόν, αφού κατέκτησε το πρωτάθλημα για να έρθει το 1977 και να λάβει μέρος στο πρωτάθλημα καρτ της Νοτίου Αμερικής, το οποίο και κατέκτησε, ενώ τις επόμενες δυο χρονιές πήρε συμμετείχε και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα καρτ, όπου κατετάγη δεύτερος. Το 1981 πήρε τη μεγάλη απόφαση να αφήσει τη Βραζιλία για να πάει στην Αγγλία και να τρέξει στο Formula Ford 1600. Εκεί κατέκτησε έναν ακόμα τίτλο και εκείνη την περίοδο πήρε και το μητρικό του όνομα, όπως συνηθίζουν να κάνουν στη Βραζιλία. Το 1982 συνέχισε να σαρώνει τους τίτλους στις μικρές κατηγορίες, αφού πανηγύρισε την κατάκτηση τόσο της βρετανικής όσο και της ευρωπαϊκής Formula Ford για να κάνει ένα ακόμη ένα βήμα με τη συμμετοχή του στη Formula3 την επόμενη χρονιά. Στους αγώνες αυτούς είχε κύριο αντίπαλο τον Μάρτιν Μπραντλ, όμως κατάφερε να κερδίσει εννιά αγώνες, με αποτέλεσμα να πάρει και τον τίτλο. Αυτή η επίδοση ανάγκασε αρκετές ομάδες της Formula1 να εκφράσουν το ενδιαφέρον τους γι' αυτόν και να αρχίσουν να του δίνουν ελπίδες να πραγματοποιήσει το μεγάλο του όνειρο. Η καριέρα του στη Formula1 Όπερ και εγένετο, λοιπόν, και ο Σένα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στη Formula1 το 1984 σε ηλικία 24 χρονών στο Γκραν Πρι της Βραζιλίας, που διεξήχθη στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Εκείνη τη χρονιά ο Βραζιλιάνος τράβηξε τα βλέμματα αρκετών ομάδων και μέσα σε αυτές ήταν η Williams, η McLaren, η Brabham, αλλά και η Toleman, που ήταν και η πρώτη του ομάδα, έπειτα από δοκιμές που έκανε και με τις τέσσερις. Η ομάδα, όμως, ήταν πολύ αδύναμη στο πρωτάθλημα και ο Βραζιλιάνος δεν είχε και πολλά περιθώρια να αναδειχθεί μέσω της Toleman. Παρά ταύτα, έκανε ό,τι μπορούσε περισσότερο και τελικά κατάφερε να πάρει τον πρώτο του βαθμό στον Γκραν Πρι της Νότιας Αφρικής στις 7 Απριλίου 1984, ενώ την ίδια χρονιά ήρθε και η μεγάλη επιτυχία. Αυτό έγινε πραγματικότητα στον αγώνα του Μονακό. Αν και βρισκόταν στη 13η θέση του γκριντ, μια καταιγίδα στη συνέχεια τον ευνόησε, τον βοήθησε να ανεβάσει το ρυθμό του, εκμεταλλεύτηκε βέβαια και την εγκατάλειψη αρκετών οδηγών που ήταν μπροστά του και, έτσι, το τέλος του αγώνα τον βρήκε στη δεύτερη θέση, ενώ θα μπορούσε να πάρει και τη νίκη, αν οι αγωνοδίκες δε διέκοπταν τον αγώνα. Από εκεί ξεκίνησαν όλα. Έκανε καταπληκτικές εμφανίσεις μέσα στην πίστα, αναγνωρίστηκε η αξία του ως οδηγός, με αποτέλεσμα να δείξουν ενδιαφέρον οι μεγαλύτερες ομάδες, και απέκτησε και τη φήμη που είχε μέχρι και την ημέρα που σκοτώθηκε, που ήταν ότι σε βρεγμένο οδόστρωμα δεν μπορούσε να τον νικήσει κανείς. Όλα αυτά, λοιπόν, και η ένατη θέση στο πρωτάθλημα ανάγκασαν κάποιες ομάδες να κινηθούν κρυφά για να τον εντάξουν στο δυναμικό τους και μια από αυτές ήταν και η Lotus, που ήταν ο επόμενος σταθμός στην καριέρα του. Με την αγγλική ομάδα ο αείμνηστος Σένα πανηγύρισε την πρώτη του νίκη στην Πορτογαλία, καθώς και την πρώτη pole position μέσα στο ίδιο του το... σπίτι, τη Βραζιλία. Όμως, η τρίτη θέση που κατέλαβε στο πρωτάθλημα του 1987 στάθηκε η αφορμή για να κάνει το μεγάλο... άλμα για τη McLaren και, συγκεκριμένα, τη McLaren Honda τότε, αφού η βρετανική ομάδα προμηθευόταν κινητήρες από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία. Εκεί, ο τότε 28χρονος Σένα συνάντησε τον δυο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή, Άλεν Προστ, αλλά έδειξε να μην τον πτοεί το γεγονός ότι ήταν ο δεύτερος οδηγός της ομάδας, από τη στιγμή που εκείνη τη χρονιά η McLaren κατέκτησε 13 pole positions, οχτώ νίκες, καθώς και το πρωτάθλημα, γεγονός που τον έφερε στο... απόγειο της καριέρας του. Ε, αυτό ήταν. Ο Άιρτον Σένα ντα Σίλβα, όπως ήταν το πλήρες όνομά του, πήρε τα... πάνω του και την επόμενη σεζόν αυτό που τον εμπόδισε να πάρει και πάλι τον τίτλο ήταν ο ομόσταυλός τους Άλεν Προστ, με τον οποίο ο ανταγωνισμός ήταν μεγάλος. Όμως, ο 29χρονος τότε Σένα πήρε την... εκδίκησή του και μάλιστα με το παραπάνω, αφού κατέκτησε τα δυο επόμενα πρωταθλήματα το 1990 και το 1991, ενώ ο Προστ είχε αλλάξει... στρατόπεδο και είχε πάει στη Ferrari. Ακολούθησαν δυο σεζόν, κατά τη διάρκεια των οποίων, αυτό που κυριάρχησε ήταν η... διχόνοια που υπήρξε μεταξύ αυτού και του Προστ, καθώς ο Γάλλος δεν ήθελε να πάει ο Σένα στη Williams, για λογαριασμό της οποίας έτρεχε από το 1992, τη στιγμή που η Honda αποχώρησε και η McLaren έχασε τη λάμψη της, με αποτέλεσμα να τερματίσει τέταρτος στο πρωτάθλημα. Το 1993 έκανε για ακόμα μια φορά επίδειξη του ταλέντου που διέθετε και αυτό το έπραξε με τη δεύτερη θέση στη βαθμολογία με μια μη ανταγωνιστική ομάδα, πίσω από τον Προστ και μπροστά από τον ανερχόμενο, εκείνη την εποχή, Μίκαελ Σουμάχερ. Το ατύχημα Έρχεται, λοιπόν, το 1994. Αυτή η χρονιά έμελλε να είναι και η τελευταία για τον Σένα στο πρωτάθλημα της Formula1. Ο Βραζιλιάνος σταμάτησε την καριέρα του ως οδηγός σε ηλικία 34 χρονών. Έτσι, η Williams, δείχνοντας πόσο πολύ επιθυμούσε να τον εντάξει στο δυναμικό της, δεν πέταξε την ευκαιρία στα... σκουπίδια και τον απέκτησε. Ωστόσο, αυτό δεν ήταν καλό τόσο για τη βρετανική ομάδα όσο και για τον ίδιο τον Σένα. Ο Βραζιλιάνος την Πρωτομαγιά του 1994 στο Γκραν Πρι του Σαν Μαρίνο έχασε τον έλεγχο του μονοθεσίου, για αδιευκρίνιστους μέχρι σήμερα λόγους, στον έβδομο γύρο στη στροφή Ταμπουρέλο, με συνέπεια να πέσει πάνω στον τοίχο και να αφήσει την τελευταία του πνοή μετά από δυο ώρες. Σε αυτό, βέβαια, έφταιγε η Williams, η οποία δικάστηκε για το αδικαιολόγητο στήσιμο του τιμονιού της FW16, αλλά έπειτα από μάχες μερικών χρόνων στα δικαστήρια αθωώθηκε. Όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση ίσως να έχουν μερίδιο ευθύνης και οι αγωνοδίκες διότι αποφάσισαν να γίνει κανονικά ο αγώνας τη στιγμή που τις δυο προηγούμενες ημέρες είχαν συμβεί, ήδη, δυο ατυχήματα, με τον Ρούμπενς Μπαρικέλο να τραυματίζεται σοβαρά και τον Αυστριακό οδηγό της βρετανικής MTV Simtek Ford, Ρόλαντ Ράτζενμπεργκερ, που επίσης έχασε τη ζωή του, έπειτα από σοβαρό τραυματισμό στον αυχένα. Έτσι, ο μηχανοκίνητος αθλητισμός έζησε τη χειρότερη στιγμή στην ιστορία του, ενώ και όλη η υφήλιος θρήνησε για τον άδικο χαμό ενός θρύλου της Formula1, όπως ήταν ο Σένα. «Ας είναι μια κι έξω» Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι ο Άιρτον Σένα είχε δηλώσει πως σε περίπτωση ατυχήματος προτιμούσε αυτή την κατάληξη, παρά να μείνει σε αναπηρική καρέκλα και να υποφέρει για μια ολόκληρη ζωή. «Αν τύχει ποτέ και έχω ένα ατύχημα που μπορεί να μου κοστίσει τη ζωή, καλύτερα να είναι μία κι έξω. Δεν θέλω να ζήσω σε αναπηρική πολυθρόνα. Ούτε θέλω να μπω στο νοσοκομείο υποφέροντας από σοβαρά τραύματα. Αν πρόκειται να ζήσω, θέλω να ζήσω κανονικά και έντονα, γιατί είμαι άνθρωπος της δράσης». Ο γεννημένος στο Σάο Πάολο είχε πει, επίσης, ότι... γούσταρε αυτό που και είχε εξηγήσει το λόγο για τον οποίο ακολούθησε το... μονοπάτι της Formula1. «Οι αγώνες, ο ανταγωνισμός είναι στο αίμα μου. Είναι μέρος του εαυτού μου, της ζωής μου. Αυτό έκανα σε όλη μου τη ζωή. Το σημαντικότερο είναι να είσαι ο εαυτός σου και να μην αφήνεις κανένα να σε βγάλει από την πορεία σου. Είναι σημαντικό να μαθαίνεις από τα λάθη σου και να βελτιώνεσαι. Αν έφτασα εκεί που έφτασα ήταν γιατί μου δόθηκε η ευκαιρία στη ζωή να μεγαλώσω σωστά. Είμαστε φτιαγμένοι από συναισθήματα, ουσιαστικά όλοι αυτά αναζητούμε το ζήτημα είναι να βρεις τρόπο να τα βιώσεις. Υπάρχουν πολλοί τρόπο να τα βιώσεις. Ίσως ένα συγκεκριμένο πράγμα που σου προσφέρει η Formula1». Ταινία στη μνήμη του Σένα Πάντως, όσοι τον θαύμασαν τα δέκα χρόνια που αγωνίστηκε, αλλά και όσοι έχουν ακούσει για τα κατορθώματά του και δεν είχαν την τύχη να τον παρακολουθήσουν έστω και από την τηλεόραση, θα έχουν την ευκαιρία να τον απολαύσουν, καθώς το Μάιο θα ξεκινήσουν τα γυρίσματα της ταινίας-ντοκιμαντέρ που θα προβληθεί, η οποία θα αναλύει και θα απεικονίζει γνωστές και άγνωστες πτυχές τόσο της καριέρας του όσο και της προσωπικής του ζωής. Σε αυτή, βέβαια, θα συνεισφέρουν η οικογένειά του, καθώς και η Διοίκηση της Formula1 (FOM). Τη δημιουργία του φιλμ έχει αναλάβει η βρετανική εταιρεία Working Title Films, ενώ η FOM θα της παραχωρήσει στιγμιότυπα από τους αγώνες που έλαβε μέρος. Ο ανιψιός του, Μπρούνο Τέλος, σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφέρουμε ότι έπειτα από 15 χρόνια λίγο έλειψε το όνομα Σένα να κάνει την επανεμφάνισή του στη Formula1, καθώς ο ανιψιός του, Μπρούνο Σένα, επιθυμεί να μπει στο κορυφαίο άθλημα, όμως δίχως ευκαιρία. Ο Μπρούνο δοκιμάστηκε από κάποιες ομάδες πριν από την έναρξη της σεζόν, μια από τις οποίες ήταν η Toro Rosso, όπου κλήθηκε να διεκδικήσει μια θέση από τους Σεμπαστιάν Μπουέμι και Τακούμα Σάτο. Αλλά η ιταλική ομάδα επέλεξε τον πρώτο, με αποτέλεσμα ο Μπρούνο να συνεχίσει στο GP2 Series και να περιμένει έναν ακόμα χρόνο για να δει αν τελικά θα κάνει κι αυτός το ντεμπούτο στη Formula1. Προσωπικά στοιχεία Ονοματεπώνυμο: Άιρτον Σένα Ντα Σίλβα Ημ. Γέννησης: 21 Μαρτίου 1960 Τόπος γέννησης: Σάο Πάολο, Βραζιλία Ημ. Θανάτου: 1 Μαΐου 1994 (34 ετών) Το παλμάρε Αγώνες: 162 Νίκες 41 Pole Positions: 65 Βάθρα: 80 Πρωταθλήματα: 3 (1988, 1990, 1991) Ομάδες Toleman 1984 (3 βάθρα) Lotus 1985-1988 (6 νίκες, 16 pole, 22 βάθρα) McLaren 1989-1993 (35 νίκες, 46 pole positions, 55 βάθρα) Williams 1994 (3 pole positions) http://www.gazzetta.gr/content/view/32571/62/

Ζήτω η 1η Μαϊου

Την 1η Μαϊου 1886 στο Σικάγο των ΗΠΑ, τα εργατικά συνδικάτα βγήκαν στους δρόμους απαιτώντας από την Κυβέρνηση της χώρας το δικαίωμα των τριών οκταώρων. Δηλαδή απαίτησαν ο κάθε εργάτης σε μια μέρα να δουλεύει 8 ώρες, να ψυχαγωγείται 8 ώρες και να κοιμάται 8 ώρες.

Η αστυνομία αντέδρασε και ενώ έριξε μια βόμβα προς το πλήθος, άρχισε να κτυπά χωρίς έλεος τους διαδηλωτές. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο και τον τραυματισμών εκατοντάδων τραυματιών. Για αυτό και εμείς τιμούμε την ημέρα αυτή σαν σημαντική για την ανθρωπότητα.

Κατά τα τελευταία χρόνια στην Κύπρο βλέπουμε μια προσπάθεια, από το ΑΚΕΛ και των ελεγχομένων προς αυτό οργανώσεις για να οικειοποιηθούν την Εργατική πρωτομαγιά σαν μια καθαρά "αριστερή" επέτειο και να προσπαθούν να αποκλείσουν όσους διαφωνούν με την ιδεολογία τους. Η γνωστή πάγια τακτική του ΑΚΕΛ όμως δεν έχει καμμιά ανταπόκριση μέσα στον κόσμο καθώς όλοι οι απλοί ανθρώποι τιμάμε την επέτειο αυτή και δεν δεχόμαστε υποδείξεις από το ΑΚΕΛ.

ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!!!
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΚΕΛ!!!

Δημήτρης Χριστόφιας, ο μοναδικός ηγέτης στα παγκόσμια χρονικά που δεν επιδιώκει ατόφια Ελευθερία για το λαό του

«…Η στασιμότητα κι η απραξία στο όνομα της ατόφιας λύσης και της ατόφιας ελευθερίας, οδηγεί τον τόπο μας στην τελική και ολοκληρωτική καταστροφή και στη διχοτόμηση.» Μια ακόμα απίστευτη δήλωση του Δημήτρη Χριστόφια, σε στρατόπεδο στα πλαίσια των εορτασμών του Πάσχα. Πόσοι πρόσεξαν και προπαντός πόσοι έδωσαν την απαιτούμενη σημασία σ’ αυτό το νέο μεγάλο ολίσθημα; Πόσοι από εκείνους τους "επαναστάτες" και τους "ιδεολόγους" που βγαίνουν για ψύλλου πήδημα στους δρόμους με πανό και φωνές διαμαρτυρίας, θορυβήθηκαν για την πρωτοφανή δήλωση του προέδρου; Τι συμβαίνει σ’ αυτό τον τόπο; Θα ανεχόταν ένας λαός με αξιοπρέπεια τόσο αδιαμαρτύρητα, ν’ ακούει τέτοιες "παραδοχές υποδούλωσης", να εκφράζονται δημόσια από… "προεδρικά χείλη";

Τέτοιες δηλώσεις, σε στρατόπεδα που φέρουν το όνομα των ηρώων που έπεσαν για την Κυπριακή ελευθερία, πρώτα απ’ όλα αποτελούν ύβρη προς τους ήρωες. Καταγγέλλουμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στο λαό και ζητούμε την άμεση παραίτησή του. Για να γλυτώσει ο Κυπριακός Ελληνισμός από τα δεινά που σίγουρα θα φέρουν οι ολέθριοι χειρισμοί του στο Κυπριακό. Τι είναι στην ουσία αυτό που έκανε; Ζήτησε από τον λαό του να μην "ονειρεύεται" ελευθερία και ανθρώπινα δικαιώματα αλλά πολύ λιγότερα (αυτά που θα επιτρέπει η ανελεύθερη λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας που ο ίδιος, χωρίς ίχνος σεβασμού προς την ετυμηγορία του λαού στο δημοψήφισμα, επιδιώκει). Ωσάν οι Έλληνες της Κύπρου να είναι κατώτερα όντα. Προτιμά να επιδιώκουμε μια "λύση" που επαναφέρει την Τουρκική σκλαβιά. Δεν το λέμε εμείς, αλλά οι ειδικοί που μελέτησαν τις πτυχές της υπό συζήτηση παραλλαγής του σχεδίου Ανάν, το οποίο σήμερα βρικολάκιασε λόγω των δικών του χειρισμών.

Ίσως εκτιμά ότι ο λαός ακούει, αλλά δεν καταλαβαίνει. Η πιο πάνω επίμαχη φράση, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με άλλο σημείο των δηλώσεών του, στο οποίο διεμήνυσε ότι θα δώσει και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεών του για να πετύχει τον στόχο της λύσης, η οποία θα αποκαθιστά τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες ολόκληρου του λαού, ε/κ και τ/κ. Εκτός κι αν, όταν αναφέρεται σε ανθρώπινα δικαιώματα, εννοεί… κάποια ανθρώπινα δικαιώματα. Ακόμα και τα ζώα έχουν… "κάποια δικαιώματα". Αλλά και στους τουρκοκύπριους δεν συμφέρει να ζουν σ’ ένα καθεστώς στο οποίο θα υπάρχουν πολίτες δύο κατηγοριών, με κυρίαρχα στοιχεία τον ρατσισμό και το άδικο. Μια τέτοια λύση δε θα είναι βιώσιμη και συνεπώς θα είναι πηγή μελλοντικών εντάσεων, που θα θέτουν σε κίνδυνο και τη δική τους ασφάλεια και ευημερία (πολύ πιθανόν να οδηγήσει σε ένα νέο αιματοκύλισμα).

Από την "κολοβωμένη ανεξαρτησία" του 1960 λοιπόν, με πρόεδρο τον Χριστόφια οδεύουμε στην… "μειωμένη ελευθερία". Απροκάλυπτα πλέον, μας ζητούν να μη θέλουμε "ατόφια ελευθερία", γιατί θα… καταστραφούμε. Πρόκειται ίσως για την πρώτη περίπτωση στα παγκόσμια χρονικά, κατά την οποία ηγέτης ζητά από τον λαό του να αποδεχθεί την υποδούλωσή του. Ουδέποτε στο παρελθόν, όσο κι αν ψάξουμε στα κιτάπια της ιστορίας δε θα έγινε κάτι ανάλογο. Κι αν έγινε, ο λαός αυτός σήμερα δε θα υπάρχει. Θα βρίσκεται μόνο σε κάποιες ξεχασμένες αράδες της ιστορίας και πουθενά αλλού.

Γνωρίζει ο Δημήτρης Χριστόφιας, τι έγραψε ο ήρωας ποιητής Ευαγόρας Παλληκαρίδης, στο γράμμα προς την αδερφή του (που έμελλε να γίνει γράμμα-ποίημα προς την ελευθερία); «Το όνομα που θα της δώσεις θέλω να είναι πεντασύλλαβο και να θυμίζει εκείνην, για την οποία ήρθα ως εδώ. Να θυμίζει εκείνην για την οποία έγραψε ο ποιητής Σολωμός το πιο όμορφο τραγούδι του. Εκείνην, την οποίαν κάθε άνθρωπος επιθυμεί πιο πολύ απ’ όλα. Κατάλαβες, αδελφή μου;» Κατάλαβε ο πρόεδρος; Ας το εννοήσει επιτέλους, ότι οι "ξεροκέφαλοι" Έλληνες της Κύπρου δεν παραιτούνται ποτέ απ’ αυτό που επιθυμούν πιο πολύ απ’ όλα. Η Ελευθερία για την οποία χύθηκαν ποταμοί ελληνικού αίματος, είναι και για μας. Διαφορετικά, δεν έχουμε λόγο να ζούμε.

Πανίκος Ελευθερίου

Άσσια – Κατεχόμενη Αμμόχωστος