Στις 11 Φεβρουαρίου 2009 συμπληρώνονται πενήντα χρόνια από την υπογραφή των Συμφωνιών της Ζυρίχης, οι οποίες καθόρισαν, στην απουσία του κυπριακού λαού, την μορφή του κυπριακού Συντάγματος και την δικοινοτική δομή της νεοσύστατης Κυπριακής Δημοκρατίας. Ενώπιον της τουρκικής εθνοσυνέλευσης, ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Ζορλού δήλωσε πως: «Δεν κάναμε καμιά θυσία παραιτούμενοι από την διχοτόμηση, με την μορφή που παραιτηθήκαμε. Γιατί αντί να αποδυθούμε σε ένα μακροχρόνιο αγώνα με την Ελλάδα, εξασφαλίσαμε την κυριαρχία και διαφέντεψη όλης της μεγαλονήσου από την Τουρκική Κοινότητα. Εκτός αυτού εξασφαλίσαμε την ασφάλεια της τουρκικής πατρίδας».
Ο De Smith, Άγγλος συνταγματολόγος, από τους διασημότερους της υφηλίου στην εποχή του, δεν δίστασε να παρατηρήσει πως το κυπριακό Σύνταγμα, στην δικοινοτική του μορφή που καθορίστηκε στην Ζυρίχη, αποτελεί «ένα τραγικό και σε πολλές περιπτώσεις σχεδόν γελοιωδώς παράλογο κείμενο» και πρόσθετε πως «ουδέποτε εκλεγμένοι αντιπρόσωποι της πολιτικής πλειοψη-φίας δεν αντιμετώπισαν τόσα τρομακτικά εμπόδια που τους δημιούργησε ο συντακτικός νομοθέτης». Ο De Smith κατέληγε ότι: «Θα μπορούσε δίκαια κάποιος να διερωτηθεί αν οι αρχές στις οποίες βασίζεται το Σύνταγμα της Κύπρου και οι λεπτομερείς κανόνες που εμπεριέχει υπήρξαν το προϊόν ενός εφιαλτικού διαλόγου, ανάμεσα σε ένα συνταγματολόγο και ένα μαθηματικό».
Κατά την περίοδο 1960-1963, το Σύνταγμα κλήθηκαν να το εφαρμόσουν οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι. Απέτυχαν. Η ευθύνη σύμφωνα με το σύνολο των Ελληνοκυπρίων πολιτικών, τότε όταν συνέβαιναν τα γεγονότα, βάραινε την, ελεγχόμενη από την Τουρκία, τουρκοκυπριακή πλευρά. Ο Λέλλος Δημητριάδης στις 9 Ιουνίου 1961 δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι «οι αγαπητοί συνάδελφοι της τουρκικής κοινότητας δικαιούνται να κάμουν οποιοδήποτε ακροβατισμό θέλουν. Αλλά ο κυπριακός λαός δεν είναι κορόιδο για να υφίσταται αυτή την κακοποίηση του Συντάγματος από τους ανθρώπους, οι οποίοι θέλουν να το εφαρμόσουν… Για τους λόγους αυτούς ήθελα να επισύρω την προσοχή των Τούρκων συναδέλφων ότι αν η πολιτεία παραμείνει και πάλι χωρίς τους ουσιώδεις αυτούς νόμους, την ευθύνη θα φέρουν αυτοί ακέραια και θα αποδείξουν για πολλοστή φοράν ότι για λόγους εντελώς επουσιώδεις, αφήνουν την πολιτείαν χωρίς τους ουσιώδεις αυτούς νόμους».
Τον Γενάρη του 1961 ο βουλευτής του Α.Κ.Ε.Λ Χρύσης Δημητριάδης παρατήρησε πως οι Τουρκοκύπριοι μιλώντας «για τον αγώνα του αλγερινού λαού, απέφυγαν να αναφερθεί στο γεγονός ότι ο αγώνας του αλγερινού λαού είναι αγώνας για αυτοδιάθεσή του. Αυτή είναι η διακηρυγμένη αρχή του αγώνα αυτού από τους ιδίους τους Αλγερινούς πατριώτες και για αυτή την αρχή χύνουν καθημερινά το αίμα τους. Αυτή είναι η αρχή την οποία και εμείς πιστεύουμε και για την οποίαν αγωνίστηκε ο κυπριακός λαός… Ο έντιμος συνάδελφος κ. Χαλήτ Αλή Ριζά αναφέρθηκε σε δίκαιη λύση. Η έκφραση αύτη με βρίσκει να διαφωνώ εντελώς. Έχουμε πικρή πείρα του τί μπορεί να μαγειρευθεί γύρω από την λέξη δικαία λύσις από τους ιμπεριαλιστές και τα όργανά τους. Και δεν θα ήθελα να ευχηθώ στον αλγερινόν λαό, μια δίκαια λύση παρόμοια της οποίας υφιστάμεθα».
Τον Δεκέμβρη του 1962 ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ Εζεκίας Παπαϊωάννου, αναλύοντας το πρόβλημα των χωριστών δήμων, που υπήρξε καθοριστικό στην κατάρρευση των Συμφωνιών της Ζυρίχης, σχολίαζε πως: «Η σημερινή κρίση είναι αποτέλεσμα του ανεφάρμοστου της προνοιας για χωριστούς δήμους στις πέντε κυριότερες πόλεις της Κύπρου. Η ζωή έχει δείξει ότι οι δήμοι πρέπει να είναι ενιαίοι και αδιαίρετοι. Αν λοιπόν κατά το διάστημα που μεσολάβησε καταβαλλόταν προσπάθεια από την τουρκική πλευρά, όχι προς την κατεύθυνση του διαμελισμού, αλλά προς την κατεύθυνση της συνεργασίας, πρέπει να είμαστε βέβαιοι ότι σήμερα, όχι μόνο δεν θα είχαμε αυτή την κρίση, αλλά Τούρκοι και Έλληνες θα συνεργάζονταν για το αμοιβαίο καλό και θα θέταμε τις βάσεις μιας ολόκληρης προόδου των πόλεών μας…».
Μετά τα γεγονότα του 1963, που τότε αποκαλούνταν τουρκοανταρσία από το σύνολο των πολιτικών κομμάτων, ο Εζεκίας Παπαϊωάννου σημείωνε το 1964 ότι: «η ρίζα της σημερινής ανώμαλης κατάστασης στην Κύπρο βρίσκεται στο γεγονός ότι ο κυπριακός λαός εμποδίστηκε από του να ενασκήσει το ιερό και αναφαίρετο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Αν το κυπριακό ζήτημα λυόταν ευθύς εξ αρχής με την ενάσκηση αυτού του δικαιώματος, δεν θα είχαμε σήμερα την εγκληματική στασιαστική δραστηριότητα και την έκρυθμη γενικά κατάσταση που δημιουργήθηκε. Ο κυπριακός λαός αγωνίζεται σήμερα ενωμένος και είναι έτοιμος να υποστεί οποιεσδήποτε θυσίες και δοκιμασίες για να καταργήσει τις δεσμεύσεις που τον εμποδίζουν να αποφασίσει ελεύθερα το μέλλον του. Αγωνίζεται να συντρίψει τα δεσμά της Ζυρίχης και να ασκήσει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος με το οποίο θα αποφασίσει ο κυπριακός λαός το μέλλον του είναι από τώρα γνωστό. Δεν υπάρχει μηδέ η παραμικρή αμφιβολία πως θα αποφασίσει να σμίξει την τύχη του με το μεγάλο αδελφό λαό της Ελλάδας. Στόχος λοιπόν του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του κυπριακού λαού είναι η ένωση και προς αυτόν τον στόχο θα βαδίσουμε όλοι ενωμένοι».
Τον Μάρτη του 1967, ένας άλλος βουλευτής του ΑΚΕΛ, ο Γιάγκος Ποταμίτης, εξέφραζε το σύνολο των βουλευτών, όταν κατά την έγκριση της Σύμβασης περί της Εξαλείψεως πάσης μορφής Φυλετικής Διακρίσεως παρατηρούσε τα ακόλουθα: «ας καταδικάσουμε την αισχρή πολιτική της φυλετικής μισαλλοδοξίας οποθενδήποτε και αν προέρχεται. Αλλωστε εμείς οι Κύπριοι γνωρίσαμε την απόπειρα της εφαρμογής των φυλετικών και εθνικών διακρίσεων και με τη Συνθήκη της Ζυρίχης…Όπως και στην Ροδεσία και στην Νότια Αφρική, οι λίγοι θέλουν να κυβερνούν τα εκατομμύρια των αυτοχθόνων, όπως εκεί ο ιμπεριαλισμός επέβαλε διά της βίας των όπλων την αποικιοκρατία και κρατεί ακόμη κάτω από την σιδηρά του πυγμή σκλάβους εκείνους στους οποίους ανήκουν αυτές οι χώρες, έτσι και εδώ στην Κύπρο οι γνωστές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις θέλησαν να επιβάλουν μία νόθη δημοκρατία, ένα πολίτευμα στο οποίο η μειονότητα έχει υπερδικαιώματα και υπερπρονόμια τέτοια, ώστε να τορπιλίζει και να διαλύει τις αποφάσεις της συντριπτικής πλειονότητας και να ανατρέπει και να εκμηδενίζει την λαϊκή θέληση. Έσπειραν με την Συνθήκη αυτή τον σπόρο του χωρισμού και της διαίρεσης και άναψαν την φωτιά του εμφυλίου πολέμου. Χώρισαν την Κύπρο σε δυο φυλετικές ομάδες, δημιούργησαν χωριστά δικαιώματα για έκαστη τέτοια ομάδα, δικαιώματα των οποίων ο σκοπός δεν είναι η προστασία της μειονότητας, ούτε η παραχώρηση σε αυτήν ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή θεμελιωδών ελευθεριών. Τέτοια δικαιώματα και ελευθερίες προσέφερε και προσφέρει στους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας πλούσια η κυπριακή κυβέρνηση. Περισσότερα από όσα αναγνωρίζονται διεθνώς ως δικαιώματα των μειονοτήτων. Αλλά ο σκοπός εκείνων που επέβαλαν την Ζυρίχη και θέλουν να δημιουργήσουν σήμερα μια νέα Ζυρίχη δεν είναι η προστασία των Τουρκοκυπρίων, αλλά η δημιουργία μιας εκρηκτικής σφήνας μέσα σε αυτή την κατά τα άλλα ήσυχη και ήρεμη νήσο. Η πολιτική των φυλετικών ή εθνικών διακρίσεων στην Κύπρο και παντού δημιουργούν εστίες αναταραχής και πολέμου».
Θέλετε να ξαναγράψουμε την ιστορία της Κύπρου; Καμιά αντίρρηση. Ας ξεκινήσουμε από τα γεγονότα.
Πηγή: Σύγχρονη Άποψη
Σχόλιο blog: Κύριοι του ΑΚΕΛ τι άλλαξε και κάνατε στροφή 180 μοιρών; Θα τα γράψετε και αυτά στα νέα βιβλία της ιστορίας που θέλετε να μας πλασάρετε; Αλήθεια γιατί δεν μιλάτε πλέον για το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης; Γιατί η προσπάθεια για αλλοίωση της Εθνικής ταυτότητας μας;
Θα ήταν καλό αν μπορούσε κάποιο στέλεχος του ΑΚΕΛ ή έστω κάποιος από τους οπαδούς του να δώσει απαντήσεις σε όλα τα πιο πάνω.
Εκπλήξεις… για όλους
07/01/2009 | ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Αντιδράσεις, σε όλους σχεδόν τους πολιτικούς χώρους, προκάλεσε η προχθεσινή κοινή δήλωση καταδίκης της ισραηλινής επιδρομής στη Λωρίδα της Γάζας, στην οποία προέβησαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας και ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, στο περιθώριο της 14ης συνάντησής τους, στα πλαίσια της διαδικασίας των απευθείας διαπραγματεύσεων.
Άμεση ήταν η αντίδραση του Δημοκρατικού Κόμματος, το οποίο με ανακοίνωσή του εξέφρασε έκπληξη για την κοινή δήλωση των δύο ηγετών αναφορικά με τα διαδραματιζόμενα στη Λωρίδα της Γάζας, «δηλαδή για ένα θέμα που ουδεμία σχέση έχει με το αντικείμενο των συνομιλιών που διεξάγουν ως εκπρόσωποι των δύο κοινοτήτων της Κύπρου».
Το ΔΗΚΟ επισημαίνει, ταυτόχρονα, στην ανακοίνωσή του, ότι τις «απόψεις της Κυπριακής Δημοκρατίας, επί θεμάτων εξωτερικής πολιτικής και επί διεθνών ζητημάτων, δεν πρέπει ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας να τις εκφράζει από κοινού με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη».
Εκπρόσωπος: Έκπληξη για την… έκπληξη
Στην ανακοίνωση του συνεργαζόμενου στον κυβερνητικό σχηματισμό κόμματος του κέντρου απάντησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου, εκφράζοντας με τη σειρά του… έκπληξη για την έκπληξη του ΔΗΚΟ αναφορικά με την κοινή δήλωση των ηγετών των δύο κοινοτήτων, σημειώνοντας πως αυτή δεν αποτελεί εκχώρηση εξωτερικής πολιτικής εκ μέρους του Προέδρου της Δημοκρατίας, ούτε εξισώνει τους δύο ηγέτες. Η εξωτερική πολιτική της χώρας εκφράζεται καθημερινά από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Υπουργό Εξωτερικών και την Κυβέρνηση, πρόσθεσε ο Εκπρόσωπος, ο οποίος στη συνέχεια εξέφρασε λύπη, «γιατί με την ανακοίνωσή του το ΔΗΚΟ εγείρει θέμα χωρίς αυτό να υπάρχει». Τέτοιες προσεγγίσεις είναι «ατελέσφορες, αδιέξοδες και ζημιογόνες», κατέληξε.
Φ. Φωτίου: Παράπλευρες πολιτικές απώλειες
Αλλά υπήρξε και συνέχεια… Στην απάντηση του Στέφανου Στεφάνου ανταπάντησε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΚΟ, Φώτης Φωτίου, ο οποίος εξέφρασε λύπη για την προσπάθεια «εξουδετέρωσης» της διαφωνίας του Δημοκρατικού Κόμματος, με χαρακτηρισμούς που επιχειρούν να συγκαλύψουν την ουσία της πολιτικής συζήτησης.
«Ο χαρακτηρισμός της άποψης του Δημοκρατικού Κόμματος ως ατελέσφορης, αδιέξοδης και ζημιογόνας έπρεπε να αποφευχθεί. Σ’ ένα διάλογο, και μάλιστα μεταξύ συνεργατών, τα επίθετα και οι χαρακτηρισμοί που προσβάλλουν και μειώνουν, δεν έχουν θέση. Το Δημοκρατικό Κόμμα κατέθεσε ευθέως και ευθαρσώς την άποψή του. Μια άποψη, που απορρέει από μία ορθή, κατά την άποψή μας, φιλοσοφία και υπεύθυνη πολιτική προσέγγιση μιας πράξης, που ενδεχομένως να επιφέρει παράπλευρες πολιτικές απώλειες στη δική μας πλευρά και στην κρατική μας οντότητα», επισήμανε ο κ. Φωτίου, για να προσθέσει επί της ουσίας: «Το γεγονός ότι η δημοσιοποίηση της κοινής δήλωσης από τ/κ πλευράς έγινε -όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση- από την "προεδρία της Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου" επικυρώνει τη διαφωνία μας και επιβεβαιώνει τις ανησυχίες μας για ενδεχόμενες παράπλευρες πολιτικές απώλειες. Είναι προφανές ότι η ανακοίνωση αυτή εντάσσεται στα πλαίσια της γνωστής τακτικής της τουρκικής πλευράς, να σπεύδει να αξιοποιεί κάθε προσφερόμενη ευκαιρία για κεφαλαιοποίηση πολιτικού κέρδους».
Νέα απάντηση Εκπροσώπου
Στην απάντηση, ωστόσο, του Εκπροσώπου Τύπου του Δημοκρατικού Κόμματος απάντησε, εκ νέου, ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου, ο οποίος με δήλωσή του ανέφερε ότι, επί της ουσίας, η κοινή δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας και του Τουρκοκυπρίου ηγέτη ούτε υποβιβάζει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ούτε αποτελεί εκχώρηση δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας. «Η Κυπριακή Δημοκρατία, της οποίας πολίτες είναι οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι, εκφράζεται από τον Πρόεδρο και την Κυβέρνηση… Η κοινή δήλωση αποδεικνύει ότι τις δύο κοινότητες τις ενώνουν πολλά και μπορούν να έχουν κοινές θέσεις, κοινές προσεγγίσεις, κοινές ανησυχίες. Αυτό είναι ένα γεγονός που ενισχύει την αντίληψη, την πολιτική και την προσδοκία για επανένωση της χώρας μας και του λαού μας. Ενισχύει την κοινή πορεία προς το μέλλον σε μια κοινή πατρίδα, που θα επιτευχθεί με τη δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση στο Κυπριακό», επισήμανε ο Στ. Στεφάνου, ο οποίος «απάντησε» και στη δυσαρέσκεια που εκφράστηκε από πλευράς ΔΗΚΟ, ότι χρησιμοποιήθηκαν εκ μέρους του ανάρμοστοι χαρακτηρισμοί: «Ο αλληλοσεβασμός στην πολιτική είναι απαραίτητος. Δεν μπορεί, όμως, να είναι μονόπλευρος… Στο διάλογο που αναπτύσσεται με την κριτική και την ανταλλαγή απόψεων, ας αποφεύγουμε τις υπερβολές. Στη σημερινή μου δήλωση, κανένα "στόλισμα" δεν υπάρχει».
Γ. Κολοκασίδης: Επικίνδυνη πρωτοβουλία
Απάντηση στη δήλωση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου έδωσε και ο αναπληρωτής πρόεδρος του ΔΗΚΟ, Γιώργος Κολοκασίδης, με δηλώσεις του στη «Σ». Ο κ. Κολοκασίδης εστίασε στην επικινδυνότητα τέτοιων πρωτοβουλιών, κυρίως σε μια πολιτική συγκυρία κατά την οποία οι Τούρκοι επιδιώκουν, με κάθε τρόπο, την αναβάθμιση του κατοχικού μορφώματος. «Επί της ουσίας, είναι εξαιρετικά ανισοσκελές και επικίνδυνο, ο Πρόεδρος ενός αναγνωρισμένου κράτους να προβαίνει σε κοινή τοποθέτηση επί ζητημάτων εξωτερικής πολιτικής, με τον ηγέτη ενός ψευδοκράτους. Ιδίως, όταν είναι τοις πάσι γνωστό ότι οι Τούρκοι διεκδικούν την αναβάθμιση του ψευδοκράτους. Περαιτέρω, ωστόσο, εγείρεται και ένα ηθικό ζήτημα: Από πού κι ώς πού να προσδίδεται ηθικό κύρος στον τοποτηρητή της εισβολής, να προβαίνει σε κρίσεις για την παραβίαση του διεθνούς δικαίου σε άλλα μέρη του κόσμου;», επισήμανε ο αναπληρωτής πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος, ο οποίος, εμμέσως πλην σαφώς, έκανε και λόγο για έλλειψη πολιτικής αβρότητας από πλευράς Κυβέρνησης, αφού η κοινή δήλωση έγινε ερήμην των κυβερνητικών εταίρων. «Μεταξύ συνεργατών γίνεται διαβούλευση, αν μη τι άλλο προτού γίνει μια τέτοιου είδους δήλωση - στην προκειμένη περίπτωση, δεν έγινε ούτε καν ενημέρωση. Γι’ αυτό, έχουμε υποχρέωση, ως ΔΗΚΟ, να τοποθετηθούμε δημοσία επί του θέματος».
ΕΥΡΩΚΟ: Εξισώνονται Χριστόφιας - Ταλάτ
Την κοινή δήλωση των Δημήτρη Χριστόφια - Μεχμέτ Αλί Ταλάτ καυτηρίασε, με ανακοίνωσή του, και το Ευρωπαϊκό Κόμμα, χαρακτηρίζοντάς την πολιτικά και θεσμικά απαράδεκτη. «Σ’ ένα θέμα που αφορά την Κυπριακή Δημοκρατία και μόνον και καμία σχέση δεν έχει με τις συνομιλίες, ο κ. Χριστόφιας ουσιαστικά εξισώνεται με τον Ταλάτ, εμφανιζόμενος ως αρχηγός κοινότητας και όχι ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας». Είναι οξύμωρο, προσθέτει η ανακοίνωση, «να εμφανίζεται ως προασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο εξωτερικό ο κ. Ταλάτ, ένας άνθρωπος ο οποίος είναι τοποτηρητής της κατοχικής Τουρκίας, η οποία για 34 χρόνια παραβιάζει μαζικά και συστηματικά τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κύπρο.
ΕΔΕΚ: Ουδέν μεμπτόν
Την κοινή δήλωση Χριστόφια - Ταλάτ σχολίασε, με δηλώσεις του στη «Σ», και ο εκπρόσωπος Τύπου της ΕΔΕΚ, Δημήτρης Παπαδάκης. Ο κ. Παπαδάκης, αφού επισήμανε ότι «ουδέν μεμπτόν υπάρχει επί του περιεχομένου της δήλωσης και κανείς δεν διαφωνεί με αυτό», κάλεσε, την ίδια στιγμή, τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ να φροντίσει ώστε οι διακηρύξεις του να συνάδουν με την πολιτική πρακτική του στο Κυπριακό. «Ο κ. Ταλάτ οφείλει να φροντίσει, οι διακηρύξεις του να μπορούν να γίνουν πιστευτές με βάση την πολιτική πρακτική που πρέπει να επιδεικνύει ως προς τη λύση του Κυπριακού. Δυστυχώς, έως σήμερα, η "διαγωγή" του στις συνομιλίες δεν παραπέμπει σε άνθρωπο ο οποίος κινείται επί τη βάσει αρχών και αξιών, και σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», τόνισε ο κ. Παπαδάκης.
Α. Θεμιστοκλέους: Αρνητικό προηγούμενο
Τον κίνδυνο να δημιουργηθεί «αρνητικό προηγούμενο» με την κοινή δήλωση Χριστόφια - Ταλάτ επισήμανε, μιλώντας στη «Σ», ο βουλευτής του ΔΗΣΥ Αντρέας Θεμιστοκλέους. Ο κ. Θεμιστοκλέους υπογράμμισε, επίσης, πως καλό θα ήταν να αποφεύγονται τέτοιου είδους δηλώσεις, που δεν εξυπηρετούν απολύτως τίποτε. «Μάλλον, δημιουργούν και μια συγκεχυμένη εικόνα διεθνώς για το τι συμβαίνει στην Κύπρο. Να μην αγνοούμε, ακόμη, τον κίνδυνο, τέτοιες πρωτοβουλίες να δημιουργήσουν ένα αρνητικό προηγούμενο για την Κυπριακή Δημοκρατία», σημείωσε ο συναγερμικός βουλευτής.
Περιμένουμε να δούμε αν η Κυβέρνηση μπορεί να μας δώσει πειστικές απαντήσεις στα ερωτήματα που θέσαμε ή αν θα προσπαθήσει και πάλι να φιμώσει με χαρακτηρισμούς την όποια κριτική της γίνεται.
